فهرست
غرش اتلتیکو برای قهرمانی
غرش اتلتیکو برای قهرمانی

غرش اتلتیکو برای قهرمانی

آی اسپورت - روخی‌بلانکو با «دیگو سیمئونه» در مصاف با بلوگرانا روی اشتباه «مارک آندره ترشتگن» سرانجام پس از ۱۱ شکست و شش تساوی توانست آبی‌اناری‌ها را در لالیگا شکست دهد و با یک بازی کمتر، به رتبه دوم جدول برسد. قاتلی بزرگ که هم‌وطن «لیونل مسی» است اما حتی فوق‌ستاره آرژانتینی بارسا هم که از سال ۲۰۱۱ تاکنون برابر اتلتیکو ۱۵ گل و پاس‌گل ثبت کرده بود نیز نتوانست در این مسابقه مانع شکست تیم‌اش شود. فوق‌ستاره‌ای که پیش از این بارها با گل‌ها و پاس‌گل‌هایش، پیروزی اتلتی را نقش بر آب کرده، گاهاً مسابقه را در دقایق پایانی به تساوی کشانده و حتی بعضاً همانند دیدار سال گذشته دو تیم در مادرید، یک گل دیدنی به ثمر رسانده تا تحسین سیمئونه را هم به همراه داشته باشد.

یادتان که هست؟ مسی که تا دقیقه ۴۱ اسیر یارگیری کوکه بود، سرانجام با یک حرکت خوب و عبور از پارتی و سائول، توپ را به «لوئیس سوارس» داد و سپس توپ را از مهاجم فعلی اتلتی پس گرفت تا با یک ضربه زیبا موفق به گشودن دروازه «یان اوبلاک» شود. بازیکنان روخی‌بلانکو بعد از این گل فرو ریختند اما واکنش سرمربی‌شان چه بود؟ سیمئونه در کمال تعجب در حال لذت بردن از این حرکت در مقابل چشم میلیون‌ها بیننده تلویزیونی شکار شد و از حرکات دستش مشخص بود که می‌دانست شاهد یکی از گل‌های زیبای نابغه فوتبال بوده.

شاید اگر همان مسی یک هافبک مانند سیمئونه را پشت سر خود می‌دید، یا دیگو سرمربی آرژانتین در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل بود؛ امروز لئو، قهرمانی جهان را نیز در کارنامه‌اش داشت. آنها در هر دو شکل، زوج کاملی تشکیل می‌دادند اما دست سرنوشت فعلاً آنها را مقابل هم قرار داده تا دو دشمن قابل احترام برای یکدیگر باشند. دو دشمنی که اینبار طرف برنده مبارزه‌شان پس از ۹سال تغییر کرد تا ال‌چولو با ستارگانی همچون کوکه، فلیکس، یورنته، اوبلاک و البته کاراسکو بالاخره روی نام بارسا نیز خطی قرمز بکشد.

در این بین البته اگر بخواهیم صادق باشیم باید اعتراف کنیم که مسی در این ماه‌ها همان ستاره باطراوت همیشگی نبوده و در مصاف با اتلتیکو نیز می‌شد خستگی سفر طولانی ملی را در ساق‌هایش دید. لئو با تیم ملی آرژانتین برابر پرو به میدان رفت و بعد با پروازی ۱۳ ساعته و کمتر از ۷۲ ساعت مانده به تقابل با اتلتیکو، به بارسلونا بازگشت و این امر برای او و تیمش گران تمام شد.

غیبت سوارس هم یک نکته برجسته دیگر در این تقابل مهم بود؛ ستاره ۳۴ ساله و دوست نزدیک مسی که در تابستان به شکل بدی از سوی بلوگرانا کنار گذاشته شده بود، این دیدار را یک فرصت مناسب برای انتقام از سران بارسا می‌دانست و قصد داشت با درخشش در آن نشان دهد که هنوز هم یک مهاجم شش دانگ و گلزن است؛ اما «کووید 19» و ابتلای مهاجم پیشین لیورپول و آژاکس به این ویروس، باعث شد که تقابل سوارس و یاران پیشینش حداقل چند ماهی به تعویق بیفتد.

اما برخلاف ستاره اروگوئه‌ای، «آنتوان گریزمان» مهاجم فرانسوی بارسلونا از این فرصت برخوردار بود تا دروازه تیم سابقش را باز و برابر اتلتیکو هنرنمایی کند. او که برابر بتیس پایش به گلزنی هم باز شده بود، می‌توانست در این دیدار نشان دهد که ارزش پول پرداختی از سوی بلوگرانا را داشته اما باز هم در یک دیدار بزرگ و مهم نمایشی نه چندان مناسب از خود به تصویر کشید تا هواداران تیم بیش از پیش از او دلسرد شوند.

لحظه پیروزی بر بارسا همان لحظه‌ای بود که سیمئونه مدت‌ها انتظارش را می‌کشید و با غلبه بر بارسلونا، خود را به صدر جدول نزدیک‌تر کرد تا غرشی به سمت جام قهرمانی داشته باشد. فصلی که شاید باز هم از انحصار رئال و بارسا خارج شود و چه تیمی بیشتر از اتلتی جویای چنین موفقیتی خواهد بود؟

دو روز مانده به کریسمس، نهمین سالگرد حضور «دیگو سیمئونه» روی نیمکت اتلتیکومادرید خواهد بود؛ دوران حضوری که می‌توان به راحتی آن را درخشان‌ترین دوران تاریخ ۱۱۷ ساله باشگاه نامید، دورانی همراه با عناوین قهرمانی، رقابت با غول‌ها و قدم زدن در کنار بزرگان. دورانی که به نظر همچنان تداوم خواهد داشت و بعید است به این زودی‌ها به پایان برسد.

او دو شکست در فینال لیگ قهرمانان اروپا تجربه کرده و در عوض در دو فینال لیگ اروپا و در دو سوپرجام اروپا برابر اتلتیکوبیلبائو، مارسی، چلسی و رئال مادرید به پیروزی رسیده است. گرچه سرمربی آرژانتینی میلیون‌ها یورو پول با این عناوین اروپایی به حساب باشگاه تزریق کرده اما شاید آن دو شکست برابر رقیب همشهری در فینال لیگ قهرمانان اروپا، همچنان حکم نمک روی زخم را برای ال‌چولو داشته باشد.

سیمئونه علیرغم خریدهایی گرانقیمت مانند «توماس لمار» و «ژائو فلیکس» برای تیمش، خود یک ماشین پولساز بوده به طرزی که در طول تاریخ باشگاه هرگز چنین دوران موفقی از لحاظ مالی ثبت نشده است. همین عوامل نیز قرارگیری او در صدر لیست گران‌قیمت‌ترین سرمربی‌های جهان را توجیه می‌کند؛ مردی که بر اساس برخی گزارش‌ها دستمزد پایه 22 میلیون یورویی از روخی‌بلانکو می‌گیرد.

فراموش نکنید که ال‌چولو کسی‌ست که موفق شده نخستین قهرمانی قرمزوسفیدهای شهر مادرید پس از سال ۱۹۹۶ را در لالیگا به ارمغان بیاورد. ضمن اینکه او در پایتخت موفق شد نوار چهارده سال شکست‌ناپذیری رئال مادرید برابر اتلتیکو را پاره کند. در آن دوران هواداران رئال بنری با مضمون «به دنبال رقیبی شایسته‌ایم تا باز هم دربی‌مان جذاب شود» به ورزشگاه می‌آوردند اما سیمئونه کاری کرد که شب قبل از هر دربی، هواداران قوهای سپید از ترس پیروزیِ اتلتیکو نتوانند چشم بر هم بگذارند. روندی که ایستگاهِ نخستش پیروزی در فینال جام حذفی در ورزشگاه «سانتیاگو برنابئو» برابر تیم تحت رهبری «ژوزه مورینیو» در سال ۲۰۱۳ بود. ال چولو مردی است که توانسته به نوار ۱۴ سال بدون پیروزی برابر رئال در تمام رقابت‌ها و عدم برتری برای چندین سال برابر بارسلونا در لالیگا خاتمه دهد و بالاخره یکی از سرمربیان بارسا را در لالیگا به زانو در آورد.

ال‌چولو اتلتیکو را در شهرهای مختلفی به پیروزی رسانده و حتی برابر چلسی و لیورپول هم در انگلیس به عنوان تیم پیروز میدان را ترک کرده است. تیمی که امسال نیز نامش در میان مدعیان قهرمانی به شدت خودنمایی می‌کند؛ درست در کنار ویارئال، سویا، رئال مادرید، سوسیداد و البته بارسلونا! بارسلونایی که همین هفته روند موفقیت‌های چند ساله‌اش مقابل سیمئونه به باد رفت و سرمربی آرژانتینی سرانجام موفق به شکست آبی‌اناری‌ها در لالیگا شد؛ یک قربانی جدید در لیست، یک قربانی صاحب نام دیگر. پیروزی سیمئونه برابر بارسلونا تنها یک رکوردشکنی نبود؛ بلکه گواهی بر آن بود که اتلتیکو مادرید آمده تا قهرمانی سال ۲۰۱۴ را تکرار کند و برای این امر خواهد جنگید.

البته شاید انتخاب این شش مدعی برای شما عجیب باشد اما فراموش نکنید که این فصل، فصلی غیرمعمول است و هرگز همانند سال ۲۰۱۴ بین تیم چهارم و نخست، ۲۰ امتیاز فاصله نخواهد بود. در فصل جاری تک‌تک امتیازات ارزشمند هستند و تمام تیم‌ها تا آخرین نفس برای فتح جام خواهند جنگید. در چنین شرایطی تیم‌هایی که تا این لحظه امتیازات حساسی را به دست آورده‌اند، از موقعیت بهتری برخوردار خواهند بود.

 

سازندگی/ ترجمه: نوید صراف 

۱    
آی اسپورت
2020-12-01 15:30:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر