فهرست
شب فراموش‌نشدنیِ «ما ژرمن‌ها»
شب فراموش‌نشدنیِ «ما ژرمن‌ها»

شب فراموش‌نشدنیِ «ما ژرمن‌ها»

آی اسپورت - دیشب، از شب‌های رؤیایی و فراموش‌نشدنیِ «ما ژرمن‌ها» بود؛ از آن‌دسته شب‌هایی که در عمرِ «یک فوتبال‌باز» شاید به تعدادی کم‌تر از انگشتانِ یک‌دست ظهور کنند و او را به آسمان‌ها ببَرند...

از تَهِ تَهِ دل خوش‌حالم برای پیروزیِ شگفت‌انگیز و تاریخیِ «بایرن‌مونیخِ محبوب‌ام»؛ خوش‌حالم از این‌که دوباره تعدادِ ستاره‌های آلمانیِ تیم به میزان و رقمی کم‌وبیش درست‌وحسابی و چشم‌گیر رسیده و می‌توان روی‌شان حساب کرد؛ خوش‌حالم که شاکله‌ی آلمانیِ تیم روز‌به‌روز بهتر و با یک‌دیگر هم‌آهنگ‌تر می‌شوند و همین می‌تواند قوّتِ قلبی شود برای «ما هوادارانِ سینه‌چاکِ ژرمن‌ها» که امیدوار باشیم به‌زودی رستاخیزِ دوباره و ققنوس‌وارِ «تیمِ ملّیِ آلمان» در تورنمنت‌های ملّی را- از میانِ ویرانه‌ها و خاکسترهای سال‌های لعنتیِ ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹- شاهد باشیم؛ و خوش‌حالم که «توماس مولرِ عزیزم» شده همان «مولرِ وحشی و بازی‌گوش و مهارنشدنی و تشنه‌ی درخشش»، و امید را در دل‌مان زنده کرده که شاید دوباره پایش به «مانشافت» باز شود...

امّا بیش‌ از همه‌ی این‌ها خوش‌حالم که «هانسی فلیکِ» بی‌ادّعا و کاربلد در کم‌تر از یک‌فصل ثابت کرد و نشان داد که شاگردِ برحقِ «یواخیم لوِ کبیر» و مکتبی‌ست که او چهارده‌سال است در فوتبالِ آلمان پایه‌ریزی کرده و با همه‌ی پستی‌وبلندی‌هایی که از سر گذرانده، در کل، زیباترین و چشم‌نوازترین آلمانِ تاریخِ فوتبالِ این کشور را ساخته؛ آلمانی که بی‌تردید میراثِ «این مربیِ خوش‌تیپ و جنتل‌من» است و مخالفانِ یاوه‌گوی این تیم دیگر نمی‌توانند برچسبِ گُنگ و بی‌معنای «فوتبالِ ماشینی» را بر آن بزنند.

شاید اگر «هانسی فلیک» کمی بیش‌تر بر صندلیِ سرمربّی‌گری بنشیند و تجربه‌هایی بزرگ‌تر و گران‌تر را در کیسه‌اش بیندوزد، در آینده‌ای نزدیک، بتواند پا جای پای «استادش» بگذارد و حتّی مسیری درخشان‌تر از او را برای خود و «فوتبالِ آلمان» رقم بزند... و خیلی خیلی خوش‌حالم که خاست‌گاهِ «یولیان ناگلزمانِ سی‌وسه‌ساله و آینده‌دار» و «لایپزیشِ دوست‌داشتنی‌اش»، «توماس توخل» و «یورگن کلوپِ بزرگ»، همه‌وهمه، «مکتبِ بزرگِ فوتبالِ آلمان» است.

با تکّیه بر نسلی از بازی‌کُنانی جوان و بی‌ادّعا و پُرانگیزه- که در پوست‌اندازیِ پس از برهه‌ی کابوس‌وارِ «جامِ جهانیِ ۲۰۱۸» تا میانه‌های سالِ ۲۰۱۹، رشد و تکاملِ لازم را از سر می‌گذرانند- اگر «توخل» و «کلوپِ درجه‌یک و بی‌رقیب» هم به آغوشِ فوتبالِ کشورشان بازگردند، شاید همه‌ی اعضای این‌ گروه از مربیانِ نام‌دار دوباره بتوانند «فوتبالِ آلمان» را بر بالاترین قلّه‌ی فوتبالِ جهان بنشانند؛ جای‌گاهی که حقِ انکارناپذیرِ «ما ژرمن‌ها»ست...

۱۰    
آی اسپورت
2020-08-15 12:19:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر