فهرست
فتح زشت جام توسط الجزایری‌های شایسته
فتح زشت جام توسط الجزایری‌های شایسته

فتح زشت جام توسط الجزایری‌های شایسته

آی اسپورت - چرا الجزایر همه چیز را برای خودش چنین سخت کرد؟ آنها به طور قطع بهترین تیم جام ملت‌های آفریقا بودند و از این حیث قهرمان ارزنده و شایسته‌ای محسوب می‌شوند ولی با وجود اینکه خیلی زود در فینال از سنگال پیش افتادند، تیمی برتر و مسلط نشان ندادند و روی به تمارض، مصدومیت‌های ساختگی، فشار و اعتراض به داورها آوردند. گرچه این سیاست و سبک برای آنها قهرمانی را به ارمغان آورد – و شاید همین امر برایشان کافی باشد – اما باید گفت که اگر همانند مراحل قبل بازی می‌کردند قطعاً در کنار به آغوش کشیدن جام، فاتح بزرگی نیز لقب می‌گرفتند.

این مسئله‌ای نبود که تنها افراد ایرادبین متوجه‌اش شوند، حتی هواداران این تیم نیز از دیدن سبک بازی تیم محبوب‌شان که قرار بود بهترین لحظات تاریخ فوتبال کشورشان باشد نیز لذت نبردند. به مصدومیت‌های مداوم در بازی توجه کنید، به فریادهای «بغداد بونجاح» بر سر داور و یورش «رامی بن سبعینی» به سمت مهاجم سنگال!

آنچه عملکرد الجزایر در فینال را بیش از پیش ناامیدکننده می‌سازد، این موضوع است که «روباه‌های صحرا» در طول همین جام ملت‌های آفریقا 2019 و تا پیش از حضور در دیدار نهایی، عالی عمل کرده بودند. آنها تیم خوبی هستند؛ ترکیبی خوب از توانایی در کنار آمادگی جسمانی بالا، مشخصاتی که عنوان بهترین قهرمان پس از مصر 2010 را برایشان به ارمغان آورده اما همه چیز تحت‌الشعاع افت تدریجی‌شان قرار گرفت. با توجه به 10 دقیقه ابتدایی بازی فینال و جدال دو تیم در مرحله گروهی، باید گفت الجزایر به سنگال اجازه داد تا برای قهرمانی تلاش کند، در حالی که در دیدار مرحله گروهی خبری از فرصت‌شناسی برای حریف نبود.

البته فراموش نکنید که الجزایر 29 سال حسرت فتح این جام را تجربه کرده بود و تنها به طلسم‌شکنی می‌اندیشید و حالا به آنچه می‌خواست رسید. با این وجود باید گفت که این احتیاط دور از ذهن بود و حتی می‌توانست رویای آنها را بر باد دهد. البته برخی معتقدند که تیم تحت رهبری «جمال بلماضی» که با تغییرات گسترده در یک سال گذشته پا به مصر 2019 گذاشته، هنوز به طور کامل شکل نگرفته، همانند تیم ملی کامرون تحت هدایت «وینفرد شفر» در دهه گذشته که موفق شد ضمن دفاع از عنوان قهرمانی‌اش در جام ملت‌های آفریقا، چندین دوره به حضور در مراحل بالای این رقابت‌ها ادامه دهد. شاید الجزایر نیز با تداوم همین مسیر و کسب اعتماد به نفس بیشتر، دوران جدید و درخشانی را برای خود رقم بزند.

در این بین به هیچ عنوان نباید از نقش پررنگ «جمال بلماضی» در رقم خوردن این افتخار تاریخی چشم‌پوشی کرد؛ کسی که در جدال برابر نیجریه در نیمه‌نهایی به وینگرهای حریف فضا داد و از همین طریق به رقیب ضربه زد و به پیروزی رسید. در واقع «جمال بلماضی» و «آلیو سیسه» سرمربی‌های تیم‌های فینالیست مصر 2019، دو تیم مدرن و جوان را بنا کرده‌اند که با ارائه پرسینگ بالا در زمین حریف و به تصویر کشیدن یک بازی روان، می‌توانند نتیجه دلخواه خود را رقم بزنند، ضمن اینکه به راحتی قادر هستند تا بازیکنان تحت امرشان را در پست‌های مختلف و سیستم‌های متنوع به کار گیرند.

از یاد نبرید که برخی از تیم‌های حاضر در این جا به اجرای سبک‌های مشابه در فاز دفاعی در این دوره از رقابت‌ها در تاریخ ماندگار شدند؛ از ماداگاسکار گرفته تا بنین اما آیا ارائه یک بازی تدافعی و به تصویر کشیدن دفاع اتوبوسی و اتلاف وقت از تیمی همچون الجزایر قابل قبول است؟ آیا آنها از عملکرد خود شاد هستند؟ بعید می‌دانم.

حالا ماموریت بزرگ‌تری پیش روی بلماضی و تیم تحت رهبری‌اش قرار گرفته؛ «دفاع از عنوان قهرمانی». در طول 62 سال گذشته و 32 دوره برگزاری این رقابت‌ها، تنها 3 تیم موفق به دفاع از عنوان قهرمانی خود شده‌اند و حالا باید دید بلماضی می‌تواند این عدد را به 4 افزایش دهد یا خیر.

در پایان باید اعتراف کرد که الجزایر بهترین تیم حاضر در جام بود و می‌توان آنها را بهترین مثال برای اوج‌گیری شکوه‌مندانه قلمداد کرد. قهرمانی مستحق‌شان بود و احتمالاً عصر جدیدی را برایشان کلید خواهد زد اما چالش اصلی اینجاست؛ «روباه‌های صحرا» هم می‌توانند زیبا بازی کنند و هم می‌توانند با ارائه یک بازی زشت، برنده شوند. حالا تصمیم در این خصوص به خود آنها بستگی دارد.

 

۳    
آی اسپورت
2019-07-21 22:55:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر