فهرست
یادداشت: عاشقانه ای برای جام جهانی
یادداشت: عاشقانه ای برای جام جهانی

یادداشت: عاشقانه ای برای جام جهانی

البرز زاهدی

آی اسپورت- چطور می‌شود فوتبال را دوست نداشت؟ یک تیر دروازه یا به قول شما آدم‌حسابی‌ها «دیرک دروازه»، دو ملت را تا مرز جنون ببرد. چند میلیارد آدم را بکند دو چشم و باقی همه آدرنالین و بعد در خلائی شاد یا غمگین رها کند. یک سو خوشحالی و سوی دیگر حسرت. برزیلی‌ها به فاصله کوتاهشان با پرتگاه و سقوط می‌اندیشند و خشمی که فراتر از حسرت، خیابان‌های ناآرام شهرهای برزیل را هم می‌بلعید.

شیلی‌ها به آن ضربه آخر قبل از سوت دقیقه صد و بیست فکر می‌کنند و به آن چند میلی‌متر لعنتی. چند میلی‌متر تا اوج شادی یک ملت. جام جهانی فوتبال با فاصله زیاد باشکوه‌ترین نمایش دوران ماست.



\"http://up.rossoneri.ir/privete/uploads/4df143595f1.jpg\"


فوتبال مامنی است که رویای یک ملت می‌تواند در چند میلی‌متری کابوس جمعی‌ زندگی کند. تنها فوتبال است که می‌تواند رویاها و کابوس‌هایش را بی‌اعتنا به قرن‌ها فاصله و تبعیض برای تک‌تک ملت‌ها بنا کند. جادوی فوتبال است که آدم‌ها را وامی‌دارد از هزاران هزاران کیلومتر آن طرف‌تر، ایستاده برای شیلی و مردان مقاومش دست بزنند و با اشک‌های «خارا» که این بار شاعر نیست اما دوباره بناست تا در جهنم استادیوم به صلیب کشیده شود اشک بریزند.

  ۲  
آی اسپورت
2014-06-29 00:48:09
نظر دهید
۲ نظر
reza salehi
يكشنبه ۸ تير ۱۳۹۳، ۰۰:۵۳
زیبا نوشتی , براستی کدوم مخلوق بشر بجز فوتبال همچین تونایی ای داره؟!
آرش
يكشنبه ۸ تير ۱۳۹۳، ۰۲:۳۵
به قول شما آدم‌حسابی‌ها «دیرک دروازه»!
این الان یعنی چه؟ آدم حسابی بودن از دید نویسنده منفور است؟ و خود نویسنده که به دیرک می‌گوید تیر در دسته آدم خوب‌ها قرار می‌گیرد؟!
چه لزومی است که به خواننده که مخاطب آن "شما" است چنین تاخته شود؟ زاهدی دقت کن
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر