فهرست
ای برادر صورت زیبا بیار!
ای برادر صورت زیبا بیار!

ای برادر صورت زیبا بیار!

آی اسپورت - صورت زیبای ظاهر هیچ نیست؛ فدراسیون فوتبال می‌تواند بیانیه بعدی‌اش در مورد لباس تیم‌ملی را با این مصرع از سعدی شروع کند و در ادامه منتقدان را به معنویات ارجاع دهد که: ای برادر سیرت زیبا بیار! این پایانی بر بحث‌های بی‌پایانی خواهد بود که بیش از یک‌سال است برای نشنیده شدن و پر کردن صفحات سایت‌ها و روزنامه‌ها در جریان است. یک سال پس از این که تیم‌ملی به‌عنوان یکی از اولین مسافران روسیه سفر خود را قطعی کرد تا همین امروز؛ کمتر از دو ماه مانده به جشن بزرگ. و این سوال کمیک که جدی‌تر از همیشه ول‌مان نمی‌کند: حالا چی بپوشیم؟!


روند این ماجرا، چندان تفاوتی با بقیه کارهایمان ندارد. مثل هر جای دیگری که لازم بوده با برنامه و هدفمند پیش برویم، ابتدا برنامه و هدف را فراموش کرده‌ایم. از یاد برده‌ایم که مساله، تامین لباس درخور نام تیم‌ملی برای رویدادی به اندازه جام‌جهانی است و اهمیتی نداده‌ایم که چنین کاری چه قواعدی دارد و از دست چه کسانی بر می‌آید. پس، زمان گذشته تا امروز که کاسه چه کنم در دست، نگاه‌ها متوجه هدایت ممبینی باشد؛ داور بازنشسته‌ای که نمی‌دانیم و نخواهیم دانست بر اساس کدام تجربه و تخصص مرتبط روی صندلی کمیته بازاریابی فدراسیون فوتبال نشسته تا امروز پاسخگوی سوالاتی باشد که اساسا دست و دلمان به پرسیدن از او نمی‌رود چون می‌دانیم اگر کمتر از ما در این مورد مطلع نباشد، بیشتر هم نمی‌داند. یک سال را با ادعاهای بزرگ و حرف‌های دهان پر کن سوخت کرده‌ایم تا برسیم به همین دو کلمه: «سفید و ساده»؛ زهی ذوق و خسته نباشید!


در روزهایی که جهان با همه ذوق و شوق به استقبال رویداد سال می‌روند، سطح دغدغه ما فاصله‌ای بعید و پر افسوس با دیگران دارد. در خبرها، مهدی تاج را احضار کرده‌اند. شما با خواندن چنین تیتری در چنین روزهایی، در معرض یک تست روانشناسی قرار می‌گیرید. اگر حدس می‌زنید که دلیل این احضار، توضیح خواستن در‌مورد داستان لباس تیم‌ملی و شائبه اتلاف وقت و سرمایه کشور در این ماجراست، احتمالا ذهن سالمی دارید اما با مناسبات جهان سومی کشورتان آشنا نیستید. اما اگر حدستان این باشد که رئیس فدراسیون فوتبال ایران را احضار کرده‌اند تا در مورد حضور مجدد مسعود شجاعی در تیم‌ملی پس از بازی 10ماه پیشش در ترکیب یک تیم یونانی در مقابل یک تیم صهیونیستی توضیح دهد، درست به هدف زده‌اید و باید به شما تبریک گفت که مسائل مدیریتی کشورتان را چنین دقیق می‌شناسید! شکافی که بین این دو رویکرد وجود دارد، دره‌ای است که همه ما توی آن گم می‌شویم؛ چه برسد به یوزپلنگ نگون‌بخت در معرض انقراضی که خودش هم نمی‌داند اصلا چرا روی پیراهن تیم‌ملی آمد که حالا بودن و نبودن او هم محل مناقشه فدراسیون و آدیداس باشد و بعید هم نباشد که همه کاسه کوزه‌ها سر او بشکند از بس که زبان بسته است!


گذشته‌ها، پر از فرصت‌سوزی و دریغ، مثل همیشه گذشته‌ است اما همین حالا هم، برخلاف ادعای آقای ممبینی، برای حل بحران لباس تیم‌ملی دیر نیست؛ اگر ایشان و دیگر دست اندرکاران قبول کنند که مساله‌ای به‌غایت ساده و شیرین را به بحران تبدیل کرده‌اند و اگر نخواهند بیشتر از این در صفحات اول رسانه‌ها باشند؛ اگر آقای ممبینی بپذیرد جواب ندادن به تلفن خبرنگاران بهتر از این توجیه است که «فقط چین و برزیل مستقیما با آدیداس در ارتباط هستند» در حالی که چین و برزیل سال‌هاست نایک می‌پوشند! آن‌وقت می‌شود امیدوار بود که به قرارداد کذایی با آدیداس برگردیم و از توی آن لباس آبرومندی دربیاوریم اگر درآمدی هم برایمان نداشته باشد، به پوشیدن و عکس گرفتن در مهمانی بزرگ بیارزد. به هر حال ما در موقعیت کوتاه آمدنیم و بعید نیست با یک لباس نه چندان ویژه هم راضی شویم؛ به شرطی که خیلی هم سفید و خیلی هم ساده نباشد!

۱۱ ۵  
آی اسپورت
2018-04-18 14:38:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۵ نظر
امیرعباس
چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ۱۴:۴۸
عیسی خان ول کن بابا جان این تیم ملی با امثال تاج و ساکت و کفاشیان جایگاهش جام جهانی نبود البته که دلم بحال ستاره های دوست داشتنی مون میسوزه اما خداوکیلی حق امارات و قطر وچین خورده شده والا و بالله اگر یکی از این سه تیم بجای ما میرفت جام جهانی لااقل در بعد مدیریت و تدارکات انقدر بی ابرویی ببار نمی اورد باباجان ظرفیت های مدیریتی فوتبال ایران در حد جام ال. جی هم نیست چرا انقدر انتظاراتتون بالاست!؟؟
۸
شهرام
چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ۱۵:۱۰
مسخره س!
واقن مسخره س. مصداق بیرون گود نشستن و لنگش کن هست.
اگه شرایط ایران مثه شرایط کره و ژاپن و... بود؛ اگه قانونی نبود که آدیداس رو از واردات به کشور منع کنه، اگه حق تکثیر و کپی رایت داشتیم تا هر کسی تو منیریه یه لباس آدیراس فیک نسازه، اگه اعتبار بین المللی ایران تا این حد فرو نیفتاده بود و سایه تحریم ها بالا سرمون نبود و... اونوقت میتونستیم بپرسیم چرا آدیداس اسپانسر ما نیست!؟
اما همه ی اینارو میدونیم و میدونیم آدیداس در ابتدا قرار بود یه قرارداد 4 ساله اسپانسری با ما امضا کنه ولی دقیقن بخاطر قانون گل به خودی وزارت صنعت و معدن پا پس کشید و باز هم تو انتقادامون انصاف نداریم!
انصاف نداریم چون این قرارداد رو ترکمنچای مینامیم؛ در حالیکه ما چه امتیازی به آدیداس دادیم که میگیم ترکمانچای؟!
آدیداس کاملن به حق وقتی دید بازار ایران رو نمیتونه داشته باشه پا پس کشید.
خب ممکن هست بگیم میرفتیم سراغ برندای دیگه؟!
برندی که همسطح با آدیداس باشه تنها و تنها نایکی هست و یه قرم عقب تر پوما.
برندایی مثه نایکی و نیو فیس و برمودا اساسن آمریکایی هستن و پای میز نمیشینن. اما پوما هم بخاطر مسائل سال 2006 و هم اینکه اسپانسر اسرائیل بود منتفی شد.
برندای دیگه چطور؟!
هیچ برندی که معتبر باشه حاضر نمیشه بدون سود بیاد و اسپانسر تیم ملی بشه! به چه انگیزه ای؟!
ممکن هست بگیم ممکنه نتونه داخل کنه ولی بازار ایرانیای خارج چطور؟!
کارشناسان مارکتینگ آدیداس قطعن اونقدر سواد دارن که بدونن با شرایط ویژه ایران همکاری با ایران می ارزه و اساسن ایرانیای خارج که در سرتاسر نقاط دنیا پخش هستن و فروش بهشون مثه بازار متمرکز ایران ساده نیس میتونه هدف خوبی باشه؟! اونا پاسخشون به این سوال نه بوده و حقیقت اینکه بعید هم هست لباس ایران چیزی بیشتر از 10000 تا بفروش بره!
اگه آدیداس با کلی نمایندگی و فروشگاه در سرتاسر جهان کار با ایران رو بصرفه نمیبینه آیا برندهای کوچکتر که فروشگاه های محدودتری هستن کار با ایران رو بصرفه میبینن؟! قطعن نه.
مگه ما میرفتیم سراغ برندی مثه جیووا که کاملن ناشناخته و بی کیفیت باشه و برای شناخت و معرفی برندش بخواد از تیم ملی اسپانسری کنه و نه اساسن انگیزه مالی.
کما اینکه اعتبار آدیداس اونقدر زیاد هست که ایران به ادیداس وزنی نمیده ولی پوشیدن لباس آدیداس برای ایران مایه اعتبار هست!
بنابراین میلینیم که واقن چاره ای نبوده و زیاد نمیشه به فدراسیون خرده گرفت. به هر حال پوشیدن لباس آدیداس بخاطر کیفیت و تکنولوژی ساخت فوق العاده اتفاق خوبی هست و طرح و نقش نگار فاکتور انم قضیه س.
آدیداس به هر دلیلی حاضر نشد اسپانسر ما بشه و چون اسپانسر ما نشد حاضر به سرمایه گذاری هم نشد و اساسن فقط برای اسپانسراش لباس طراحی میکنه.
اما آدیداس اصن بازار ایران براش جذاب نیس و برای فروش لباس ایران پلن خاصی نداره.
به هر حال اتفاق مثبتی بود و باید در کلیات از فدراسیون دفاع میشد با نقدهای جزئی ولی الان فقط و فقط داریم حمله میکنیم بدون اشاره به کلیت کار. متاسفانه تو این وانفسا وزارت ورزش و فدراسیون به این نتیجه رسیدن برگردن به پوشیدن برندای داخلی که حتمن کلی هم نقش و نگار برای رضایت منتقدان فعلی داره!
حالا شما راضی هستید؟! لیاقت شما پوشیدن لباس برند مجید و جورابان هست نه آدیداس! میتونید از طرح تخت جمشیدم لذت ببرید!
رامین
چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ۱۵:۳۷
چقد تو حرف میزنی
۶
ميلاد
چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ۱۵:۲۲
نكته اينجاست كه اگر مديران ما راست هم بگويند ما باور نميكنيم. چوپان دروغگو بهترين واژه رفتار اقايون هست.
۸
امین همتی
چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ۱۶:۴۱
یطوری گیر میدن ملت انگار تو فدراسیون میخواستن معجزه کنن...آقا اولا که واردات ادیداس ممنوعه بخاطرقوانین اگه این قانون نبود آدیداس که مرض نداره بیاد اینجا سرمایه گذاری کنه وقتی کپی رایت نیست سوما اگه همه ی شرایط هم بود هر تیشرت ادیداس فک کنم300 تومنی دربیاد مگه چقدر از ایرانیا میتونن بخرن?! اصلا به صرفه نیس برا ادیداس ک اسپانسر بشه و برا ایران هزینه کنه
اما کاش یه قراردادی مینوشتن که یه طراحی درست میکردن مشکل ملت طراحیه وگرنه پول این لباسا هم مگه چقد شده 3000 ملیارد ک نشده ملت فشار بیاد بشون!...
اما مشکل واقعی ما اینه که از بالاترین سطح تا کف کف کشور مشکل مدیریت داریم چون افراد متخصص یا بی کارن یا خارجن...افسوس...
۵
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر