فهرست
یووه بی رقیب در سری آ: پادشاهان زمستان
یووه بی رقیب در سری آ: پادشاهان زمستان

یووه بی رقیب در سری آ: پادشاهان زمستان

آی‌اسپورت – 3-19 به سودِ یوونتوس. این نتیجه‌یِ مجموعِ هفت بازی‌ایست که بیانکونری در عمرِ کمتر از شش ساله‌یِ جی استادیوم با آن از رم پذیرایی کرده. انگار بی‌جهت نیست که به رم "لا مجیکا" (جادو) می‌گویند، چون جالوروسی هر وقت پا به جی استادیوم می‌گذارد غیب می‌شود.

توصیفِ حساس‌ترین جدال نیم فصل اولِ سری آ در یک جمله: ویژک شزنی در شکستِ 0-1 رم بهترین بازیکنِ تیمش بود. درسته که دروازه‌بانِ سابق آرسنال در دقیقه‌یِ 14 روی حرکتِ بولدوزریِ گونزالو هیگوایین و رد شدنش از رویِ دانیله دروسی و محوِ کردنِ کاستاس مانولاس از جریانِ بازی و شوتِ پایِ چپِ مهارنشدنی‌اش تسلیم شد، اما هم قبل و هم بعد از این صحنه دروازه‌یِ رم را از فرو ریختنِ دوباره و سه‌باره مقابلِ ال پیپیتا نجات داده بود.

در سویِ دیگر زمین دانیله روگانی نشان داد چرا با فابیو کاناوارو مقایسه‌اش می‌کنند. ادین ژکو، صدرنشینِ مشترکِ جدولِ گلزنانِ سریِ آ با 12 گل، در کل بازی تنها دو بار در باکسِ یووه توپ به پایش خورد. این نمایشی بسیار به بلوغ رسیده از مدافعِ جوانِ بیانکونری بود که این هفته، همراه با لئوناردو بونوچی و استفانو استورارو قراردادشان را با باشگاه تمدید کردند.

راستی استورارو. بالاخره مکس آلگری مهره‌ای که قرار بود جایِ پل پوگبا را در خطِ میانیِ یووه بگیرد پیدا کرده. استورارو خلاقیت و تکنیکِ طلاییِ پوگبا را ندارد، اما بعدِ دوندگی و جنگندگی را به مرکزِ زمینِ یووه می‌بخشد و کنارِ کلودیو مارکیزیو و سامی خدیرا ترکیبی متعادل به خطِ میانیِ بیانکونری می‌دهد. بی‌جهت نبود آلگری بعد از بازی ترجیح داد تمرکزِ رسانه‌ها را متوجه هافبکِ جوانش کند، نه مهاجمِ 90 میلیون یورویی‌اش: «تاکید میکنم این بازیِ استورارو را به خاطر بسپارید. این باشگاه دی.ان.ای‌ای داره که در وجود بازیکناش رخنه میکنه و باعث میشه خیلی زود خودشان را با تیم تطبیق بدن. نکته‌یِ مهم تزریق این دی.ان.ای به همه است، اینکه فداکاریِ یک بازیکن برایِ تیم هیچوقت از نظر ما پنهان نمیمونه.» به استورارو هم جنارو "رینو" گاتوزویِ جدید می‌گویند.

یووه سالِ 2016 را با 100 امتیازِ در سریِ آ به پایان خواهد رساند، شاملِ 25 بازیِ خانگی و 25 پیروزی. شاید فقط نگاهی به آمارِ یووه در خانه و آمارِ لوچانو اسپالتی مقابلِ بیانکونری، کافی بود که با تمامِ آمادگیِ رم، شانسِ زیادی برایِ جالوروسی قائل نباشیم. اسپالتی در 22 جدال مقابلِ یووه 18 بار شکست خورده و تنها پیروزی‌اش مقابلِ آن‌ها به 10 سال پیش، در کوپا ایتالیا برمی‌گردد. با این حال رم قرار بود "یوونتوسی یوونتوس را ببرد"، که نشد.

مردانِ آلگری که این هفته به جایِ سری آ باید به دوحه سفر کنند و در سوپرکوپا ایتالیا مقابلِ میلان قرار بگیرند، با دو بازی به پایان نیم فصل مانده لقبِ سنتیِ "کامپیونه دینورنو" را به خودشان اختصاص داده‌اند: قهرمان زمستان. زمستانِ امسال تفاوتِ زیادی با زمستان سالِ گذشته برایِ بیانکونری دارد (چون همش حرف از زمستان است ناچار باید پایِ "تاج و تخت" را وسط بکشیم: تفاوتی شبیهِ وضعیتِ وینترفل در اپیزودِ "نبردِ حرامزاده‌گان" و اپیزودِ "بادهایِ زمستان"). یووه درست در آخرین بازیِ نیم فصلِ اولِ فصلِ پیش برای اولین بار به رده‌یِ دوم رسید. بهترین رده‌یِ مدافعِ عنوانِ قهرمانی تا قبل از این هفته چهارم بود. بدترین؟ 17اُم.

اما فصلِ پیش در دورانی که یووه مشغول بازسازیِ خودش بدونِ آندره‌آ پیرلو، کارلوس توز و آرتورو ویدال بود، ناپولی به رهبریِ مائوریتزیو ساری و درخششِ هیگوایین قهرمانِ زمستان شده بود، ناپولی‌ای که این فصل قهرمانی جدید، و غیرمنتظره پیدا کرده.

وقتی هیگوایین رفت و آریک میلیک به شدت مصدوم شد و مانولو گابیادینی در اولین بازی بعد از مصدومیتِ میلیک که در ترکیبِ اصلی قرار گرفته بود به شکلی کودکانه اخراج شد، اولین واکنشِ اورلیو دلورنتیس، رئیسِ باشگاه، فراهم ساختنِ مقدماتِ خریدِ یک مهاجمِ مرکزی در ژانویه بود. هدفِ اصلی لئوناردو پاوُلتی از جنوا بود و هست. ایوان یوریچ، مربیِ جنوا اعلام کرده "پاوُگل" تصمیمش برایِ ترکِ تیم را گرفته و از همین حالا جووانی سیمئونه، پسرِ دیگو، را جانشین‌اش خوانده. با اینکه به نظر می‌رسد این انتقال به مبلغِ 18 میلیون یورو انجام خواهد شد، اما شاید مهاجمِ ایتالیاییِ تازه وارد به استادیو سن پائولو به این زودی‌ها جایی در ترکیبِ اصلیِ پارتنوپی پیدا نکند.

ناپولی بازیِ هفته‌یِ گذشته‌اش را با نتیجه‌یِ 0-5 مقابلِ کالیاری برد و بازیِ این هفته را با نتیجه‌یِ 3-5 مقابلِ تورینو. وجه اشتراکِ این دو بازی دو هت تریک از سویِ دریس مرتنز بود. وینگرِ بلژیکیِ ناپولی که تازه بازی کردن در پستِ شماره‌یِ 9 را تجربه می‌کند با 3 گلی که به کالیاری زد و 4 گلی به تورینو زد، بدل به اولین بازیکنی در سریِ آ شد که از سالِ 1974 بدین سو در دو بازیِ پیاپی هت تریک می‌کند.

گلِ چهارمِ مرتنز، که گلِ پنجمِ تیمش بود، و احتمالا جو هارت هنوز بهش فکر می‌کند و دنبال مسیری که توپ طی کرد تا واردِ دروازه‌اش شد می‌گردد، به قدری مطبوعاتِ ایتالیا را سرِ ذوق آورد که مقایسه‌ها با دیگو مارادونا شروع شد. کوریره دلا سرا از او با نامِ "دیگو آرماندو مرتنز" یاد کرد و گاتزاتو دلو اسپورت هم در تلاشی مشابه، و البته بدونِ خلاقیتِ خاصی، به او لقبِ "مارامرتنز" داد.

این بازی با کلمات را کنار می‌گذاریم، اما حقیقتی که نمی‌توانیم کنار بگذاریم درخششِ فوق‌العاده‌یِ مرتنز است. مرتنز به یک باره و ظرف دو بازی خودش را به فاصله‌یِ تنها دو گله‌یِ ژکو، مائورو ایکاردی و آندره‌آ بلوتی در صدرِ جدول گلزنان رسانده. برایِ همین اضافه شدنِ پاولتی و بازگشتِ میلیک از مصدومیت، احتمالا تا یک ماهِ آینده، گزینه‌هایِ بسیار زیادی به ساری در خطِ حمله می‌دهد، گزینه‌هایی که می‌توانند مقابلِ رئال مادرید در چمپیونز لیگ شگفتی‌آفرین شوند.

نکته‌یِ آخر: اینتر برایِ اولین بار در این فصل دو بازیِ پیاپی را بدونِ گل خوردن پشتِ سر گذاشته (پیروزی‌هایِ 0-2 و 0-1 مقابلِ جنوا و ساسوئولو). با اینکه هنوز فوتبالی در سطحِ انتظاراتی که از تیمی با این همه مهره می‌رود از اینتر ندیدیم اما شاید، فقط "شاید"، اوضاعِ نراتزوری با استفانو پیولی اندکی بهبود پیدا کند. قدمِ بعدی جدال فردا شب مقابلِ لاتزیو در سن سیرو است. برایِ کسبِ سومین پیروزیِ پیاپی چه لذتی بالاتر از شکست دادنِ تیمی که پیولی در اولین فصلِ رهبری‌اش به رده‌یِ سومِ سری آ و دورِ مقدماتیِ چمپیونز لیگ رساند، اما کمتر از یک سال بعد، بعد از شکستِ 1-4 در دربی کاپیتاله ازش اخراج شد.

۶ ۲  
آی اسپورت
2016-12-20 14:36:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۲ نظر
سعید
سه شنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۵، ۱۵:۱۴
با توجه به ستاره شدن مرتنز، نباشه یوونتوس "برای تقویت تیمش" اون رو هم بخره. بعدش میمونه ناینگولان و احتمالن لوکاتلی تا دیگه درست و حسابی تیمش تقویت شه.عبن بایرن مونیخ.
۴
برزو
سه شنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۵، ۱۵:۳۳
طولانی بود نخوندم
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر