فهرست
مرور هفته‌یِ لا لیگا: بهترین رئالِ این فصل
مرور هفته‌یِ لا لیگا: بهترین رئالِ این فصل

مرور هفته‌یِ لا لیگا: بهترین رئالِ این فصل

آی‌اسپورت – در دربی مادرید به یک باره شاهد بهترین نمایش رئال در این فصل بودیم. آخرین باری که رئال مقابل تیمی بزرگ چنین نمایش مقتدرانه‌ای داشت به پیروزی ۳-۰ در تورین برمی‌گشت، وقتی زین‌الدین زیدان مربی‌شان بود. بعد از اخراج خولن لوپتگی، جانشین زیدان و آمدن سانتیاگو سولاری، رئال حداقل از منظر کسب نتایج رو به پیشرفت رفت. تیم سولاری اما در استادیوم واندا متروپولیتانو نه تنها نتیجه گرفت، بلکه نمایشی در بالاترین سطح داشت.

بگذارید اول تکلیف‌مان با وار را روشن کنیم. خطایی خوسه ماریا خیمنز روی وینیشس جونیور کرد که منجر به پنالتی سرخیو راموس شد، به نظر من که خارج از باکس بود. روی گلی که آلوارو موراتا با یک چیپ دیدنی زد و توسط وار به خاطر آفساید مردود اعلام شد هم به نظرم تصمیم بسیار سختی برای گرفتن بود. با توجه به اینکه تکنولوژی وار چیزی بیش از صرفا نشان دادن تصاویر آهسته و کشیدن خط‌های فرضی روی زمین است، من حاضرم نظرشان را قبول کنم.

حرکت کازمیرو روی موراتا هم از آن دست صحنه‌هایی بود که هم دیدیم اخراج کنند و هم دیدیم اخراج نکنند. در ضمن گل آنتوان گریزمن هم باید مردود اعلام می‌شد، چون شروع حرکتی که منجر به این گل شد با خطای واضح آنخل کورئا روی وینیشس همراه بود. با در نظر گرفتن تمام این اتفاقات بهتر است قضاوت نهایی‌مان را چون دیگو سیمئونه داشته باشیم: «دلیلی باخت ما نه داوری، بلکه بازی خیلی خوب آن‌ها بود».

نکته کلیدی دیگر در شکست اتلتیکو مادرید طرح هجومی سیمئونه برای غافل‌گیر کردن رئال، با بیرون گذاشتن رودری از ترکیب اصلی بود. این طرح جواب نداد و رئال مرکز زمین را در اختیار گرفت.

تساوی بارسلونا برابر بیلبائو فاصله آن‌ها با تیم دوم جدول که حالا رئال است را به شش امتیاز رساند. بارسا مشخصا همچنان شانس اول قهرمانی است. با این حال می‌تواند درک کرد چرا امید و باور دوباره‌ای به سولاری پیدا شده. سولاری با بازیکنانی چون مارکو آسنسیو، مارسلو و ایسکو، بازیکنانی که تا همین چند وقت پیش به نظر نمی‌رسید بتوان از ترکیب اصلی کنارشان گذاشت، با اقتدار و بدون تعارف رفتار کرده. او حتی گرت بیل را هم مقابل اتلتی در ترکیب اصلی قرار نداد، چون از نظر تاکتیکی باور به گزینه‌ای بهتر داشت. اعتماد او به جوانانی چون وینیشس و سرخیو رگیلون هم دیگر کار مثبت سولاری در این دوران بوده.

سولاری نشان داده ترسی از گرفتن تصمیم‌های بزرگ ندارد و بدین خاطر شاید تابستان پرخرجی که پیش از این همه درباره‌اش حرف می‌زدند، چندان لزومی برای رئال نداشته باشد.

اما رقیب بزرگ رئال در این هفته، همانطور که اشاره شد، کارش را با یک تساوی دیگر به پایان برد. بارسلونا با مشکل بزرگی به نام «وابستگی به مسی» روبروست. وقتی مسی آماده و روی فرم است بارسا شکست‌ناپذیر به نظر می‌رسد. اما وقتی او شبی معمولی، در قیاس با استانداردهای خودش، را پشت سر می‌گذارد، بارسا به مشکل می‌خورد. اتفاقی که مقابل بیلبائو افتاد دقیقا همین بود. بارسا در این بازی خوش‌شانس بود که با سیوهای فرازمینی مارک آندره تراشتگن همان یک امتیاز بازی را هم به دست آورد.

این بازی یک بار دیگر نشان لوئیس سوارز به تنهایی نمی‌تواند برای خودش فرصت گلزنی ایجاد کند و نیاز به سرویس هم‌تیمی‌هایش دارد. این سرویس از سوی فیلیپه کوتینیویی که روی فرم نیست و آرتورو ویدالی که باز هم افتضاح بود، نرسید. آرتور به این بازی نرسید (به خاطر مصدومیتی که به شکلی اتفاقی بعد از حضورش در جشن تولد نیمار رخ داد). اوزمان دمبله هنوز به شرایط جسمانی صد در صد آماده نرسیده و ژوردی آلبا هم در این بازی حضور نداشت. و راستی به این نتیجه هم رسیدیم که نلسون سمدو نمی‌تواند در پست دفاع چپ بازی کند.

همه این عوامل دست به دست هم داد تا یک بار دیگر وقتی مسی فرازمینی بازی نمی‌کند، بارسلونا بی‌خطر شود. با این وجود و با توجه به بازی برگشت ال کلاسیکویِ لیگ در برنابئو، بارسا هنوز سرنوشت قهرمانی را در دست خودش دارد. اما دیر یا زود ارنستو والورده باید راهی برای نتیجه گرفتن بدون مسی هم پیدا کند.

۲    
آی اسپورت
2019-02-12 11:25:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر