فهرست
یادداشت روز : دستاوردهای مربی دو و نیم میلیون دلاری
یادداشت روز : دستاوردهای مربی دو و نیم میلیون دلاری

یادداشت روز : دستاوردهای مربی دو و نیم میلیون دلاری

محمد شهرابی

1-فضای اینروزهای فوتبال ایران مثل فضای سیاسی اش دو قطبی شده که متاسفانه این آفت بزرگی برای یک جامعه یا مجموعه است. در چنین شرایطی همه چیز به خیر و شر تقسیم می شود و چون هر طرف، خودش را حق و دیگری را ناحق می داند، همه چیز جنبه دشمنی و خصومت پیدا می کند و مشکلات نه تنها حل نمی شوند بلکه بیشتر هم می شوند. دلیل اصلی این وضعیت هم این است که در جامعه ما، تحلیل جایگاهی ندارد و عوام و خواص ترجیح می دهند همه چیز را سیاه و سفید ببینند. پس اگر مربی ایرانی بد است در هر شرایطی بد است و اگر مربی خارجی خوب است، بدون در نظر گرفتن ضعفهایش، خوب است. دیگر جای بحث وجود ندارد.

2-فضا آنقدر آلوده است که هر کس به خودش اجازه می دهد به طرف مقابل توهین کند یا اتهام بزند. کسی حوصله بحث و تحلیل ندارد. دردناک تر از همه آن است که دوستان خبرنگار که روز و شب از همه انتقاد می کنند وقتی با انتقاد طرف مقابل( جامعه فوتبال) مواجه می شوند، ذره ای برنمی تابند و حتی بعضا توهین های خانوادگی هم می کنند، حتی به آدمهای باشخصیت و موجه. این اصلا قابل درک نیست.

3-رویارویی رسانه ها با مربیان ایرانی یا کانون مربیان به هیچ وجه برازنده نیست همان طور که دفاع تمام قد از مربیان ایرانی هم درست نیست. برای دفاع یا انتقاد از هر چیز باید نکات مثبت و منفی را با هم در نظر گرفت. در اینکه اغلب مربیان ایرانی از دانش روز فوتبال جهان بی بهره هستند شکی نیست اما این نکته را باید در نظر گرفت که آنها محصول مدیریت ضعیف فوتبال کشور در تمامی عرصه ها هستند و اگر قرار است کسی سرزنش شود، مدیران و کلا تفکر حاکم بر ورزش کشور که شامل دولت و مجلس هم می شود باید در اولویت قرار گیرد. وقتی آرمان خواهی در ورزش و فوتبال کشور وجود نداشته باشد، مربیان هم به شرایط موجود رضایت می دهند و دنبال کسب درآمد هستند به ویژه آنهایی که کم سوادتر هستند یا از نظر شخصیت اجتماعی، شرایط خوبی ندارند و درگیر زدوبندهای پشت پرده و فسادهای رایج هستند.

4-من با آن بخش از بیانه کانون مربیان که صحبت از منافع شخصی کرده بود مخالفم چون اتفاقا طیفی که هم اکنون از کی روش حمایت می کند، طیفی است که اکثر آن از جمله خبرنگاران پاک کشور هستند و خودشان را از ناپاکی های این فوتبال دور نگه داشته اند. اما با بخش دیگر این بیانیه کاملا موافقم؛ آنجا که تاکید می کند کی روش در بخش مدیریتی موفق بوده و از نظر فنی سبک جدیدی را به این فوتبال نیاورده و آنچنان که طرفدارانش می گویند تاثیر زیادی نداشته است. اشاره این بیانیه به بازی دفاعی تیم ملی و مشابهت آن با سیستم بازی با کره جنوبی در جام ملتهای آسیا 2011 و حتی بازیهای آسیایی 1990 هم کاملا درست است. این به معنای آن نیست که تیم ملی مثل 24 سال قبل بازی کرده بلکه معنایش این است که تیم با همان سبک اما با ایده های امروزی، دوندگی بیشتر و برخورداری از دانش یک مربی طراز اول به میدان رفته است. نتیجه این نوع بازی دفاعی و محتاطانه، گاهی موفقیت است و گاهی شکست اما تفاوتش با بازی شجاعانه این است که در زمان پیروزی زود فراموش می شوی و در زمان شکست هم کسی به تو افتخار نمی کند. اگر هم امروز خیلی ها برای تیم کی روش دست می زنند بیشتر از سر نفرت و خصومت با طرف مقابل است نه چیز دیگر.

5-در اینکه باید یک مربی خوب خارجی( نه صرفا خیلی بزرگ) هدایت تیم ملی را به عهده داشته باشد شکی نیست اما این موضوع نباید به هر قیمتی باشد. قبل از هر اقدامی باید تمام جوانب در نظر گرفته شود، هرچند که با این فوتبال از پایه ویران، بهترین مربیان دنیا هم فقط می توانند اندکی تاثیرگذار باشند همان طور که از جام ملتهای آسیا با مربی حدودا 500 هزار دلاری تا جام جهانی با مربی حدودا یک و نیم میلیون دلاری، تفاوت زیادی نداشتیم. مشکل ما جای دیگری است
  ۳  
آی اسپورت
2014-07-07 20:47:55
نظر دهید
۳ نظر
ابی
دوشنبه ۱۶ تير ۱۳۹۳، ۲۱:۵۵
ممنون.این تنها تحلیل درست این چند وقت بود.
...
دوشنبه ۱۶ تير ۱۳۹۳، ۲۲:۵۳
بالاخره یه مقاله درست و درمون
-
سه شنبه ۱۷ تير ۱۳۹۳، ۱۰:۳۴
زر نزن بابا
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر