فهرست
یادداشت ویژه: برزیل و تراژدی رهایی بخش یا چگونه ناکامی در جام جهانی، برزیلی ها را به درک تازه ای فوتبال شان رساند؟
یادداشت ویژه: برزیل و تراژدی رهایی بخش یا چگونه ناکامی در جام جهانی، برزیلی ها را به درک تازه ای فوتبال شان رساند؟

یادداشت ویژه: برزیل و تراژدی رهایی بخش یا چگونه ناکامی در جام جهانی، برزیلی ها را به درک تازه ای فوتبال شان رساند؟

پیمان ناجی

آی اسپورت- چهره های نگران و بدنهای شکنجه شده آنها، خبر از فاجعه ای دردناک می داد.مردان بدون شرم می گریستند.بچه ها گریه می کردند ، بسیار شدیدتر از همیشه.گریه ای که ناشی از یک شکست معمولی نبود ، بلکه حسی نو اما فاجعه بار از شکست را القا می کرد.

دست زنی ، چنگالی از غم و خشم و درد شده بود و چهره اش نقابی از سوگواری. اما برزیلی های غمگین که در یک شب ابری تاریک در صحنه هایی اندوه بار ، از استادیو مینیرائو تا تا ساحل کوپاکابانا دیده می شدند ، در حال عذا برای چنین کشتار ، بی رحمی یا چیزی شبیه به آن نبودند، عکس العملی که منطقی به نظر می آمد.آنها بیشتر از شکست 1-7 تیمشان در برابر آلمان در نیمه نهایی جام جهانی شوکه بودند. نتیجه بیشتر شبیه نتیجه بازی های فوتبالدستی بود و تحقیر میزبان جام جهانی 2014 ، که به عنوان یکی از بزرگترین ملت های فوتبالی دنیا وجهه فوق العاده ای داشتند ، بسیار واضح و بدیهی بود.با این حال وقتی به این موضوع نگاه می کنید ، واکنش برزیلی ها به این شکست ، فراتر از یک واکنش ورزشی رفته و در حوزه روانشناسی شکلی عجیب از درد و عزا به خود می گیرد.



این تصاویر هر ایده ای با مضمون فوتبال \"فقط یک بازی است \" را از بین می برد. یک هوادار برزیلی در طی شکست 1-7 تیمش در برابر آلمان می گرید.عکس : برونو ماگالهائس در طول این شکست ،برزیلی ها ، تماشاگران و بازیکنان ، به نظر می رسید که به یک دره بی پایان خیره شده اند که همه رویاهای آنها را از هم می گسست.ضربات پیاپی ژرمن ها به نظر می رسید که نه تنها غرور ورزشی آنها را نابود می کند ، بلکه این که \"آنها که هستند\" و \"زندگی برای چیست؟\" را در هم می ریزد. در رمان \"ابله\" داستایوفسکی که هانس هولباینز نقاشی \"میسح مرده\" را می کشد ،کارکتری هست که درباره این نقاشی می گوید :\"هر کسی می تواند ایمان خودش را با نگاه کردن به این نقاشی از دست بدهد.\"قضاوت در برابر تصاویر هراس و شوک هواداران برزیل در برابر این شکست افسانه ای چیزی شبیه به نقاشی هولباینز است.یک اتفاق تاریخی که همه توهمات و آرامش را به هم می ریزد. بعد از گل چهارم آلمان ، یک تماشاگر با لباس برزیل ، صورتش را از زمین بازی برگرداند ، در حالی که اشک در چشمانش جاری بود.ولی به نظر نمی رسید که این تنها یک افسوس بعد از دریافت گل باشد.

به نظر می آمد که تمام زندگی وی در جلو چشمانش به ناگاه ظاهر شد.در حالیکه به شدت در فکر فرو رفته بود، صورتش تیره شد.به نظر می آمد که همه شکستهایی که او تجربه کرده بود یا می توانست تصور کند ، در جلو چشمانش ظاهر شد.سپس درد متوقف شد و او برگشت تا میزان آن را دریابد.هر باوری که او داشت ، هر امیدی که او داشت ، تبدیل به خاکستر و نمک و شیشه شکسته شده بود. این عمق دردی بود که به نظر می رسید این مسابقه فوتبال از آن پرده برداشته است.در یکی از عکسهایی که در انتهای نیمه اول گرفته شده بود ، پسربچه ای عینکش را بالا زده بود تا اشکهایش را پاک کند.گویی بدون اینکه بهره ای از زندگی برده باشد ، به ناگاه به جهان غمگین و خشن جوانی خام و سرخورده وارد شده باشد.دو پسر بچه در ساحل کوپاکابانا می گریستند و به نظر می رسید که شوک معصومانه شان را تا حد تراژدی ای بزرگ کرده بودند که نمی توانستند با آن کنار بیایند. تصویری گرفته شده به وسیله بی بی سی در طی بازی برزیل – آلمان.پسر بچه ای که بعد از گل آلمان می گرید. عکس : بی بی سی استفاده از کلمه \"تراژدی\" به نظر اجتناب ناپذیر می آید. در \"پرتره ای از یک هنرمند در جوانی \" اثر جیمز جویس ، نویسنده با استعداد ، استیون دیدالز معتقد نیست که مرگ یک زن جوان در تصادفی خیابانی تراژیک است. \" گزارشگر نام آن را مرگ تراژیک نهاد.درست نیست.بر طبق تعاریف من این ماجرا دور از تاثر و وحشت است.\" دیدالز به گفته های ارسطو، فیلسوف یونانی اشاره دارد که گفته است تراژدی باید تاثر و وحشت برانگیزد.ولی اگر یک تصادف کشنده ، برطبق استاندارد ها برای این که تراژیک خطاب شود ، کافی نباشد ، شاید یک بازی فوتبال بتواند بخشی از یک تئاتر تراژیک باشد که تماشاگرانش را به عمیق ترین و تیره ترین افکار فرو می برد. از این رو شاید بتوان برزیلی هایی را که بیش از این که به این شکست به چشم یک بازی نگاه کنند ، آن را شبیه یک مرگ در خانواده شان می بینند ، درک کرد.



سوفوکل و شکسپیر خوشحال می شدند اگر تراژدی هایشان می توانست به اندازه این بازی فوتبال مخاطبانشان را جریحه دار کند. فوتبال عظیم ترین پدیده در فرهنگ مدرن است ، و جام جهانی به همه چیز از آشفتگی گرفته تا فساد انبوه متهم شده است.اما در لحظه هایی شبیه به این کاملا مشخص می شود که چرا ورزش برای مردم چیزی فراتر از یک بازی است. ارسطو معتقد بود که تراژدی باید به کاتارسیس (تصفیه روح) منجر شود.و شاید بتوان کاتارسیس را در این عکس ها دید ، مردمی که در نگاه عمیق و پر از تفکرشان هر غم ، شکست و تاسفی که از یک شکست ورزشی نومید کننده و بی رحمانه می توان به خاطر آورد یا تصور کرد ، قابل رویت است. رنج در زمین بازی تبدیل به شرابی سیاه و غلیط در قلب شده بود.تجربه چنین اندوه تصفیه کننده ای خوب است. فقط برای یک شب فوتبال چیزی ورزشی ، سرگرم کننده یا حتی ملی نبود.

     
آی اسپورت
2014-07-13 12:07:02
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر