فهرست
اختصاصی از بلوهوریزنته ؛ خدایا امشب برزیلی باش
اختصاصی از بلوهوریزنته ؛ خدایا امشب برزیلی باش

اختصاصی از بلوهوریزنته ؛ خدایا امشب برزیلی باش

پژمان نوزاد


آی اسپورت - کوکاکولا !این اولین نامی است که در هتل گراند هایس سائوپائلو به آن خیره می شوی . اسپانسر بزرگ فیفا ، مهمانانش را به برزیل دعوت کرده تا در جشن جهانی فوتبال نوشابه ای باز کنند . در هتلی اشرافی  با بروبیای عروسی های مجلل تهران.

همه شان با گرمکن های آدیداس قرمز ، غرق خنده اند اما هیچ کس آنها را تحویل نمی گیرد . خب ، امروز روز رنگ زرد است و هیچ رنگ دیگری نیست که حق نفس کشیدن داشته باشد  . در لابی هتل با چند تایشان حرف می زنم . از ژاپن و کره آمده اند و زیاد هم اهل فوتبال نیستند ولی دادوستد جهانی فوتبال یعنی همین . جایی که سهم ما در آن کمرنگ تر از همیشه به نظر می رسد . خیلی زود به به این باور می رسی که فاصله ما با آنها فاصله موتوگازی با بنز نیست ، که تقلای ما در دهکده جهانی فوتبال بیشتر شبیه دوغ آبعلی است مقابل کوکای کولا!  تفاوت در زیرساختها ، روابط و حضور در رویدادهای جهانی فوتبال است . یکی می تواند نوشابه سیاه رنگ پر از شکر را به دست جنیفر لوپز بدهد و رگ خواب سب بلاتر را به کف بیاورد و ما ماستمان را کیسه می کنیم و از این اقتصاد به فرش نفیسی دل خوش می کنیم که کاپیتان نکونام به مسی می دهد . هدیه ای که مامور فیفا آن را از کنار زمین جمع کرد تا هیچ کس نفهمد چه بود و چه شد.


\"http://up.rossoneri.ir/privete/uploads/34916c3e761.jpg\"



*فرناندو ، سرآشپز خوش مشرب هتل درحالیکه انواع میوه های محلی را به من معرفی می کند می گوید : من در سائو پائولو به دنیا آمده ام و همین جا هم خواهم مرد اما این تیم برزیل را دوست ندارم . یک خرمالوی برزیلی تعارف می کند و ادامه می دهد : برزیل یعنی تیم تله سانتانا . یعنی جام های 82 و 86 با آن سرطلایی ها و پاطلایی های افسانه ای . و من یاد ادر و سوکراتس و زیکو می افتم ؛ یاد کوچه پس کوچه های تهران و توپ پلاستیکی . یک پا دوپاهای زیکو و خوش تیپی ادر . امروز چقدر فوتبال بی رحم شده ؛ زمین بازی را کوچک کن ،فضا را به حریف نده و با یک مهاجم تیمت را بچین . راستی آخرین باری که تیمی با سه مهاجم واقعی بازی کرده کی بوده ؟ یاد مثلت ناصر محمدخانی ، عبدلعلی چنگیز و حمید علیدوستی می افتم .مهاجمان بی بدیل نسل ما . که چقدر خوب و بااستعداد و ستاره بودند .




\"http://up.rossoneri.ir/privete/uploads/34916c3e762.jpg\"


*در راه بلو هوریزنته هستم برای تماشای بازی نیمه نهایی ؛ آلمان و برزیل . در کنار اتوبان ، فاولا ها را می بینم . خرابخانه هایی از حلبی . هیچ نشانی از زندگی در آن نیست و تنها یک چیز نظرت را جلب می کند و پرچم های پاره پاره و کمرنگ شده برزیل،سرزمینی که فوتبال را نفس می کشد .امروز در برزیل همه چیز تعطیل است . آنها می نشینند پای خبرها تا خودبازی و امید دارند صدای ترقه آسمان را پر کند . خیلی طبیعی ، آدم از خود می پرسد  آیا حق این مردم نیست که با این عشق قهرمان جهان بشوند؟ حریف آنهاآلمان بهترین تیم جام است .کاش نبود . یا حداقل کاش تیم سانتانا با زیکوی سرحال و ادر و سوکراتس فیلسوف مقابل آلمان صف می بست تا همه دنیا آرزو کنند برزیل زیبا جام را ببرد . این جوری حتما داشتیم برای فینال برنامه ریزی می کردیم

  ۳  
آی اسپورت
2014-07-08 17:29:24
نظر دهید
۳ نظر
PERSEPOLIS
سه شنبه ۱۷ تير ۱۳۹۳، ۱۷:۱۸
kheili khube neveshti, hal kardam!!
-
سه شنبه ۱۷ تير ۱۳۹۳، ۲۰:۰۱
دیگه خدا هر روز که نمیتونه برزیلی باشه!
-
سه شنبه ۱۷ تير ۱۳۹۳، ۲۱:۱۵
از طرف خدا :
بی لاخ
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر