فهرست
رنگین کمانِ پرسپولیس
رنگین کمانِ پرسپولیس

رنگین کمانِ پرسپولیس

«رنگین کمان پاداش کسانی‌ست که تا آخرین قطره زیر باران می‌مانند...»

آی‌اسپورت- و ما پاداشمان را گرفتیم. ولو دیر، ولو دور. از گل معز علی در دقیقه ۱۵ بازی رفت تا گل حیرت‌انگیز منشا در دقیقه ۷۸ بازی برگشت، ۱۵۳ دقیقه گذشت اما در این میان یک ثانیه ناامید نبودیم. با برانکو انگار یأس و نومیدی در فرهنگ لغات ما تعریف نشده است. انگار با این مفاهیم بیگانه‌ایم. گویی یک جریان سیال امید است که از نیمکت به تیم و از تیم به سکو و از سکو به نیمکت می‌رود و برمی‌گردد. مرد کروات پس از باخت به الدحیل در دوحه به دنبال مقصر نمی‌گردد، آسمان ریسمان نمی‌بافد و فرار به جلو نمی‌کند.

چه آسان است مانند مربیان وطنی ماشین حساب دست بگیرد و یوسف العربی که بیش از چهل گل در لالیگا زده است را با علوان‌زاده قیاس کند و نداری‌مان را به سرمان بکوبد. برانکو اما از امید می‌گوید و اشتیاق صعود. قدرتی که از کلمه کلمه حرف‌های پرفسور متصاعد می‌شود و در عمق جان بازیکنان می‌نشیند و از نگاه و روحیه‌ی برنده بازیکنان به قلب و روح هواداران رسوخ می‌کند. همین می‌شود که در شرایطی که تیم بازی رفت را واگذار کرده و در بازی برگشت نیز برخلاف جریان بازی دروازه‌اش را گشوده دیده به جای آن که سکوها محل اختلاف و شعار «حیا کن رها کن» باشد به سنگر اتحاد و پایداری بدل می‌شود. همین سرود پیروزی است که لابد به گوش بازیکن می‌رسد و نفسش را چاق می‌کند. آن‌قدر چاق که ۴۵ دقیقه دوم را رنسانسی برپا کند شگفت‌انگیز.

گادوین منشا در نیمه دوم بدل به همان قاتل بی‌رحمی شود که یک فصل منتظرش بودیم تا سرانجام بگوییم «به انتظار فصل تو تمام فصلها گذشت... تولدت مبارک الماس سیاه». و سیدجلال؛ سوپرمن خستگی‌ناپذیرمان. نه مهر فسون نه ماه جادو کرد، درود بر سید که هرچه کرد او کرد. از خوش‌اقبالی ماست که در روزگار برانکوها، یک کاپیتان سرپنجه هم به تورمان خورده است که هم قفس توری‌مان را مهر و موم کرده هم هرگاه که بن‌بست خورده‌ایم با هوش سرشار راه دروازه حریف را نشانمان داده است. مردی که پس از سه سال حضور درخشان در بازی‌های مقدماتی و اردوهای شبانه‌روزی و گل سه امتیازی از جام جهانی نصیبی نبرد تا تمام ایران انگشت حسرت و حیرت به دندان بگزند. همه به جز خودش که مانند همیشه، مانند تمام این سال‌های درخشان و بی‌نوسان چاره را در تمرین دید و ممارست و مقاومت. گفت تسلیم صحنه‌آرایی‌شان و خداحافظی تحمیلی‌شان نمی‌شوم. ماند تا امروز به جای خداحافظی و حذف و تسلیم شدن به شب، به آفتاب سلامی دوباره بدهیم.

و کمال سخت‌کوش که در فینال غرب آسیا غایب است و چه شوربختیم که او را نداریم. مردی که انگار چهار شش دارد و به همه جا سرک می‌کشد و میانه میدان را همچون موم در دست دارد. و سرهنگ نوراللهی. ژنرال از خدمت برگشته‌ی ما که با شوت‌هایش، با دریبل‌های سرپایش، با تکنیک مناسبش می‌خواهد آقا کریم را به یادمان بیاورد. و علیپور، جواهر قراخیلی‌مان که انگار همین دیروز بود که در هیبت یک محصل آمد و دربی را برایمان درآورد. حالا گویی صدسال از آن روزها گذشت و قائمشهری ریکای ما پخته و پخته‌تر شده است. اوج پختگی‌اش را در آن حرکت بی‌نظیر بدن که مدافع دحیل را نابود کرد و آن پاس کات‌بکی که گل دوم را ساخت را به نظاره بنشینید تا دریابید وقتی از چوب جادوگری برانکو حرف می‌زنیم دقیقا از چه صحبت می‌کنیم.

حالا پرسپولیس آنجاست؛ آن بالا در اوج هزاران پایی. جایی که لیاقتش را داشته و باید باشد. حالا باران و طوفان را از سر گذرانده و پرفسور و یارانش و هوادارانش سرخوشانه رنگین‌کمان را به نظاره نشسته‌اند. هرچند این نشئگی هم موقتی است و هر آینه صدای پیرمرد کروات به گوش خواهد رسید که همه را به تمرین می‌خواند. دیگر شعار او را همه حفظ شده‌اند که باید بیشتر و بیشتر تمرین کنیم، «برای جشن گرفتن وقت نداریم.»

۱۶۱ ۱۱  
آی اسپورت
2018-09-19 00:31:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱۱ نظر
سامیار
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۰۰:۴۶
پرسپولیس عشق آسمانی ما
انعکاس 38 دقیقه و 6گل العین(تیم چهارم امارات) به تیم سوم ایران
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۰۱:۲۱
درد و بلای حسین غفوری بخوره تو سر اشک ریز جیره خور
علی پرسپولیسی
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۰۲:۳۶
ای جااان .‌ خوندمو کیف کردم حسین خان غفوری . درد و بلای خودتو همکارای متفکرتو ادمینای پیج های درست حسابی پرسپولیسی و برانکو و سید جلال و بازیکنا و پیشکسوتای محبوبمون مثل جادوگر و میناوند و افشین پیروانی که همه جوره پشت تیم بودن بخوره تو سر اینبار نه کیسه کشای سوراخ ، بلکه تو سر اون (( من خودم پرسپولیسیم اما ..)) ها . اونایی که کیروش رو ترجیح میدادنو کل مجموعه بالا رو به بد و بیراه میبستن . اونا که نه تو دنیای واقعی هواداری میکنن نه تو مجازی . اونا که واسه سرپوش گذاشتن رو عقده هاشون و گرفتن یه لایک یا تشویق شدن حتی شده از طرف زامبی های رقیب هم باشه ، تیمو میکوبیدن و هواداری نمیکردن . اونا که گورشونو یه مدته کم کردن ولی عین کفتار سر بزنگاه آفتابی خواهند شد :)) اونا که ما رو همش زحمت میدن که مجازیو ول نکنیم چون تا یکم شل میکنیم عین ویروس میان تیمو داغون میکننو میرن. جدیدا به حالت نویسنده هم در اومدن با اسم مهشید نادری :))
دم همه بچه های (رد آرمی) و (یونایتد.رد.فنز) تو اینستاگرام گرم . دم کاربرای این سایت مثل کسری ، حرف حساب ، فرزاد ، آرش و همه هوادارای واقعی دیگه که میبینیم چهارچنگولی مواظب تیمشون هستن گرم .‌ از دیروز تا الان اندازه یه قهرمانی کیف کردیم با این کامبک رویایی.
شاهین ممسنی ❤❤
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۰۲:۵۶
چرا مهشید نادری اشک ریز نمیاد یه متن مصنوعی کار کنه؟ :)))
مموتی هستم بزرگترین اسطوره تاریخ ششتایی ها
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۰۳:۲۷
تیم بازی رفت را واگذار کرده و در بازی برگشت نیز برخلاف جریان بازی دروازه‌اش را گشوده دیده به جای آن که سکوها محل اختلاف و شعار «حیا کن رها کن» باشد به سنگر اتحاد و پایداری بدل می‌شود. همین سرود پیروزی است که لابد به گوش بازیکن می‌رسد و نفسش را چاق می‌کند. آن‌قدر چاق که ۴۵ دقیقه دوم را رنسانسی برپا کند شگفت‌انگیز.
Rouzbeh666666
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۰۸:۲۳
حسین خان غفوری بی نظیری
اراس
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۰۸:۴۴
عالی عالی جناب غفوری. ممنون بابت نوشته زیباتون. زیبا و مؤدبانه بدون اینکه کسی رو زیرسوال ببرید. متاسفانه بین همکاران استقلالی تون هنوز دیده نشده نوشته، توییت یا متنی منتشر بشه و پای پرسپولیس رو وسط نکشن. به همین روز عزیز قسم پرسپولیس مقابل الدحیل حذف هم شده بود خیالی نبود این تیم فوق العاده اس
***
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۰۹:۰۱
همینکه برانکو خودش موند و جنگید واسه ما کافیه؛ راحت میتونست بذاره و بره و خودش رو مشغول تیم محروم نکنه. ولی موند و تو بدترین شرایط غر نزد و گفت هرکس خواست بره میتونه بره
فرهاد
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۱۰:۳۰
تمام بازیکنان در شب رویایی همانی بودند که همیشه هواداران انتظارش رو داشتند . در شبی که شاید خوشبینترین هوادار هم شانس زیادی برای این نتیجه پیشبینی نمی کرد ، یا فریادها یکصدا و حمایت از کل تیم ، حماسه بیادماندنی رو رقم زدن که حتما در تاریخ فوتبال پرسپولیس و ایران ماندگار میشه . نهایت صبر هواداران و ایستادگی محض برانکو و کادر فنی و اطمینان از توانایی بازیکنان موجود با افزایش روحیه شکست ناپذیری باعث این سرافرازی شد . پرسپولیس عشقه . از مدیران باشگاه و پیشکسوتان هم قدردانی میکنیم .
طاهر
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۱۱:۱۵
عاشق قلمتم
عالیجناب سرخپوش
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۱۴:۴۸
سلام جناب غفوری , دست مریزاد . راستش از روز اعلام قرعه یک چهارم نهایی تا همین دوروز پیش هیچ کس , تاکید میکنم هیچ کس به صعود پرسپولیس اطمینان کامل نداشت جز برانکو . گذشته از هواداران رقیب که مدام با تمسخر وعده گلباران شدن ما در مقابل دحیل را میدادند که بگذریم , از برخی هواداران خودمان که همواره مشغول نق زدن و فرگوسن بازی درآودن و اگر و مگر کردن و دیدن جای خالی مسلمان ها و رامین ها و .... بودند هم بگذریم , خوشبین ترین هواداران و کارشناسان هم به همان باخت با کمترین اختلا ف در قطر هم راضی بودند . اما این صعود با همه حمایت هواداران عاشق روی سکو با همه رشادت های سید جلال و دوندگی های بی امان بازیکنان و هوش و حرفه ای گری منشاو .... بیش و پیش از همه به او تعلق دارد : به سرمربی جنتلمن , متشخص , فهیم , صبور , اصولگرا و کاردان تیم جناب پروفسور برانکو
پی نوشت : درمیان همه مطالب بعد از برد یکیش خیلی به دلم نشست , آنکه میگفت اگر در تمام بازی رفت و 78 دقیقه بازی برگشت طارمی را نفرین کردیم وقتی تصور کردیم در صحنه گل سوم احتمالا" او بجای منشا قرار بود تک به تک شود تمام دقایق پایانی را دعایش کردیم که نبود . امروز خوشحالم که در نیمه نهایی آسیا علوان زاده و همتیی و طاهرخانی حضور دارند و امثال مسلمان و طارمی و احمدزاده و رامین نه
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر