فهرست
گزارش ویژه : دنیل در برزیل تنها نبود/2014 جام دوملیتی ها
گزارش ویژه : دنیل در برزیل تنها نبود/2014 جام دوملیتی ها

گزارش ویژه : دنیل در برزیل تنها نبود/2014 جام دوملیتی ها

محمد قراگزلو   


آی اسپورت - هنوز که هنوز است بسیاری از اهالی فوتبال در ایران از مربی گرفته تا هوادار فوتبال از حضور بازیکنان دورگه یا بازیکنان ایرانی که خارج از مرزهای ایران به دنیا آمده، بزرگ شده و رشد کرده‌اند در تیم ملی گله‌مندند و معتقدند در چارچوب مرزهای کشور خودمان می‌شود بازیکنان بهتری از اشکان دژاگه، رضا قوچان‌نژاد، دنیل داوری یا مهرداد بیت‌آشور پیدا کرد و نیازی به راضی کردن بازیکنانی مثل آریا جسور هاسه‌گاوا یا ویلیام آتشکده برای حضور در تیم ملی نیست. هر چند در بینابین رویکرد مربیان تیم ملی و از همه مهم‌تر کارلوس کروش به بازیکنان دورگه مشخص شد چهره‌هایی مثل امیر شاپورزاده، امید نظری و ویلیام آتشکده در سطح تیم ملی نیستند اما در همین 2 سال اخیر مشخص شد از چهره‌هایی مثل رضا قوچان‌نژاد و اشکان دژاگه نمی‌شود به راحتی گذشت. اما اتفاقی که در تیم ملی ایران رخ داد اصلا اتفاق عجیبی نیست و بهره بردن از نیروهای دورگه یا بازیکنانی که خارج از مرزهای کشور به دنیا آمده و رشد کرده‌اند مختص به تیم ملی ایران نمی‌شود
.


کافی است به اسامی بازیکنان تیم ملی سوییس نگاه کنید. لطفا به لیست 23 نفره تیم ملی سوییس دقیق شوید و با کمی جست‌وجو در اطلاعات مربوط به پروفایل این بازیکنان متوجه می‌شوید بیش از دو سوم بازیکنان این تیم اصالتا متعلق به این کشور نبوده‌اند یا اصلا در این کشور به دنیا نیامده‌اند. این مساله حتی درخصوص کاپیتان این تیم گوخان اینلر مشهود است که پدر و مادری ترکیه‌ای دارد و از نامش اصالتش کاملا پیداست.

 
ژردان شکیری و والون بهرامی دیگر ستاره‌های سوییس هم اصالتی آلبانیایی دارند درست مثل صفروویچ و درمیچ مهاجمان شاخص این تیم که از نامشان رگ و ریشه یوگسلاو می‌بارد.
به غیر از اینها جلسون فرناندز و ریکاردو رودریگز ریشه‌های لاتین دارند و چهره و نامشان اصلا سوییسی نیست، این مساله درخصوص گرانیت ژاکا، ماریوگاروانوویچ، ترانکوئیلو بارنتا، آدمیر مهمدی و یکی دو بازیکن دیگر این تیم هم مصداق دارد و سوییس را می‌توان ویژه‌ترین تیم از حیث استفاده از بازیکنان دوملیتی نامید.


این اتفاق در تیم ملی آلمان هم رخ داده است: لوکاس پودولسکی و میرو کلوزه دو ستاره قدیمی این تیم اصالتا لهستانی‌اند و حتی کلوزه گلزن تا 9 سالگی در لهستان زندگی می‌کرده. ژروم بواتنگ ریشه غنایی دارد که برعکس برادرش تیم ملی آلمان را به حضور در تیم ملی غنا ترجیح داد. مسوت اوزیل مثل بسیاری از ترک‌تبارهای آلمانی مسلمان و دارای پاسپورتی آلمانی است. شکیدران موستفای اصالتی آلبانیایی دارد و سامی خدیرا از مادری آلمانی و پدری تونسی به دنیا آمده است
.

 


اما یکی از اتفاقات جالب جام تغییر چهره تیم ملی فرانسه است. تیم تحت رهبری دیدیه‌دشان از بین 23 نفر 10 نفر سیاهپوست هستند و رگ و ریشه آفریقایی دارند. حتی در بین آنها سفیدپوستی مثل کریم بنزما را هم می‌شود پیدا کرد که اصالت الجزایری دارد و درست مثل زین‌الدین زیدان بازی در فرانسه را به حضور در تیم ملی الجزایر ترجیح داده است
.

 
از بین دیگر ستاره‌های تیم ملی فرانسه پل پوگبا، مامادو ساخو، ماتوییدی و رمی هم در اصل به کشورهای آفریقایی برمی‌گردند. اما در نقطه مقابل فرانسه، تیم ملی الجزایر 7 بازیکن در ترکیب 23 نفره‌اش می‌بیند که در فرانسه به دنیا آمده و رشد کرده‌اند. برخی از این بازیکنان مثل صوفیان فغولی یا رییس امبولی حتی در رده‌های پایه تیم‌های ملی فرانسه هم بازی کرده‌اند و طبیعی است اگر ببینیم امبولی در زمان پخش سرود ملی الجزایر سکوت کند و چیزی برای فریاد زدن نداشته باشد.


بلژیک یکی دیگر از کشورهای مهاجرپذیر اروپایی هم بازیکن تبعه و دوملیتی کم ندارد. پدر و مادر مروان فلینی هافبک مشهور این تیم مراکشی هستند درست مثل ناصر چادلی و موسی دمبله که آنها هم ریشه آفریقایی دارند. اوریگی و لوکاکو مهاجمان سیاهپوست بلژیک هم نیمه آفریقایی و نیمه اروپایی‌اند. اما جالب‌ترین بازیکن این تیم عدنان یانوزای بازیکن جوان منچستریونایتد است که می‌توانست برای تیم‌های ملی کوزوو، آلبانی و انگلیس بازی کند اما در نهایت بلژیک را انتخاب کرد
.
 


استفاده از بازیکنان شاخص دورگه حتی یورگن کلینزمن سرمربی تیم ملی آمریکا را هم بر آن داشت تا برای تقویت تیمش سراغ این چهره‌ها برود. کریس ووندولفسکی که یک بار آقای گل
 MLS شده پدربزرگی لهستانی دارد، آرون یوهانسون ایسلندی – آمریکایی است و عمرالخاندرو گونزالس ریشه مکزیکی دارد. میکل دسکروید دیگر بازیکن این تیم نروژی – آمریکایی است و جرمن جونز از آلمان می‌آید و یک رگ او آمریکایی است. در تیم کلینزی الخاندرو بودیا ریشه کلمبیایی دارد و یکی از والدین جوزی آلتیدوره اهل هائیتی است.
در تیم ملی استرالیا چندین بازیکن ریشه بالکانی دارند و 4 بازیکن این تیم یوگسلاو به حساب می‌آیند: اولیور بوزانیچ، داریو ویدوشیچ، ایوان فرانجیچ و اوگن گالکوویچ.

در تیم ملی هلند بازیکنان رنگین پوستی مثل دی یونگ، مارتینس، لنس، فر، وورم و ویجینالدوم هم رگ و ریشه‌ای سورینامی دارند؛ کشوری در آمریکای شمالی که زمانی مستعمره هلند به حساب می‌آمد
.
در بسیاری از تیم‌های دیگر هم می‌توان بازیکنان دورگه زیادی پیدا کرد که یا اصالتشان به کشورهای دیگر برمی‌گردد یا در جایی غیر از این کشورها بزرگ شده و رشد کرده‌اند. مثلا ماریو بالوتلی ایتالیا یا پیتر اودینگی نیجریه، خوزه چولواس یونان، داوید سیلوا اسپانیا و...


پس دیدید در این جام جهانی 72 ملت استفاده از چهار بازیکن در تیم ملی ایران که فقط یکی از آنها نیمی ایرانی است و نیمی دیگر آلمانی اصلا مساله بدی نیست؟
     
آی اسپورت
2014-07-08 11:52:28
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر