فهرست
کی‌روش در برابر جماعت خشمگین
کی‌روش در برابر جماعت خشمگین

کی‌روش در برابر جماعت خشمگین

آی اسپورت - یک - این که علی کریمی یک ماه مانده به جام جهانی به جای حمایت از تیم ملی یا حداقل سکوت، ترجیح می‌‌دهد به کی‌روش حمله کند مطلقا نشان‌دهنده خیرخواهی و آزادگی او نیست. دل سوزاندن برای سیدجلال حسینی هیچ ایرادی ندارد. میلیون‌ها هوادار فوتبال دوست داشتند جلال در پایان راهش به عنوان بازیکن، در ۲۰۱۸ روسیه حاضر باشد. بسیاری از آنها گمان می‌کنند به او ظلم شده است. که کی‌روش در خط زدن او و وریا فاکتورهای غیرفنی در ذهن داشته است. باشد. اما کریمی یک هوادار ساده نیست. گفتن این که او هم می‌تواند مثل بقیه ابراز احساسات کند، در نظر نگرفتن شخصیت و جایگاه حرفه‌ای اوست. کریمی می‌توانست با سیدجلال همدلی کند. برایش آرزوی موفقیت کند. اما این که بخواهد از خط خوردن همبازی قدیمی‌اش بهانه‌ای بتراشد برای آماج قرار دادن کی‌روش و تیم ملی جوانمردانه نیست. از آن بدتر برانکوست که می‌آید چنین پستی را لایک می‌کند تا بگوید در رقابت با کی‌روش چه دست خالی دارد.

دو- دوقطبی کی‌روش-کریمی بدترین اتفاق ممکن پیش از جام جهانی بود. حتی شاید ویرانگرتر از آسیب‌دیدگی امید ابراهیمی و علی کریمی. می‌شود به تحلیل ماجرا پرداخت و سهم سرمربی تیم ملی و جادوگر را در این بحران مشخص کرد. اما این تحلیل کمکی به تیم ملی نمی‌کند. تأسف‌بار است که هواداران فوتبال با تصمیمات احساسی، با این ذهنیت که اگر ما فن علی کریمی هستیم باید در لشگر او باقی بمانیم و تا آخر بجنگیم، حاضرند به کی‌روش و تیم ملی بتازند. توهین و تحقیر و حتی آرزوی ناکامی. این که فحاشی به کی‌روش فضای مجازی را تا خرخره اشغال کرده، این که عده‌ای لحظه‌شماری می‌کنند تا تیم ملی شکست بخورد و بگویند «دیدید مردک دلال هیچ کاری نکرد»، از مشکلی بزرگ حکایت می‌کند. جوگیری هواداران. این که بسیاری‌شان قدرت تشخیص ندارند و متوجه نمی‌شوند که حمایت از یک چهره ورزشی-اجتماعی مثل کریمی نباید به تأیید همه اشتباهاتش بیانجامد.

سه- احساساتی‌گری هواداران به سینه زدن زیر علم کریمی و لعن و نفرین به کی‌روش خلاصه نمی‌شود. درکش سخت است که کسی حتی با درکی ناچیز از فوتبال، نتواند تأثیر کی‌روش بر فوتبال ملی را درک کند. این جمعیت خشمگین طوری از نتیجه گرفتن کی‌روش حرف می‌زنند که انگار تیم ملی ما پیش از او در تمامی جبهه‌ها موفقیت‌های بی‌دغدغه‌ای داشته و او حالا ترمزها را کشیده است. انگار که فوتبال ایران ظرفیت رسیدن به نیمه‌نهایی جام جهانی برزیل را داشته و او نگذاشته است. جمعیت خشمگین توجه نمی‌کنند که تیم در همه سال‌های اخیر در آسیا شکست‌ناپذیر بوده. که ایران را به تیم برتر قاره بدل کرده است. در جام ملت‌های گذشته نتیجه نگرفت اما وقتی تیمش حذف شد کسی شک نداشت که داور استرالیایی مانع موفقیت ما بوده است. که تیم قدرت پیشروی و رسیدن به قهرمانی را داشته است. کسانی که بی‌مهابا به کی‌روش حمله‌ور می‌شوند گمان می‌کنند که مربیان بزرگ برای نشستن روی نیمکت ایران صف کشیده‌اند. متوجه شرایط متفاوت ما برای استخدام یک مربی درجه اول نیستند. حواس‌شان به گزینه‌های داخلی نیست که راحت ممکن است جای کارلوس را بگیرند. که دوباره در همان چرخه‌ای بیفتیم که چند دهه تجربه‌اش کرده‌ایم و حالا یادمان رفته. به خاطر چند سال تماشای تیم ملی متفاوت. به خاطر نسلی که عوض شده‌اند. به خاطر همه دوران اخیر، که وقتی مربی رحمتی را خط می‌زند هم اتفاق وحشتناکی نمی‌افتاد. وقتی با پورعلی‌گنجی در خط دفاع همه را سورپرایز می‌کرد. وقتی این همه بازیکن را تشویق کرد تا به لیگ‌های اروپایی بروند و امروز کمی دلمان خوش باشد که: «اینها میدان بزرگ را تجربه کرده‌اند، چرا باید از پرتغال و اسپانیا بترسند.» چنین اتفاقی چطور ممکن بود با مربی‌های وطنی بیفتد که چه بسا یک‌بار رونالدو را از نزدیک ندیده‌اند. که در هیچ دیدار بین‌المللی و بزرگی نیمکت سرمربیگری را تجربه نکرده‌اند.

چهار- برای جامعه ما که تمایل دارد همه چیز را سیاه و سفید ببیند، دنیا را به دو عرصه خیر و شر تقسیم و خیال خودش را راحت کند و نیازی به فکر کردن نداشته باشد، نوشتن از کی‌روش و درخواست حمایت از تیم ملی به معنای ندیده گرفتن همه ایرادات اوست. انگار که او را بی‌گناه‌ترین و حرفه‌ای‌ترین فرض کرده باشی. که اخلاق تند و گاه غیرقابل تحملش را ندیده باشی. که متوجه نباشی تا چه حد می‌تواند منفعت‌طلب و خودخواه و حتی فریبکار باشد. همه اینها هست و حتی اگر نبود هم نباید او را از شلاق نقد بی‌نصیب می‌گذاشتیم. وقتی که گواردیولا با کسب قهرمانی در جزیره تندترین نقدها را تحمل می‌کند و کسی به والورده و زیدان و الگری رحم نمی‌کند، ایجاد مصونیت برای کی‌روش و کشیدن خط قرمز دور نامش غیرمنطقی است. اما کسی که می‌داند نقد و ایراد گرفتن منطقی یعنی چه، متوجه می‌شود که طرفداری تمام و کمال از او و توهین به کریمی و منتقدانش تا چه اندازه بی‌وجدانی است. این همان کسی است که می‌داند نفرین کردن و توهین به او و حامیانش چقدر از داشتن فهم فوتبال و شخصیت اجتماعی دور است.

پنج - تا اطلاع ثانوی وضعیت همین خواهد بود. تیم ملی ما به دست کی‌روش سپرده شده و شبیه بیماری در اختیار متخصص، راهی بخش جراحی است. سوال پیچ کردن جراح، زیر سوال بردنش و آب دهان انداختن به صورتش کمکی به درمان نخواهد کرد. ممکن است از دست جراح کار بزرگی برنیاید. شاید اساسا جراح حاذق و مناسبی برای حال امروز ما نباشد. شاید دلش جای دیگری باشد. با همه اینها، به هم زدن تمرکزش کمک بیشتری نخواهد کرد؛ دعا کردن برای این که به جنون آنی دچار شود یا ناگهان قلبش بگیرد. او کارش تمام خواهد شد و زندگی ادامه خواهد داشت و ما متخصصان دیگری را هم بر بالین تیم ملی خواهیم دید. امکان مقایسه­ با امروز را پیدا خواهیم کرد و پی خواهیم برد که او فوتبال ما را چقدر به قهقرا برده یا چقدر به اعتلای ما کمک کرده است. اگر امروزها یادمان نرود. اگر دچار دمانس و آلزایمر نشویم. اگر همه چیز را در هورا کشیدن و تقدیس یا چنگ و دندان نشان دادن و هتاکی خلاصه نکنیم.

فرهنگستان فوتبال

۲۷ ۲۰  
آی اسپورت
2018-05-22 14:42:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۲۰ نظر
سیا یشکه
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۵۲
می بینم آقایان کیروشی پوری بعد از فاجعه ی اخیر یکی یکی از لوله ها بیرون میان و آدرس اشتباهی به ملت میدن!
بحث اصلی و اساسی امروز ما نحوه انتقاد علی کریمی است یا رفتارهای فردی نامتعادل و بیمار که تعجب تمام فوتبالی ها را برانگیخته؟!
کمی درک و شعور لازم است تا بفهمیم حذف ووریا و سید جلال فنی نبوده و بخاطر انتقام گیری بوده..
مردی که قرار بود فوتبال ایران را ارتقا دهد با وضعیت روانی نامطلوب خودش و حسادت و شارلاتان بازی و خریدن قلم به مزدها چه چیزی عاید این کشور کرده است؟!
وضعیت تیم های پایه چگونه است؟!
ایشان قرار بود نسل سازی کند پس کو؟!
نگاه از بالا به پایین ایشان و تحقیر لیگ برتر و دهان همیشه باز و چشم های بسته ایشان را چگونه توجیه می کنین؟!
خودتان را به چه چیزی فروختین؟! بلیط جام جهانی
تفو بر شما
قطعن آینده ما تیره و تار خواهد شد
با کسانی که به چپاول مشغول هستن و کسانی که کیسه های خود را پر کرده و رسانه هایی که قلم خود را فروخته اند..
POOYAN
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۵۴
کاملا موافقم . 0 و 100 بودن ما ایرانیها همیشه دردسر ساز بوده . فکر میکنیم اگه با یکی مشکل داریم نباید جنبه های مثبتشو ببینیم و ازون بدتر جنبه های مثبتشو منفی جلوه میدیم . یا اگر با یک نفر همدل هستیم باید تمام حرفها و اعمالشو دربست قبول کنیم و اجازه هیچ نقدی هم به دیگران ندیم .
هر چیز بجای خویش نیکوست .
علی اهواز
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۵۴
متن بسیار زیبایی بود!
مخصوصا مورد شماره 5 بسیار جالب بود.
دوستان منتقد لطفا ، انتقادادتونو بزارید برای بعداز جام جهانی ، الان انتقاد کردن به جز تخریب هیچ تاثیر دیگه ای نداره
شعور و شخصیت
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۵۵
چیزی که نه کیروش داره و حامیان ذوب شده در ایشان...
نقدهای محترمانه حاج رضایی را بخوانین و با مطالب بی سر و ته و توهین آمیز آدمی که تا حالا به گربه هم لگد نزده مقایسه کنین...
شما خیلی توهم دارین
تلف نشین با این اعتماد به سقف :)))
پرسپولیس واقعی
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۲۸
آقای حاج رضایی همان کسی هستند که وقتی تصویر زانو زدن کی زوش بعد از پیروزی بر قطر در قطر را دیدند گفتند که مربیان وطنی باید یاد بگیرند ، عرقی که کی روش به ما دارد بیشتر از خود ماست!

آن هنگام رحمتی از تیم کنار گذاشته شده بود و امیر حاج رضایی اصرار داشت که مربی بادیسیبلین و باغیرتی داریم و چه و چه و چه و چه...

ایشان بعد از قائله برانکو _کی روش ناگهان تغیر عقیده دادند و با ادبیاتی دور از شان سرمربی تیم ملی را نواختند!

آنجا پای یک استقلالی در میان بود و اینجا پای برانکو و حالا هم پای سید جلال یعنی پرسپولیس!!!
پس می بینید که می شود به صداقت حاج رضایی ها هم شک کرد و نظر آنها را بدور از رنگ و باشگاه ندانست.
وحید بارساپولیسی
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۴:۵۷
این یارو اسلامیان امروز تو فدراسیون حرف جالبی به ورزش 3 زده : نخبه کشی در ملت ایران از زمان قاجار و شاید هم قبل تر وجود داشته و کماکان دارد.. این ها همه ناشی از بخل و حسادت ذاتی ما ایرانی هاست.. هرکی خدمت کرد بهمون زدیم شتکش کردیم.. کی روش هم میره و ما با سر سقوط میکنیم تا شهریار دیگری سر برسد..و از منجلاب بیرونمان بکشد..
راست میگه
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۳۷
بالاخره اسلامیان خودش نخبه بوده و بهتر از هرکسی میدونه جامعه ما نخبه هاشو می کشه :)))

پ.ن:
مشکل ما فرار مغزها نیست، موندن ‌..‌.مغزهاست
۹
علی اهواز
چهارشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۷، ۰۸:۰۵
نه دوست عزیز مشکل ما هم فراری دادن مغزهاست و هم موندن .... مغزهاست.
محسن
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۰۴
کیروش کبیر معمار فوتبال ایران است، مردی که باید به او اعتماد کرد
محسن
چهارشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۷، ۰۰:۱۶
من کارگر ساختمان هستم و مثال را در حوزه کاری خودم میزنم.معمار مورد حمایت شما، سیمانی که در ساختمان قبلی کار شده و تبدیل به نخاله شده را تراشیده و اورده و اصرار به استفاده از ان،در ساختمان جدید دارد! اسم این مصالح ناکارآمد و استفاده شده،افشین دژاگه است .معمار کذایی نان اسم و سن و سالش را میخورد نه نان شرافتش را!!! او سالهاست که ساختمان را سست ساخته،وقتی رفت،ساختمان فرو میریزد،نه اینکه ساکنان و مدیران بعدی کلنگ به ساختمان بزنند.بلکه با روش کار و مصالح استفاده شده،تاریخ استفاده از ان تمام میشود!!! و مصالحی مثل حسینی و روزبه،استفاده نشود!!! به چی این معمار اعتماد کنیم؟ لطفا از کلمات قلمبه سلمبه استفاده نکنیم.
۲
بی اعصاب
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۱۰
بلخره یکی پیدا شد تو این سایت حرف دل بزنه..کی روش بی مشکل نیس..ولی روزهای دایی قلعه مایلی و برانماروبرانکو نرفته..مشکل فحاش ها اینه اغلب دهه هفتادی ان و هانادیسنشون قد نمیده که بدونن پرسپولیس تا به برانکو برسه و استقلال به شفرو تیم ملی به کیروش..چقد تاوان استیلی ها و منصوریان ها و ...
پ.ن...برانکو خوبه برا پرسپولیس..نه تیم ملی..شفر هم هکذا..و کیروش برای تیم ملی..
اشکان4
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۱۱
کروش با خط زدن دو تا از سرگل های استقلال و پرسپولیس نشان داد که قصد و نیتش فنی نبوده و فقط خواسته انتقام کنسل شدن اردوها رو از مردم بگیره(به خیال خودش از باشگاه ها)،تا کی حمایتش کنیم ولی اینطوری بی محلی و دهن کجی ببینیم
شما از قصد و نیت صحبت می کنی ولی مثل اینکه یادت رفته قصد و نیت آقای سرمربی از روی خیرخواهی نبوده!
من خودم طرفدار مربی خارجی هستم ولی کروش گند اخلاق،عقده ای و لجبازترین خارجیه که تو سی و اندی سال سنم در ایران به چشمام دیدم
کروش هم فهمیده دیگه اینجا جایی نداره داره تیمو برای شکست های بزرگ آماده می کنه تا انتقام آخرشم بگیره
کروش اگه سیاست مدار بود روی صدام و قذافیو سفید می کرد!
۸
Mn
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۱۴
جالبه شفر فقط بخاطر یکی از رفتارهای کی روش بیانیه داده و عصبانی هست جناب نویسنده به لایک کردن برانکو پرداخته متاسفانه حامیان کی روش هم دقیقا مثل خودش فرافکن هستن همیشه گفتن ماه پشت ابر نمیمونه خداراشکر باطن کی روش برای همه آشکار شد
۶
منتقد
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۱۵
آقای رحمانی مملکت میرزا بنویس زیاد داره. تا دلت بخواد نویسنده داریم که زیباتر از شما با کلمات دلبری میکنن. پس لطفا ویراژ ندید با متن های تکراری.
خیلی جالب بود برام نوشتید مخالفای کیروش جو گیر هستن.
نه برادر من جو گیر شما هستید که اینقد ریشه علم و سواد و حرفه ای گری رو تو این مملکت سوزوندید که امثال کیروش رو هم بایستی نوکری کنید.
بهت متذکر میشم برو منطقی یه تحقیق کن ببین این موج گسترده ضد کیروش که از استقلالی تا پرسپولیسی و بیطرف رو شامل میشه چرا مخالف تیم ملی شدن.
در پایان توصیه میکنم متن هات رو قبل از انتشار چند بار به وقت بخون تا بعدا یادت باشه چی نوشتی!
علی پرسپولیسی
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۱۶
نویسنده قشنگ ما داره اینجا در مورد مردم دو قطبی صحبت میکنه . در مورد سیاه و سفید دیدن و انتقاد از این وضع. اما خودش داره دقیقا همین کارو میکنه! منتها انقد وقیحه که خودشو کاملا تو قسمت سفیدش قرار داده و اونایی که با نظرشون مخالفه رو تو دسته سیاه ها و جوگیر ها قرار داده!! این متن نمونه کامل ایرانه. جهان سوم هم نمیگم . دقیقا ایرانه . تفکر دیکتاتوری چند صد ساله ای که نسل به نسل و سینه به سینه منتقل شده و حتی کسانی که میخوان از این تفکر هم انتقاد کنن خودشون تا گردن تو این تفکر خراب هستن مثل نویسنده محترم! کشور ما ۸۰ میلیون دیکاتور داره !
از جمله اخلاق های مزخرف و دروغین دیگه ای هم که ما ایرانیا داشتیم و داریم اینه که ((مصلحت)) رو بهانه میکنیم و در وقت ها و برهه های حساس ، به این بهانه، از گفتن حقیقت اجتناب میکنیم و حتی دروغ گویی میکنیم! کاری که باز در اینجا نویسنده تو متنش بهش اشاره کرده و از اینکه علی کریمی ها موافق این ماسک گذاری کثیف نیستن برآشفته شده و بهش حمله میکنه!
برآیند چنین اخلاق های‌ مزخرف و انسان های مزخرف از جمله خودم ، شده وضع کنونی این مملکت . ولی کاش تویی که امروز در حد ۲تا سایت قدرت داری و میتونی قلم بزنی خودتو درست کنی و از خودت شروع کنی به اصلاح شدن بعد دست به قلم بشی و میلیون ها نفر رو چون اونجور که تو دوست داری فکر نمیکنن ترور شخصیتی کنی.

پرسپولیس واقعی
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۲۰
این مطلب را دیروز هم گذاشتم تا آنهایی که کمی قدیمی تر هستند بدانند

این روزها به شدت غمگینم ، فکر کنم لزومی نداره بحث حاشیه ای کنم که آیا پرسپولیسی ام یا استقلالی که دقیقا غم من ناشی از این نوع نگاه در این روزهاست!

آیا واقعا ما در یک چرخه ی معیوب گرفتار نشدیم ، این چه روالیست که جامعه ایرانی پیش از جام جهانی به ان اصرار دارد!
در زمان ایویچ همین اندازه معقول و همین اندازه محق(در ظاهر) به نظر می رسیدیم ، آن مرد بزرگ شخصیت خودش را بیشتر از سرو کله زدن با آسیایی های کار نابلد دوست داشت و رفت!
یادم نمی رود سر اردوی بروجرد در همان زمان فضا به همین اندازه ی امروز مسموم بود و بعدها که امریکا را بردیم کم کم یادشان افتاد که زحمات ایویچ بی اثر نبود؟
هرگز بطور صد در صد معلوم نشد خیانت از سمت چه کسانی صورت گرفته بود ، همانطوریکه هرگز اثبات نشد خائنان به حجازی مرحوم چه کسانی بودند.
ولی در دوهزارشش وضع از این هم بدتر بود از یک طرف ، برانکویی که بسیار نجیب تر از الانش بود و ااز یک سو ستاره های نامداری که ابدا حرفه ای نبودند!

باز یادم نمی رود عکسی که رسانه ی معروف آن زمان از ورود برانکو به خاک آلمان چاپ کرد و درزیر آن یادداشت کرد: هی! برانکو ! خودت هم فکر نمی کردی اینجا باشی و روی نیمگت ایران بنشینی!

یادم نمی رود که آن موقع ما مربی باکلاس تر و نامدار می خواستیم که به نیمکت ما وجهه و اعتبار ببخشد(بر گرفته از جملات تکراری آن روزها)
برانکو نه مثل کی روش با کسی جنگید و نه هر گز با هیج ستاره ای درگیر شد و نه هرگز هیج بی نزاکتی یا کار ناشایست یا رفتار توهین آمیزی با کسی داشت ، به معنی واقعی کلمه گل بود گل!جتلمن بود جنتلمن!
ولی برای ما فرقی نمی کرد به فاصله ی هشت سال از نود و هشت تا دوهزار شش دو رفتار یکسان داشتیم با ایویچ نامدار و با برانکوی باشخصیت اما کم نام و نشان( بعنوان سرمربی تیم ملی اولین و آخرین بارش بود)!

اینها را گفتم تا بگویم رفتار امروز و این دوسال اخیر را بهانه نکنیم ، چیزی و چیزهایی وادارمان میکند در آستانه ی جام جهانی ها اشتباه کنیم (عرض کردم در آن زمان همه چیز همین اندازه محق و معقول به نظر می رسید)!

اما حمید!
آیا اصلا نگاه امروز ما رنگی نیست؟
اینکه همه از نبود سید جلال مخصوصا غمگین هستند جای خود ولی آیا باتمام این حرفها نگاهمان رنگی نیست؟
بیادتان می آورم وقتی سروش به پرسپولیس آمد همه انتظار داشتند کی روش دعوتش کند جو سنگینی علیه کی روش براه افتاد و وقتی سروش به قطر رفت همه این کوچ اختیاری(خود سروش دلائلش را گفت) را از چشم کی روش می دیدند اما امروز آیا کسی سنگ سروش را به سینه می زند.
خودم آنقدر به سروش علاقه دارم که فکر میکنم تا چند سال آینده کسی به ظرافت و خلاقیت سروش نخواهیم داشت اما آیا در رسانه ها و همان مردمی که کی روش را متهم به خراب کردن سروش می کردند و جانانه پای دعوتش سینه سپر می کردند امروز یک کلمه حرف می زنند؟
واقعا جدای خوب بودن ، پرسپولیسی بودن سید جلال مزید بر علت نیست ،
شفر در بدو ورود راجع به قائدی گفت که از سکوها پیروی نمی کند ، شفر بزرگ است که این را می گوید؛
در بزرگی سید جلال شکی نیست اما حالا که ما همه چیز را تیره و تار می بینیم آیا بهتر نیست بپرسیم چرا سید جلال به امارات رفت در حالی که محروم بود!
کی روش وقتی کمال مصدوم بود پزشک تیم ملی را مسئول ایشان کرد تا مراقب سیر بهبودیش باشد چون شانسی برای ملی پوش بودن داشت آن وقت آیا سید جلال باتجربه اشتباه نکرد؟( البته از نظر من این دلیلش نبود اگر خوب نگاه کنید کی روش از مدتها قبل پروژه ی حذف سید را کلید زده بود).
آیا همین قاطعیت ، یک عمر آرزوی ما نبود؟
آیا بقیه ی بازیکنان دعوت شده ایرانی نیستند ، حقیقی وقتی جای رحمان را گرفت کسی نگفت نگاه کی روش مغرضانه است !
و پولادی و پور علی گنجی و سردار و ...
وقتی طارمی جای گوجی نامدار و انصاریفرد و کاوه بازی می کرد و میکند چرا کسی ندید!
آیا مجید حسینی آینده ی فوتبال ما نیست!
آیا ضعفهای روزبه قابل در مان نیست؟
آقا کریم را می شناسیم پرسپولیسی بی حاشیه که این سالها بیشترین خدمت را به قرمزها کرد ولی موضع ایشان خلاف نظر شماست؟
آیا این حمایتهای تخریبگرانه از سید جلال کمکی به او در جهت بازیابی روحیه اش می کند،
آیا برانکو و فدراسیون و مربیان داخلی و رسانه های بی مسئولیت و علی کریمی و مایلی کهن در بوجود آمدن چنین وضعی دخیل نیستند‌
آیا در گذشته مایلی کهن ، مدیر روستا را به خداداد ترجیح نداد،
و نیما نکیسا را به عابدزاده
آیا بلاژ میرزاپور را بر گلرهای آبی و قرمز انتخاب نکرد!
و نکونام را
عرض کردم ما عادت کردیم در آستانه ی جام جهانی اشتباه کنیم یک رو به بهانه ی نابلد بودن اگر حتی به نامداری ایویچ باشد و
روز دیگر به بهانه گمنامی و کم وزنی حتی اگر با قابلیت و نجابت برانکو باشد و امروز به بهانه ی سید جلال و وریا و کینه ورزی با آبی و قرمز حتی اگر نامدار و کار بلد اما صریح و متهور مثل کی روش باشد.

ما همیشه بهانه ای برای خود داشتیم.
تیم ملی را دوست دارم حتی اگر فردا ربیع خواه جای عزت الهی دعوت شود!
پرسپولیس ❤
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۳۵
یک بام و دو هوای رسانه های کیروشی پوری!

۱. کسانی که بی‌مهابا به کی‌روش حمله‌ور می‌شوند گمان می‌کنند که مربیان بزرگ برای نشستن روی نیمکت ایران صف کشیده‌اند. متوجه شرایط متفاوت ما برای استخدام یک مربی درجه اول نیستند. حواس‌شان به گزینه‌های داخلی نیست که راحت ممکن است جای کارلوس را بگیرند. که دوباره در همان چرخه‌ای بیفتیم که چند دهه تجربه‌اش کرده‌ایم و حالا یادمان رفته است. نفرین کردن و توهین به کیروش و حامیانش چقدر از داشتن فهم فوتبال و شخصیت اجتماعی دور است!
#سیامک_رحمانی

۲. به مقاله ایشان بعد از حذف پرسپولیس در آسیا توجه کنید که چگونه به برانکو حمله می کند و همه چیز را زیر سوال می برد. http://isport.ir/fa/content/c40f5b6879d6

۳. به حامیان برانکو حمله می کند و از آنها می خواهد اجازه نقد ایشان را به منتقدان بدهند
http://isport.ir/fa/content/6a5ec6db2108

۴. نقد برانکو پس از باخت در دربی برگشت
http://isport.ir/fa/content/53eb30f87ee5

۵. نقد شدید پرسپولیس بخاطر باخت های پایان فصل
http://f-f.ir/در-باد-قهرمانی-بخوابید،-تا-روز-بد/

حالا به مقاله ی امروز ایشان برمی گردیم.
http://isport.ir/fa/content/47ce48b7c7ff
جای قاتل و مقتول عوض شده
آقای فحاش ِ و نامتعادل تبرئه می شود و علی کریمی و منتقدان محکوم می شوند
هیچ کس حق نقد ندارد چون ممکن است کیروش جون بره و جایگزین نداشته باشیم براش
لیست تیم ملی را مربی انتخاب می کنه و باید بهش احترام بذاریم:)))

پ.ن:
نقد و تخریب و تخطئه عملکرد برانکو از اوجب واجبات است
هر حرفی که بزنیم و کیروش جون برنجه گناه کبیره :))

آقا بلیط جام جهانی روسیه رو بهش بدین خودشو کشت :))
....
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۶:۵۳
...
آنتی شومن
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷، ۱۷:۳۸
برو بمیر بابا ... همین شماها هستید میخواهید القا کنید به ما که هیچ مربی خوبی ایران نمیاد! چرا نمیاد به خدا میاد! شما این مرتیکه دلال روانی رو کنار بذارید ببینید میاد یا نه!!
۸
سهیل
چهارشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۷، ۰۰:۲۹
تیم ایران هرگز از گروهش صعود نکرده از نظر من اشکال نداره این اتفاق ۴ سال دیگه بیوفته ولی توسط کسی در کاراکتر مهدویکیا یا نکونام.
اشتباه نکن اقای رحمانی این بدخواهی نیس این عین ازادگی هستش که نخوای یه سرمستی جاودانه رو یه ادم عقده ای و بی شخصیت رقم بزنه که باهمه بزرگای فوتبالت در افتاده فقط برای اینکه نفر اول همه چی باشه، موفقیت ایران موفقیت تیم ملی نیست موفقیت یک شخصه، متاسفانه!
اقای رحمانی نسل ما خیلی وقته که با ترس از فلانی بهتر نیست، همین رو قانع باشی، من نباشم فلانی میاد میخورتت بزرگ شده، شما بهتر میدونید!
کیروش موفقیت ماندگاری برای ما کسب نکرده که حاضر باشم ذلت و خواری بکشم برای یک هفته خوشحالی یک نامرد.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر