فهرست
خودآموز استادیوم اولی‌ها!
خودآموز استادیوم اولی‌ها!

خودآموز استادیوم اولی‌ها!

آی اسپورت - در بازی ایران و کامبوج قرار است برای نخستین‌بار شاهد حضور غیرگزینشی زنان در ورزشگاه آزادی باشیم. به این ترتیب جمعیتی حدود 4هزار نفر از زنان هوادار فوتبال این بازی را از نزدیک تماشا خواهند کرد. چون طبیعتا خیلی از آنها برای بار اول است که راهی ورزشگاه آزادی می‌شوند، خوب است برخی نکات را درنظر بگیرند؛ نکته‌هایی که شاید کمتر شنیده باشند.

کارت ملی فراموش نشود

از زمان الکترونیک شدن فروش بلیت مسابقات، همه تماشاگران موظف هستند اصل کارت ملی و پرینت بلیت را در دست داشته باشند. بنابراین اگر بلیت این بازی را خریده‌اید، هیچ‌کدام از این دو مورد را فراموش نکنید. همچنین نیازی به یادآوری نیست که بدون خرید بلیت اینترنتی نباید به استادیوم مراجعه کنید، چون با سختگیری‌های اخیر محال است بلیت کاغذی در محل ورزشگاه به فروش برسد.

شماره بلیت شوخی است

شماره بلیت و حتی جایگاهی را که رزرو کرده‌اید  فراموش کنید. این قطعه بلیت فقط به شما اجازه می‌دهد از در استادیوم و البته ورودی مورد‌نظر وارد شوید، اما اینکه کجا بنشینید فقط به زرنگی خودتان مربوط می‌شود. اگر زودتر بروید، قاعدتا جای بهتری نصیب‌تان خواهد شد.

متروی استادیوم، نزدیک استادیوم نیست

برای رسیدن به استادیوم یکی از راه‌ها استفاده از مترو است. اتفاقا ایستگاه استادیوم آزادی هم در خط کرج چند سالی است که به بهره‌برداری رسیده، اما نکته اینجاست که برخلاف باور عامه، این ایستگاه به استادیوم نچسبیده است. به شکل پیاده حداقل 20دقیقه فاصله بین ایستگاه مترو و ورودی ورزشگاه وجود دارد؛ هرچند اتوبوس و سواری پولی هم به این منظور مقابل ایستگاه مترو قرار دارد.

بطری آب‌معدنی، شیشه عطر و... ممنوع

احتمالا خیلی از بانوانی که برای این بازی راهی ورزشگاه هستند، نفری یک بطری آب معدنی دست‌شان می‌گیرند که روی سکو تشنه نمانند، آنها اما باید بدانند حمل بطری به ورزشگاه ممنوع است؛ چرا که قابلیت پرتاب‌شوندگی دارد و از سال‌ها پیش جلوی آن را می‌گیرند. حالا شما هی بگو کسی قرار نیست به سمت بازیکنان کامبوج بطری پرت کند، اما این قانون عوض نمی‌شود. در طبقه اول استادیوم که بانوان اسکان داده خواهند شد، چند آبخوری با شیرهای معدود وجود دارد، اما اگر خیلی وسواسی هستید باید فکر دیگری بکنید. روی سکوها گاهی آب آشامیدنی با ظرف ساندیسی به فروش می‌رسد، اما معلوم نیست این بار هم این اتفاق رخ بدهد. با این اوصاف طبیعی است که حمل شیشه‌های عطر و ادکلن هم ممنوع است و حتی اگر آنها را در کیف‌تان هم داشته باشید از شما خواهند گرفت. بهتر است این اقلام را نیاورید، اما اگر آوردید یک باجه امانات در مقابل درهای استادیوم قرار دارد؛ می‌توانید وسایل‌تان را تحویل بدهید و آخر بازی تحویل بگیرید.

اتوبوس‌هایی برای برگشت

بعد از پایان مسابقه، در یک طرف از ورزشگاه اتوبوس‌هایی به مقصد میدان آزادی درنظر گرفته می‌شود. این اتوبوس‌ها که سالیان متمادی رایگان بود، اخیرا کرایه می‌گیرند که نفری هزارتومان است. اگر وسیله شخصی ندارید و نمی‌خواهید اسنپ هم بگیرید، بعد از بازی فورا محل استقرار این اتوبوس‌ها را از مسئولان بپرسید و حرکت کنید، چون آنها خیلی معطل نمی‌مانند.

فرمانده یگان ویژه: مخالف ورود زنان به استادیوم هستیم

حسن کرمی، فرمانده یگان‌های ویژه ناجا، مخالفتش با حضور زنان در ورزشگاه را آشکار کرد. او دیروز به فارس گفت: «فوتبال و محیط‌های ورزشی ویژگی هیجانی خود را دارند و نمی‌توان بروز احساسات و تشویق‌های تیمی را کنترل کرد؛ به‌دلیل این موارد است که پلیس در جلسات، اظهارنظری مخالف مبنی بر حضور خانم‌ها در ورزشگاه دارد؛ چراکه امنیت زنان برایش مهم است و چون می‌داند که فضا آماده حضور این افراد نبوده و ممکن است آسیب‌هایی را به شخصیت آنها وارد کند، این مخالفت را ابراز می‌دارد.»کرمی مدعی شده که شرایط فضای استادیوم‌ها را نمی‌توان مطابق با ‌شأن و شئون زنان تنظیم کرد. با وجود این مخالفت، او تأکید کرده که کارهای لازم برای تامین امنیت زنان در بازی ایران با کامبوج انجام شده است: «با توجه به مصوبه انجام‌شده، پلیس همکاری لازم را خواهد داشت و با توجه به اینکه فرماندهی داخل استادیوم مبنی بر تامین امنیت تماشاچیان و بازیکنان، برعهده یگان‌های ویژه ناجا‌ست، ما برای کنترل زنان پیش‌بینی‌های لازم را کرده و از مأموران زن که آموزش‌های لازم را دیده‌اند، بهره لازم را خواهیم برد.»به گفته فرمانده یگان ویژه، یک گروهان پلیس زن که تقریبا حدود 150نفر هستند، برای کنترل، بازرسی و ایجاد نظم و امنیت در استادیوم مستقر خواهند شد.

همشهری ورزشی

۲ ۱  
آی اسپورت
2019-10-09 18:01:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
Dark
چهارشنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۸، ۱۹:۰۹
زمانی حدود 80 سال پیش یک نظامی مقتدر و شوربختانه مستبد اما میهن دوست، به واسطه سفری خارجی و دیدن وضعیت زنان کشور همسایه (ترکیه) فهمید که بانوان کشورش در چه وضعیت اسفباری به سر میبرند، این بود که تصمیم گرفت به تبعیت از
الگوها و مبانی لائیسیته در ترکیه ی لائیک شده به دست آتاتورک، هر چند به صورت اجباری و از بالا اما آن را در ایران پیاده کند تا به این سیر قهقرایی و عقب ماندگی نیمی از جامعه پایان بخشد.

این شد که در یکی از اقداماتش برای شراکت بانوان در زندگی اجتماعی، به پلیس دستور داد تا برای زنان مزاحمت ایجاد نکنند و به زنان بی حجاب اجازه دهند تا به سینما یا رستوران بروند، در خیابان ها با مردان دیگر صحبت کرده و حتی در کالسکه های پوشش دار رانندگی کنند. ( آن زمان هنوز خبری از مسابقات فوتبال و استادیوم در کشور نبود)

الان دیگر نه خبری از آتاتورک است و نه سردار سپه، آن ها رفته اند و کشورهایشان هم بی بهره از دمکراسی و یکی حکومتی اتوریتر دارد و دیگری استبدادی توتالیتر را تجربه میکند، اما تفاوتشان در این است که لائیسیته آتاتورک در ترکیه ماند یا بهتر بگیم ریشه دواند و نتیجه اینکه همین مقدار آزادی هم که امروز در این کشور باقی مانده مرهون آن میباشد اما لائیسیته نیم بند رضا شاه در دوران پسرش به سکولاریسم گرائید و پس از بهمن 57 به وضعیت امروز رسید و به کلی از میان رفت.

هر دو کشور با اکثریتی مسلمان اما این کجا و آن کجا ....

حالا پس از حدود 1 قرن زنان ایرانی مانده اند که در بین همنوعانشان در جهان تنها کسانی هستند که نمیتوانند به محیط های ورزشی پا بگذارند ... اما سرانجام گویا فردا به واسطه زوری که نهاد بالادستی فیفا بر مرتجعین داخلی وارد کرده اجازه یافته اند به شکل حفاظت شده، در ورودی هایی مجزا از مردان و به صورت محدود وارد ورزشگاه شوند و در جایگاهی ایزوله شده به تماشای بازی بنشینند .... همه این عملیات فرا امنیتی به خاطر یک انسان دو پاست که به واسطه برخی تفاوت های هورمونی و ژنتیکی "زن" نام گرفته و به همین دستاویز سالها از پیش پا افتاده ترین حقوقش محروم بوده.

گویی زنان ایران حیوان هستند که باید در گوشه ای از ورزشگاه حبس شوند و دورشان حصار کشید تا مبادا به مردان آسیبی بزنند، یا شاید هم مردان را حیوان فرض کرده اند که مبادا به زنان دست درازی شود ....

حقیقتا که تاریخ حکایت عجیبی دارد ...

به یاد دختر آبی ...

اما به نظر من حالا که هیئتی از فیفا در ایران حضور دارد، زنان نباید به این خفت و حقارت تن میدادند و با تحریم استادیوم به آنها میفهماندند که تا زمانی که مثل زنان سوئدی،آمریکایی، فرانسوی و ژاپنی و ... شانه به شانه برادار، شوهر، پدر و دوستانشان جایی برایشان نباشد و تعداد محدودی بلیط به آنها اختصاص یابد در این سیرک توهین آمیز شرکت نخواهند کرد.

ای کاش ...

در این قضیه و مسائلی از این دست باید از قاعده یا همه چیز یا هیچ چیز پیروی کرد.

راه حل لائیسیته است و بس.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر