فهرست
عشق بچگی ؛ عشق هوادار یا آینده نگری؟
عشق بچگی ؛ عشق هوادار یا آینده نگری؟

عشق بچگی ؛ عشق هوادار یا آینده نگری؟

آی اسپورت - بیائید همین اول ماجرا، تکلیفمان را با خودمان روشن بکنیم. این یادداشت شاید به بهانه‌ی جداییِ شجاع خلیل زاده یا روزبه چشمی و یا .... باشد، اما یک مطلب کلی است و شامل همه‌ی بازیکن‌ها و باشگاه‌ها می‌شود. پس لطفاً نه من را وارد فضای رنگی بکنید و نه خودتان قضیه را رنگی ببینید.

همه‌ی باشگاه‌های فوتبال در دنیا، از تعدادی بازیکن استفاده می‌کنند و جزء ارکان اصلی هر باشگاهی، بازیکن است. قدمت باشگاه‌ها در طول تاریخ مختلف است ولی اکثر باشگاه‌های معروف و بزرگ در هر کشوری معمولا قدمتِ بالای ۵۰ سال دارند. در این ۵۰ سال در هر باشگاه چند بازیکن آمده‌اند و رفته‌اند؟ یا این که کدام بازیکن می‌تواند ۵۰ سال برای یک باشگاه بازی (فقط بازی و نه پُست اجرایی) بکند؟

تا این‌جا هدف این بود که متوجه بشویم که بازیکن‌ها می‌آیند و می‌روند ولی چیزی که ماندگار است، باشگاه و نام آن است (نکته اول). حالا سراغ بازیکن برویم. شما چند بازیکن را در طول تاریخ می‌شناسید که کل دوران فوتبال‌شان را در یک تیم گذرانده‌اند؟ تعدادشان به زحمت به ۵۰ نفر می‌رسد که اکثرشان هم برای نسل‌های قبلی بودند.

به عنوان مثال؛ پائولو مالدینی، رایان گیگز، توتی و مسی(تا این لحظه). پس نتیجه می‌گیریم تقریبا دیگر بازیکن وفادار و تک باشگاهی وجود ندارد(نکته دوم). اما شاید مهم‌ترین مسئله که تفاوت میان بازیکنان ایرانی و بازیکنان دیگر کشورها ایجاد می‌کند، نحوه جدایی بازیکن از باشگاه است.

در اینکه ما ایرانی‌ها مردم خوش استقبال و بد بدرقه هستیم، شکی نیست. اما، در فوتبال اوضاع بدتر هم می‌شود. در بعضی موارد که باشگاه بازیکن را نمی‌خواهد، به شکل آماتور و به‌دور از انصاف و اخلاق، بازیکن را کنار می‌گذارد و با او قطع همکاری می‌کند. در اکثر موارد حتی مدیران حاضر به گفتگو و جلسه با بازیکن نیستند، چه برسد به خداحافظی و تجلیل و تشکر.

در مواردی هم که خودِ بازیکن قصد جدایی دارد، معمولا سعی می‌کند این جدایی را تا لحظه آخر مخفی کند و یا این که افراد دیگر و باشگاه را عامل جدایی معرفی کند و خود را تبرئه کند. مطمئناً هر چه بازیکن محبوب‌تر باشد، این جدایی برای هواداران سخت‌تر است.

ولی ای کاش بازیکنان در طول مدتی که در یک باشگاه هستند، از کلمات عاشقانه و دلبری کردن پرهیز کنند و از جملات کلیشه‌ای مثل "عشق بچگی و بازی کردن به عشق هوادار" استفاده نکنند. هوادارها هم باید یاد بگیرند که غیرت و تعصب در زمین و با عمل مشخص می‌شود و نه در فضای مجازی و بوسه بر لوگوی باشگاه (نکته سوم). حالا اگر به عنوان جمع بندی بخواهیم مرور کنیم به ۳ نکته اساسی می‌رسیم؛

۱-بازیکن‌ها می آیند و می‌روند و تنها چیزی که می‌ماند، نام باشگاه است.

۲-تقریبا نسل بازیکن تک باشگاهی و وفادار در حال انقراض است.

۳-غیرت و تعصب در زمین و عمل معنا پیدا می‌کند و نه در فضای مجازی یا با بوسه زدن بر لوگوی باشگاه.

هوادار عزیز! سعی کنیم این ۳ نکته را به‌خاطر داشته باشیم و تا وقتی بازیکنی در تیم هست از او حمایت کنیم و از دیدنش لذت ببریم و روزی هم که رفت، برایش آرزوی موفقیت کنیم.

بازیکن گرامی! پیراهنی که بَر تن داری، تار و پودش از دل و قلب میلیون‌ها هوادار درست شده است. نگاه به ظاهرش نکن. آن لوگویی که می‌بوسی، انگار صورت میلیون‌ها هوادار را نوازش می‌کنی. جدایی و رفتن حق تو است، اما یاد بگیر درست مثل زمانی که از یک مهمانی خارج می‌شوی، عزت صاحبخانه را حفظ کن و اداب خداحافظی را رعایت کن. مردم این روزها تنها دلخوشی و امیدشان، تیم‌های محبوب‌شان است، نه قرارداد میلیاردی دارند و نه آپشنِ خاص. ولی دلی دارند نازک و باصفا.

۶ ۳  
آی اسپورت
2020-10-22 23:15:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۳ نظر
سیروس
جمعه ۲ آبان ۱۳۹۹، ۰۷:۱۵
چرا شعار میدی برادر من؟ مگه یه فوتبالیست فرقی با من و تو داره؟ مگه من و تو حق نداریم که به اندازه استعداد و زحمات خودمان از مزایا استفاده کنیم؟ چرا سعی می کنید که مردم را گداپرور بار بیارید؟ چرا یک فوتبالیست با استعداد و زحمتکش باید بپای عقاید دوزاری امثال شما بسوزه و چند سال بعد تبدیل بشه به مجتبی محرمی؟ چند بار تاحالا از محرمی پرسیدی حالش چطوره؟ تو مملکتی که امروزش به فرداش وابسته است به تصمیم گیری یه آدم پفیوز در اونور دنیا، چرا جوون ایرونی باید قربانی بشه؟
1- بازیکنها می آیند و میروند، ولی هیچ باشگاهی بدون بازیکنان نخبه اش قادر به هیچ افتخار آفرینی نیست و نخواهد بود!
2- تقریبا نسل بازیکن تک باشگاهی ........ خب که چی؟ تا حالا نشده که دنبال یه مغازه بگردی که یه جنسی رو ارزونتر بفروشه؟ بازیکن فوتبال حق داره که بفکر آینده خودش باشه!
3- غیرت و تعصب قبل از اینکه در مورد یک باشگاه و یا یک لوگو معنا پیدا کند، در مورد سرنوشت و خانواده یک بازیکن است که معنا پیدا میکند!
4- شما چه کاره هستی که به هوادار رهنمون میدهید؟ تماشاگری که از شکم خود و خانواده اش میزند تا به استادیوم ها بیاید و همه ناملایمت های زندگی را با فریاد طرفداری از یک تیم و یا تعدادی بازیکن درمان کند احتیاجی به این رهنمودهای خر رنگ کن ندارد!
خیلی احمقانه است که مردمی که غرور ملی خود را از دست داده اند انتظار تعصب به یک تیم فوتبال (آنهم در فوتبال تخمی و بی در و پیکر ایران) را داشته باشیم!
برادر من از زور بازوت پول دربیار تا بفهمی که گربه کجا تخم میذاره!
۱
اقلیت تاس
جمعه ۲ آبان ۱۳۹۹، ۰۸:۵۵
جالبه که همه بامنطق و منصف شدن..این چندسال کدوم غاری بودی متوهمین خائن؟؟ بهترین مدافع ایران را با چشمی خدای سوتی مقایسه میکنی؟؟؟ رسول پناه بیشرف را که با برنامه نابود کردن پرسپولیس وارد باشگاه شد و به قول بیرانوند میگفت کاش تیم قهرمان نشه تا بازیکنها آپشن نگیرن..این سزای موفقیت و محبوبیته..بالاخره باید تاوان ناکامی و بی افتخاری بچه حرامزاده آقایون و تاژ سر یادگاران را تیم مردمی پرسپولیس بپردازه
۲
ناصر
جمعه ۲ آبان ۱۳۹۹، ۱۲:۰۱
آخ‌خدا خیرت بده؛ بخدا اگر ما هوادارهای ایرانی این رو یاد بگیریم در خیلی موارد به باشگاه مون‌کمک بزرگی کردیم. اینجوری دیگه اهرم فشار بر مدیر بخاطر حمایت طرفدارها از یک بازیکن برداشته میشه و دیگه نمیتونه شروط الکی بذاره. نمیخوام دیگه اگه این‌اتفاق بیتافته همه چی حل میشه و یا اینکه مدیران ما همه کاراشون درسته و فقط همین یک مشکل رو دارند؛ اما اینجوری جلوی سواستفاده ها گرفته میشا
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر