فهرست
یادداشت روز: جهنم بر فراز ماراکانا
یادداشت روز: جهنم بر فراز ماراکانا

یادداشت روز: جهنم بر فراز ماراکانا

رحمان حسینى

آی اسپورت-  یک- این تمام داشته هاى ما بود؛ تمام داشته هاى آرژانتین... همه ى چیزهایى که آرژانتین همیشه نداشت، در این جام بودند؛ دفاع سازمان یافته، صبر، حوصله و تمرکز. 



سابه یا مربى ِبدى نبود؛ چیزهاى زیادى به تیم ملى آرژانتین اضافه کرد که مى شود تا پس فردا درباره ى شان حرف زد و همه مى دانیم همه ى مربیان حتا بزرگ ترین ها اشتباه مى کنند... تعویض لاوتزى و تعویض ایگواین هم مى توانند اشتباهات امشب او باشند... مى شود تا روزها درباره ى این که اگر دى ماریا مصدوم نبود و بازى مى کرد حرف زد؛ درباره ى اشتباه داور در صحنه ى خطا روى نویر. اما آرژانتین از این مرحله گذشته است؛ از دوران انتظار براى معجزه هاى لحظه یى، از بهانه جویى و ایراد تراشى... شاید این معجزه ى صعود مطمئن و فینال رفتن در خاک رقیب دیرینه برزیل بود. شاید با این داشته ها، آرژانتین از گذشته اش فاصله مى گیرد؛ از جهنم المپیکوى رم، از رومانى ِ94 و از سقوط تیم طلایى ِ98. 

 

دو- فهرست بلندبالایى ست خط خورده هاى آرژانتین در این جام؛ از کارلوس تبس تا خاویر پاستوره، اریک لاملا، اور بانه گا، مائورو ایکاردى و... این همیشه در همه ى تیم ها عادى ست... مربیان سلیقه هاى خودشان را دارند؛ پاسارلا قید کانیگیا و ردوندو را زد و پکرمن خاویر زانتى را نادیده گرفت و این قصه مدام ادامه دارد... تفاوت آرژانتین با آلمان در همین بود؛ نیمکت قوى و برنامه ریزى و سرمایه گذارى روى بازیکنان. آن قدر که لوو با فراغ بال اشملزر و کیسلینگ و گومز و کوین فولاند و... را خط زد و از مصدومیت رویس، برادران بندر، گوندوغان و... خم به ابرو نیاورد. این تفاوت از تفاوت یک کشور صنعتى و بزرگ، و یک کشور ِ-هنوز- جهان سومى، با اقتصاد شبه رانتى ست. هنوز بعد از سى و پنج سال، دون خولیو گروندونا رییس فدراسیون فوتبال آرژانتین است و مدام مربى عوض مى کند و نمى گذارد حتا مربیان بزرگى مثل بیلسا و پکرمن پروژه هاى شان را به اتمام برسانند؛ با این اوصاف، واقعن چه انتظارى باید داشته باشیم در حالى که فدراسیون آلمان روسایى مثل دکتر تئو زوانگزیگر و ولفگانگ نیرزباخ دارد و آمدن و رفتن آن ها تاثیرى بر ثبات کادر فنى نمى گذارد... شوخى نیست! آن ها در تاریخ فوتبال ملى ِشان تنها ده مربى داشته اند!



سه- جهنم این جاست؛ در ماراکاناى خانه ى خودمان. اما جهنمى ست که هواداران براى خود ساخته اند... پالاسیوها و ایگواین ها مى آیند و مى روند و ما از اضطراب و فشار بالا و پایین مى پریم، مى لرزیم و به زمین و زمان ناسزا مى گوییم؛ آن جا اما برزخ هم نیست...

 

چهار- مارادونا... مارادونا... مارادونا. هنوز مشکل اوست سه- مارادونا... مارادونا... مارادونا. هنوز مشکل، اوست. آن قدر بزرگ و مهم است که فشار مقایسه با او هر بازیکنى را خرد مى کند. چند بازیکن زیر این فشار خرد شده اند؟ آریل ارتگا، مارسلو گایاردو، رومن ریکلمه، پابلو آیمار، کارلوس تبس، ازکیل لاوتزى و لیونل مسى. همین مسى زمان درخشش اش وقتى بود که هنوز بهترین بازیکن دنیا نبود؛ هنوز پیامبرى نبود که پیروان اش هر لحظه از او معجزه بخواهند. ماریو گوتزه ى بیست و دو ساله را ببینید؛ زمان درخشش مسى در 2006 بود؛ در جهنم واقعى بر فراز برلین... نه جهنم خودساخته ى ماراکانا... زمان درخشش اش وقتى بود که پدیده بود، در سیل افتخارات و رکوردهاى باشگاهى و انفرادى مدفون نشده بود و هنوز کمابیش همان کودکى بود که در ویدیوى مشهور مى گوید بزرگ ترین آرزوى اش بازى کردن براى آرژانتین است. باز هم به مارادونا بر مى گردیم؛ کسى که معجزه ها با رفتن او تمام شدند و همه ى آرژانتینى ها- مردم آرژانتین و هوادارانى چون ما- باید این اختتام و اتمام را باور کنند. هیچ معجزه گرى از تونل وارد زمین نخواهد شد؛ دوران معجزه و معجزه گران- آن هایى که بازى را در بیرون چارچوب ترسیم شده مى بردند، میز را به برهم زدن اش مال خود مى کردند و شب ها رویاهاى خواب زده ى مردمان را اشغال مى کردند- دوران چه گواراها و مارادوناها گذشته است... این دوران جدید هرچه که هست؛ دوران بهترى خواهد بود...

  ۲  
آی اسپورت
2014-07-14 04:06:58
نظر دهید
۲ نظر
بهنام
دوشنبه ۲۳ تير ۱۳۹۳، ۰۹:۲۳
آره دورانی که همه چی ماشینی میشه و احساسات از بین میره

دوران ربات ها واقعا که دوران بهتری خواهد بود
7
دوشنبه ۲۳ تير ۱۳۹۳، ۱۰:۴۳
خودت فهمیدی چی گفتی ؟!!!.. :)
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر