فهرست
خوب، بد، نیمار
خوب، بد، نیمار

خوب، بد، نیمار

آی اسپورت - تیته، سرمربی برزیل، بعد از پیروزی 2 بر صفر برابر کاستاریکا در بازی دوم سلسائو در جام‌جهانی 2018 روسیه، اعتقاد داشت که نیمار به زودی به بهترین سطح خود در جام‌جهانی خواهد رسید: «بازی فردی نیمار زمانی خود را نشان خواهد داد که تمام تیم خوب بازی کند. شما نمی‌توانید تمام فشار و مسئولیت را بر عهده یک نفر بگذارید. او سه ماه و نیم به دلیل مصدومیت دور از میادین بوده و با بازگشت‌اش یک بازی کامل انجام داد؛ او ربات و ماشین نیست، او هم مثل همه ما انسان است و احساس دارد. او برای به دست آوردن کیفیت قبلی‌اش و رسیدن به استانداراد‌های خودش به زمان نیاز دارد. با این وجود قبل از اینکه او به این مهم دست یابد، ما یک تیم هستیم و نباید فقط به او متکی باشیم. هر چند که همه می‌دانند نیمار یک مهره بسیار کلیدی برای ما محسوب می‌شود.»

نیمار گل دوم تیم‌اش را در ثانیه‌های پایانی وقت‌های اضافه مقابل کاستاریکا به ثمر رساند اما هیچ‌کس از آن سخن نمی‌گوید. توجه همه روی دایوها، مدل مو و البته اشک‌هایش در پایان بازی متمرکز شده. نیمار پس از برتری برابر کاستاریکا در میانه میدان شروع به اشک ریختن کرد، اتفاقی که بیانگر شدت فشارهای وارد بر او بود. این انتظارات بالا از نیمار جهت رساندن سلسائو به ششمین قهرمانی در جام‌جهانی‌ست، انتظاراتی که از لحاظ روحی و روانی، نیمار را به حدی تحت فشار گذاشته که بعد از به صدا درآمدن سوت بازی او بر روی چمن‌های روسی زانو زد و چشمان‌اش همچون ابر بهاری، باریدن گرفت. هرچند فوق‌ستاره برزیلی در طول 90 دقیقه با تمام وجود «لذت»، «رضایت» و «غرور برزیلی» را در زمین به نمایش گذاشت تا هم‌وطنانش به داشتن تیمی قدرتمند و کاپیتانی پر انگیزه به خود ببالند اما واقعیت اینجاست که هیچکس از پشت پرده و دلِ نیمار خبر ندارد، یا حداقل تا پیش از سوت پایان بازی برزیل و کاستاریکا، خبر نداشت.

او بعد از پایان مسابقه، مسافت 100 متری منطقه مصاحبه در استادیوم (mixed zone)  را با چنان سرعتی طی کرد که گویی «یوسین بولت» به میادین بازگشته و قصد رکوردشکنی مجدد دارد. اقدامی که تنها برای فرار از پاسخ‌دهی به سوالات متعدد خبرنگاران به ویژه رسانه‌های برزیلی بود، رسانه‌هایی که بعد از تساوی برزیل و سوئیس، نوک پیکان انتقادات را به سمت نیمار نشانه رفتند و به بی‌رحمانه‌ترین شکل ممکن به او تاختند. هیچکس به این نکته توجهی ندارد که او در جام‌جهانی 2014 چه مصدومیت سنگینی را تحمل کرد و حتی فراموش کرده‌اند که نیمار چه روزهای سختی را دور از مستطیل سبز سپری کرد. هیچ‌یک از هواداران به این نمی‌اندیشند که او در جدال برابر سوئیس تا چه حد دچار خستگی شد، خستگی ناشی از تعداد بالای لگدهایی وارد بر او از سوی حریف و البته ترسی که شاید به صورت ناخودآگاه بر اثر خطاهای زیاد بر او غلبه کرد، ترسی از جنس مصدومیت احتمالی و ماه‌ها دوری مجدد از میادین. اما واکنش جونیور به تمامی این بی‌مهری‌ها چه بود؟ سکوت! او خشم خود را با سکوت پس از پیروزی به تصویر کشید و چند ساعت بعد در صفحه شخصی‌اش در شبکه اجتماعی اینستاگرام نوشت: «هیچکس نمی‌داند برای رسیدن به اینجا، چه سختی‌های را متحمل شده‌ام، هیچکس خبر ندارد.»

این واقعیت بر هیچکس پوشیده نیست که نیمار چه در تیم باشگاهی‌اش و چه در رده ملی، با تمام وجود و قلب‌اش به میدان می‌رود و از هیچ تلاشی و یا حتی هیچ تمارضی برای رساندن تیم‌اش به پیروزی، موفقیت و افتخار، فرو نمی‌گذارد. این چیزی‌ست که در DNA او وجود دارد و با همین خصیصه‌ها به یکی از ستاره‌های بزرگ جهان فوتبال تبدیل شده. آیا می‌توان از کریستیانو رونالدو انتظار داشت که برای کسب موفقیت بیشتر به آب‌وآتش نزند؟ می‌توان از لیونل مسی خواست که از عدم دستیابی به جام طلای جهان، مغموم و ناراحت نباشد؟ به همین دلیل از نیمار نیز نمی‌توان انتظار داشت که برزیل را به هر طریق ممکن، به سمت موفقیت و قهرمانی هدایت نکند! پس تعجب نکید و به او نیز خرده نگیرید که برای گرفتن پنالتی مقابل کاستاریکا، دست به تمارض زده باشد. او نیمار است، ستاره‌ای همانند سایر ستاره‌ها و همچون سایر مردم با 2 رو؛ خوب و بد: «خوب، بد، نیمار».

۱    
آی اسپورت
2018-06-24 14:17:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر