فهرست
سنت خروس‌ها؛ قهرمانی در دل بحران
سنت خروس‌ها؛ قهرمانی در دل بحران

سنت خروس‌ها؛ قهرمانی در دل بحران

آی اسپورت - اریک کانتونا در ستایش مبارزه‌طلبی در فوتبال می‌گوید: «من نه مقابل بازیکنان حریف، که برای دوری از فاجعه شکست مبارزه می‌کنم.» به شکل واضحی عملکرد تیم‌ها را می‌توان با این جمله اریک کانتونا تحلیل کرد. اینکه ژرمن‌ها ترسی از شکست خوردن نداشتند، اسپانیایی‌ها شکست را موهبتی برای به پایان رسیدن فصل شلوغ فوتبالی می‌دیدند و بلافاصله بعد از حذف توسط روسیه، به تعطیلات تابستانی رفتند. اشک‌های خوزه خیمنز، مدافع اروگوئه در دقایق آخر مسابقه برابر فرانسه هم وجه دیگری از جمله اریک کانتونا بود؛ بازیکنانی که برای شکست نخوردن مقابل فرانسه هر کاری کردند، اما ناگزیر از شکست خوردن بودند. اشک‌های خوزه خیمنز – آن هم وقتی هنوز مسابقه دوتیم در جریان بود- حرف‌های اسکار تابارز در کنفرانس مطبوعاتی و ستایش از فرانسوی‌ها و اعتراف به اینکه زور شاگردانش به خروس‌ها نرسید، معنای مشترکی دارند؛ فرانسه دشان فاجعه شکست را به بی‌رحمانه‌ترین شکل ممکن پیش چشم حریفانش ترسیم می‌کند.

خروس‌ها حالا در نیمه‌نهایی جام‌جهانی قرار دارند. تا چندهفته پیش تمام تحلیل‌ها درباره تیم‌ملی فرانسه با نیش زدن به دشان به پایان می‌رسید. بعضی‌ها پا را فراتر گذاشتند و بعد از جدایی زیدان، خواستار کنار گذاشتن او و نشستن زیزو روی نیمکت خروس‌ها شدند. دشان اما تنها به یک جمله اکتفا می‌کرد: «صندلی‌ام را به کسی تحویل نمی‌دهم.» این بحرانی بود که پیشتر هم مربیان فرانسوی درگیرش بودند. امه ژاکه را به خاطر دعوت نکردن از دیوید ژینولا و اریک کانتونا از دم تیغ گذراندند و باور نمی‌‌کردند تیم قهرمان 98 را تحویل‌شان دهد. روژه لومر و کارنامه خالی‌اش در مربیگری – تجربه نازل مربیگری در ارتش‌های فرانسه- سوژه طنز مردم فرانسه بود، اما قهرمانی دراماتیک یورو2000 جواب محکم لومر به فرانسوی‌ها بود. وقتی ژاک سانتینی روی نیمکت خروس‌ها نشست، همه از روابطش با میشل پلاتینی و تاثیر اسطوره فوتبال فرانسه بر این انتخاب گفتند؛ چهارسال بعد فرانسه ژاک سانتینی، به فینال جام‌جهانی رسید و اگر ضربه سر زیدان نبود، شاید خروس‌ها دومین قهرمانی‌شان در جام‌جهانی را هم جشن می‌گرفتند. چشم تاریخ همیشه کور است؛ مردم فرانسه به امه ژاکه و روژه لومر و ژاک سانتینی تاختند و عبرت نگرفتند. حالا نوبت دیدیه دشان و نسل بازیکنان جوان فرانسه است که خودشان را به جام‌جهانی ثابت کنند؛ به کارشناسانی که آنها را یکسری ستاره و نام بزرگ می‌دانستند که صلابت تاکتیکی ندارند و بعید است شانسی برای قهرمانی در جام‌جهانی داشته باشند. فرانسه برای رسیدن به سومین فینال تاریخ فوتبالش، یک‌ 90دقیقه با بلژیک فاصله دارد. تیمی که هنوز هم رنگ تمجید را ندیده است؛ بعد از شکست آرژانتین، خط‌دفاع متزلزل خروس‌ها دستمایه انتقاد شده بود؛ و لذت حذف اروگوئه را با برچسب گل اتفاقی گریژمان تلخ کردند. فرانسه دشان خودش را از دل همین انتقادها بالا کشید. آرام‌آرام جلو آمد و حالا در یک قدمی فینالیست شدن است. تیمی که عادت به قهرمانی در دل بحران‌ها دارد.

 

۱ ۲  
آی اسپورت
2018-07-08 18:00:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۲ نظر
بهراد
يكشنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۷، ۲۱:۳۳
جناب امیرپور صرف نظر اینکه به نظر من فرمایش شما از اصل غلطه و انتقاد مردم فرانسه از تیم ملی به معنای بحران نیست, اگر یه زحمت مختصری میکشید و سرچی در نت میکردید, ژاک سانتینی رو که بعد از یورو 2004 اخراج شده بود, جانشین ریموند دومینک که تا 2010 مربی فرانسه بود نمیکردید.
۳
joey
يكشنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۷، ۲۲:۱۹
این کامنت رو زیر پست اتاق خبر گذاشته بودم لازمه بازم بذارم :
به آقای محمد امیرپور بگید قبل از اجرا و اومدن به استودیو اول یه لیوان آب جوش برای رساتر شدن صداشون میل کنن و مهمتر اینکه اطلاعات خودشونو بالا ببرن!
تو اپیزودهای قبلی تو ادای درست خیلی کلمات مشکل داشتن مثل فورسبرگ که گفتن فارٍسبرگ! یا به کریستین استوانی گفتن استونانی!
و این اپیزود که تو بحث مربیای فرانسوی گفتن که بلدن تو تورنمنت ها خودشونو بالا بکشن از ژرارد هولیه نام بردن که یه مقطع کوتاه سرمربی فرانسه بود و تو رسیدن به جام جهانی 94 ناکام بود با گلی که کوستادینوف بلغار زد یا اوج شاهکارشون این بود که به جای ریموند دومنک گفتن ژاک سانتینی!!! فرانسه رو به فینال جام جهانی 2006 رسوند! و...
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر