فهرست

یادداشت ویژه:آغاز عصر فان خال / فرگوسنیزم تمام شد؟

 یحیی اهری 

آی اسپورت – سرعت  تحولات در زمانه ما به حدی رسیده که مفهوم « نو » دیگر معنائی منتقل نمی کند؛ چه، هر پدیده نوئی در آنی کهنه می شود و مجال تامل و تفکرو لذت حاصل از آن دیگر جایگاهی در زندگی امروز ما ندارد ودر چنین شرایطی دفاع از \" اصالت \" شاید ابلهانه جلوه کند.

سر الکس فرگسن طی دو دهه و اندی منچستری که جایگاه ممتازش را در فوتبال جزیره و اروپا از دست داده بود تا جایگاه یکی از حرفه ای ترین و موفقترین باشگاه های دنیا بالا کشید که این  مستلزم همراهی با تحولات سریعی بود که فوتبال جهان پشت سر می گذاشت. برای مربی سنتی ای مثل او که در فوتبال سنتی انگلیس و اسکاتلند پرورش یافته بود ، کاری سخت تر بنظر می آمد .

فر گوسن با دیدگاه سنتی ،محلی و ملی خود ،احیا منچستر را ابتدا با تربیت بازیکنان بومی نظیر گیگز، اسکولز ، بکام ، بات و برادران نویل در آکادمی منچستر آغاز کرد اما امروز رونالدو، نانی ، یانوزای ، اندرسون و برادران داسیلوا بازیکنان بین المللی تربیت شده این اکادمی هستند . زمانی که او از منچستر رفت فوتبال مدرن به سنتی رایج نه تنها در منچستر بلکه در فوتبال جزیره تبدیل شده بود،او اینکار را در پروسه ای طولانی و تدریجی در منچستر انجام داد و خود نیز ازیک مربی سنتی ، اخمو ، سختگیر و بداخلاق به مربی  ایمدرن ، منعطف و به روز تحول پیدا کرد اما شاهکار او این بود که هم به سنت تفکر انگلیسی و هم سبک فوتبال انگلیسی وفادار ماند ، نه شبیه بایرن امروز که چنان دگرگون شده که کمتر اثری از سبک فوتبال آلمانی در آن دیده میشود .



\"http://dailyfootballnews.org/wp-content/uploads/2012/01/Ferguson-Guardiola.jpg\"



در این شرایط  قطعا تحول فوتبال منچستر و ارائه فوتبال مدرن در عین حفظ هویت، سبک و اصالت فوتبال انگلیسی را می توان شاهکار نامید. شاهکار بود چون تحولات فنی، تاکتیکهای جدید و فوتبال مدرن را در درون سبک خود جذب و آنرا به بخشی از سنت فوتبال انگلیسی تبدیل کرد و با اینکار و در سالیان اخیر، منچستر یکی از مدعیان اصلی قهرمانی اروپا بود.

بد نیست با مصداقی عینی بر اهمیت این موضوع از نظر سر الکس فرگوسن در عمل هم اشاره کنیم منچستر دو بار در فینال اروپا خود را با بارسای در اوج روبرو دید اما هرگز به تاکتیکهای بیگانه با روح فوتبال انگلیسی مثل دفاع اتو بوسی روی نیاورد که با نبوغ تاکتیسین برجسته ای مثل ژوزه مورینیو به تنها راه متوقف کردن و شکست بارسا در آن دوره تبدیل شده بود .در هر دو بار سر الکس فر گوسن سعی کرد با شیوه متفاوت و در درون سبک انگلیسی راهی برای شکست بارسا بیابد اگر چه هر دو بار نا موفق بود .

با این پیش زمینه ذهنی حتی  توصیه اکید فرگوسن بر انتخاب  دیوید مویس به عنوان  جانشینی نیز در این راستا قابل درک است؛ چراکه حضور  مویس را  در واقع به منزله ادامه راه او در منچستر میشد تعبیر کرد. مویس با یک قهرمانی و یا حتی صعود به لیگ اروپا میتوانست به راهش ادامه دهد اما باشگاههائی در سطح منچستر و بر اساس معادلات جدیدی که بر فوتبال حاکم شده و با گردش مالی هنگفت،امروزه حتی توقفهای کوتاه مدت را نیز بر نمی تابند .




\"http://up.rossoneri.ir/privete/uploads/5d43a82cf61.jpg\"



اما حالا عصر فان خال آغاز شده است ؛ مربی ای با پی رنگ ها و تئوری های واضح تاکتیکی که دنباله روی کسی نخواهد بود. سئوالاتی که بعد از برد 7 گله منچستر دربازی  دیروز باید به آنها پاسخ داد:

با حضور فن خال باید شاهد دگرگونیهای اساسی نظیر بایرن مونیخ در منچستر باشیم ؟ آیا ممکن است با رهبری فن خال  دور شدن منچستر از هویت و سبک فوتبال انگلیسی را به نظاره بنشینیم ؟

البته آینده پاسخ روشن خواهد داد اما اصالت و وفاداری منچستر در نمایندگی از سبک فوتبال انگلیسی چنان وقار و اعتباری به این باشگاه بخشید که اولدترافورد تا ابد وامدار سر الکس فرگوسن خواهد ماند . پایداری ، دفاع و حفظ «اصالت» در دوران تغییرات سریع و عظیم و اساسی و همراهی با آن ،هنر اصلی و واقعی این پیر اسکاتلندی در عرصه مربیگری بود . به عنوان یک هوادار این شکل از فوتبال ،امیدوارم راه او ادامه یابد و صرفا به خاطره خوش از دوره خاص این باشگاه تبدیل نشود.

 

     
آی اسپورت
2014-07-25 12:21:01
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر