فهرست
دستاوردهای فنی مهم‌تر از رکورد شکست ناپذیری
دستاوردهای فنی مهم‌تر از رکورد شکست ناپذیری

دستاوردهای فنی مهم‌تر از رکورد شکست ناپذیری

آی اسپورت - بگذاریم تیم ملی کار خودش را بکند. مگر نه اینکه مدام می‌گوئیم و می‌نویسیم که تیم ملی با ویلموتس دوران تازه‌ای را شروع کرده پس چرا نمی‌گذارید این تازگی را حس کنیم؟

از جزئیات فنی که بگذریم اول باید تکلیف این را روشن کنیم که بحث قیاس این تیم با دوران ۸ساله کی‌روش و آنچه این مربی پرتغالی برای فوتبال مان به ارمغان آورده یا از آن گرفته است باید همین جا تمام شود. اصلا اینطور فکر کنید که از یک جایی دوران حیات تیم ملی کات شده و به دوران قبل از آن گره نخورده است. اجازه بدهید این تیم با تمام شباهت‌های ظاهری‌اش در کادر بازیکنان، لباس و ... تیم دیگری باشد. به جای مقایسه به این فکر کنید که اگر آن تیم قدرتمند کی‌روش در فاز دفاع، حالا با ویلموتس در حمله نیز تیمی باشد که می‌خواهیم چقدر همه چیز هیجان‌انگیزتر پیش می‌رود و چقدر تیم‌مان تیم کامل‌تر و بهتری به نظر خواهد رسید.

داستان مقایسه را تمام کنید تا دلخوشی‌های ایجاد شده در همین دو مسابقه را مرور کنیم و به فکر پروش نکته‌های مثبتی باشیم که در این مدت دیده‌ایم. از ذوق‌زدگی هم حرف نمی‌زنیم. بدبختی اینجاست که در نقطه مقابل آنهایی که دوست دارند پوئن‌های دوران کی‌روش را به رخ ویلموتس پسندها بکشند، موافقان مرد بلژیکی نیز از هر اتفاقی حتی کوچک برای زیر سوال بردن دوران 8سال گذشته تیم ملی استفاده می‌کنند. در همین راستا عده‌ای گل خوردن از کره بعد از 5 بازی را توی چشم شیفتگان مرد بلژیکی می‌کنند و در نقطه مقابل گروهی دیگر این همه شوت و پاس و مالکیت توپ در سئول را به چشم کی‌روشی‌پورها می‌آورند.

پس مقایسه ممنوع و ذوق‌زدگی هم باید محدود شود در حد خودش، بدون کوبیدن کسی یا دورانی، تا دوران تازه‌ای که تیم ملی شروع کرده واقعا تازه باشد. تازگی‌ها را در این تیم ببینیم بدون اینکه قصد مقایسه و تخریب داشته باشیم. بیائید به موازات ذوق‌زدگی‌های استانداردمان به عنوان منتقد عاشق تیم ملی روی ضعف‌ها و کاستی‌ها هم انگشت بگذاریم و از همین شروع دوران کاری ویلموتس از هر آنچه او در این تیم ایجاد کرد و روان ساخت فقط تعریف و تمجید نکنیم.

اجازه بدهید درباره آن نمایش هیجان‌انگیز بیست دقیقه‌ای در سئول؛ حد فاصل دقیقه ۱۵ تا ۳۵، به اندازه حرف بزنیم و از تغییرات ایجاد شده بگوئیم. به اینکه تیم‌مان در فاز حمله چه پتانسیل‌های دلپذیری داشت که تا الان پیدا نبود. بگذارید رویاپرداز باشیم و به این فکر کنیم که با اضافه شدن سردار، بازگشت سامان و اشکان، روی فرم آمدن امیری و بازگشت اعتماد به نفس به کریم انصاری‌فرد قرار است چه اتفاقات خوبی در فاز حمله تیم ملی بیافتد. اجازه بدهید از همان تک‌صحنه‌های هیجان انگیزو کارهای ترکیبی انصاری‌فرد ، طارمی و جهانبخش در سئول در رویاپردازی‌هایمان به ارنج‌های مختلف و ترکیب‌های متفاوت مردان مهاجم تیم ملی و نوع بازی آنها کنار هم فکر کنیم.

به موازات این اجازه می‌خواهیم تا روی ضعف‌های‌مان نیز بایستیم و چکش بزنیم. مثلا این پرسش کلی را مطرح کنیم که در صورت استمرار در امور تهاجمی و ادامه نمایش‌های روبه جلو، با کاستی‌های‌مان در خط دفاع چطور کنار خواهیم آمد؟ برای میلاد محمدی که فعلا رقیبی ندارد و در صورت فشار زیاد روی او – مثل آنچه در سئول اتفاق افتاد – وا می‌دهد چه کار کنیم که اینقدر بهم نریزد؟ برای قرص‌تر شدن و استحکام مدافعان میانی‌مان چه کار کنیم که اشتباهات فردی و ناهماهنگی‌ها برایمان مشکل‌ساز نشود؟ برای خط دفاع‌مان چه فکری بیاندیشیم که اگر وینگرها کمتر در پوزیشن دفاع قرار گرفتند کار خودشان را درست انجام دهند؟ اجازه بدهید اینها و مسائلی از این دست را به عنوان چالش‌های تازه تیم ملی باز کنیم و در کنار ذوق‌زدگی‌های‌مان با نگاه نقادانه ویلموتس را به سمت تکامل هل دهیم.

البته جای خوشبختی است که آنچه در سئول اتفاق افتاد باعث شد تا سرمربی تیم ملی خیلی زود فکت‌های زیادی درباره زیرمجموعه تحت اختیارش به دست آورد. تمام آن دقایقی که تیم ملی تحت فشار قرار گرفت، مدل گل خوردن‌مان ضعف‌های‌مان در زمان از دست دادن توپ و بازپس‌گیری‌اش با کلی جزئیات فنی دیگر نکته‌هایی است که نصیب ویلموتس شد و حالا آنچه مهمتر از حفظ رکورد شکست‌ناپذیری‌مان به نظر می‌‎رسد همین دستاوردهای فنی مرد بلژیکی است که که در شروع کارش یک جهش اطلاعاتی فوق‌العاده به حساب خواهد آمد و حتما به او کمک خواهد کرد تا سریع‌تر از پیش‌بینی‌های خودش در ریل موفقیت قرار بگیرد.

۱۸ ۳  
آی اسپورت
2019-06-11 23:08:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۳ نظر
عارف
سه شنبه ۲۱ خرداد ۱۳۹۸، ۲۳:۳۸
هوادارای کی‌روش از بازی چشم نواز تیم ملی جلو کره چشم پوشی کردن و فقط یه گلی که برخلاف روند بازی خوردیم رو بولد میکنن. ولی ‏حالا چرا کره ملاک کیروش پرستان شده؟

مساوی رفت و برگشت جلو سوریه‌ای که هفته قبل تیم ویلموتس پنج‌تاییش کرد حساب نیست؟ سنگین‌ترین باخت تاریخ تیم ملی به ژاپن چی؟ انتقام از عراق به کجا رسید که ازش حرف میزدن؟

با کوبیدن تیم ملی فقط یه مسئله اثبات میشه؛ اینکه سینه چاکان دیروزِ تیم ملی درواقع حامیان کی‌روش برای حمله به پرسپولیس و برانکو بودن!
.
سه شنبه ۲۱ خرداد ۱۳۹۸، ۲۳:۴۳
آره دیگه حضرت استاد.کیروش رفت و ما حالا شدیم برزیل.اینو بدون تا پنج سال دیگه این تیم مدیون زحمات کیروش هست
۳ ۱
پدر کیروش
پنجشنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۸، ۰۶:۳۲
بر پاچه خواری لعنت:))
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر