فهرست
خدا کند خود کالدرون خواسته باشد
خدا کند خود کالدرون خواسته باشد

خدا کند خود کالدرون خواسته باشد

آی اسپورت - آنچه که در بازگشت پرسپولیس از سفر ده روزه اش به ترکیه انتظار می‌کشیدیم خیلی زودتر اتفاق افتاد.خبر کوتاه نبود اما در دنیای قرمزها مثل بمب ترکید.سروش و شایان دیگر با پرسپولس نیستند .اگر نگوئیم مازاد، مودبانه اش همانی است که باشگاه در مطلب رسمی اش منتشر کرد؛در اختیار باشگاه و منتظر تعیین تکلیف تا انتخاب تیم جدید.

درست همان روزی و همان ساعاتی که شیری، اسدی و نادری چمدان بستند تا فقط چهار روز و نیم در خنکی ارتفاعات کارتپه تمرین کنند ،سروش و شایان توی لاین مقابل اتوبان خوش منظره با کلی دلخوری به طرف فرودگاه استانبول برمی گشتند.با کلی سوال بدون جواب در ذهن شان و حرف‌های نگفته که مثل بغضی در یک جمع مردانه باید ته گلویشان حبس می کردند.

خبر کنار گذاشتن سروش رفیعی و شایان مصلح از پرسپولیس به عبارتی هم منطقی هم شوکه کننده بود.وقتی لیست بزرگسال را نگاه می کردیم مدام از خودمان می پرسیدیم چه کسانی از این فهرست کنار می روند ؟خوشحال بودیم که این ماجرا کمی عقب می افتد و حداقل تا وقتی تیم از ترکیه برنگردد مربی آرژانتینی خودکار قرمز را دست نخواهد گرفت.در این چند روز از خودمان می پرسیدیم چقدر حیف می شود از این تیم که انگار قویتر و محکمتر از فصل قبل شده دو سه نفر کنار بروند.اصلا چرا باید بروند؟

گفتیم دیگر مهاجم خارجی نگیرید.گفتیم بس است.تا همین جا هم دو تا بازیکن بزرگسال زیاد دارید.می خواستیم جلوی همین داستان‌ها را بگیریم .نمی‌خواستیم به این فکر کنیم که نخواستن دو تا از این بازیکن ها حتما صدا می کند.حاشیه دارد.حرف درست می کند.

سروش رفیعی رفت.حالا همه به نحسی شماره ۷ اشاره می کنند اما واقعیت ورای این داستان هاست. رفیعی بازیکن محبوب برانکو بود اما زمستان قبل بعد از اینکه با فولاد به مشکل خورد و چند ماه دور از شرایط مسابقه ماند، برای پرسپولیس بازی کرد و حتی افتش به چشم برانکو هم آمد.سروش تا آخر فصل کمی بهتر شد اما بیائید به کالدرون حق بدهیم اگر نظر فنی روی شماره ۷ نداشته و او را نخواسته باشد. رفیعی فوتبالیست فوق العاده ای است؛ باهوش، تکنیکی و مسلط به توپ.از لحاظ اخلاقی و اجتماعی هم عالی است. همین که خوب بلد است حرف بزند خودش را از برخی همقطارانش یک گام بلند جلو انداخته. زبان انگلیسی را هم تا حدودی می داند و بلد است وقتی پست اینستاگرامی می گذارد در جمله هایش از عبارات و لغات درست در جای درست استفاده کند.

اما فکر می کنید همه اینها برای کالدرون کافی است؟او بدون شناخت و پیش زمینه به پرسپولیس آمده بدون اینکه پس ذهنش دریبل های کشویی سروش و تونل باز کردن هایش پوینتی برای ماندن و جنگیدنش کنار بقیه به حساب بیاید.

راستش را بخواهید از دو هفته پیش از دوستان مطبوعاتی و همکاران مان شنیده بودیم کالدرون مدل بازی سروش را دوست ندارد  و حالا باید به او حق بدهیم که نخواهدش.واقعیت این است که رفیعی بعد از رفتن به قطر دیگر آن سروشی نشد که می شناختیم.کالدرون هم به او گرا داده بود که با این وضعیت جایی در تیمش ندارد.

خود رفیعی اما حرف دیگری دارد.از بی تدبیری مسوولان پرسپولیس می گوید.از ناآگاهی شان نسبت به مسائل اولیه فوتبال و بستن تیم.در فوتبال ما البته اینها چیز غریبی نیست اما در پرسپولیس همیشه صدا می کند.همیشه عین فاجعه است و نمی شود از آن راحت گذشت.شاید اعتراض سروش  یک امر معمول و احساسی باشد چرا که به هر حال او باید دنبال یک مقصر بگردد اما خدا کند تمام این داستان کار کالدرون باشد.یعنی خدا کند باشگاه دخلی در آن نداشته باشد.اگر کالدرون خودش به این نتیجه رسیده باشد که رفیعی در تیمش جایی ندارد ،حتما منطقی پشتش دارد و باید به تصمیمش احترام گذاشت وگرنه اینطور که رفیعی کد می دهد و نشانه گذاری می کند انگار عمدا به لیست بزرگسال اضافه بار وارد کرده اند که دو سه تا را کنار بگذارند.

این وسط یک مساله فنی را هم باید مطرح کرد.این روزها همه از ترافیک خط میانی پرسپولیس می گوئیم و می نویسیم اما همه این ترافیک مربوط به کناره هاست و آن وسط خبری نیست.راستش اگر فرشاد احمدزاده را همچنان یک وینگر حساب کنیم رفیعی تنها هافبک میانی بازیساز تیم بود.آیا باشگاه پرسپولیس و کالدرون از برگشتن بشار یقین دارند که اینطور راحت رفیعی را کنار گذاشته‌اند؟ آیا در سیستم مد نظر کالدرون بازیکنی که هافبک میانی و پاسور باشد و کمی هم فانتزی قاطی بازی اش کند جایی ندارد؟ تیم او نباید چنین بازیکنی داشته باشد؟تیم هافبک وسط بازیساز نمی‌خواهد؟

مساله شایان مصح هم پیچیده است. مصلح در اوایل دوران حضورش در پرسپولیس شبیه بازیکنان لیگ یکی بازی می کرد ،شلخته و سطحی اما در ادامه مسیر،این تیم و این باشگاه برای او هزینه کرد.پیشرفت شایان در سال دوم حضورش در پرسپولیس مشهود بود.درست بعد از مصدومیت محمد انصاری مصلح عصای دست برانکو در دفاع چپ شد.آن روزها که خبری از محمد نادری نبود و یکی باید آن جناح را زنده نگه می داشت تا پرسپولیس نیمه جان همان بالا بماند و خودش را به زمستان نجات بخش بکشاند.

مصلح در این سه هفته ای که کالدرون آمده نیمی از روزها را مصدوم بوده و کنار زمین .یعنی غیر از این بازی ۶۰ دقیقه ای درون تیمی ،آن هم با دو جلسه تمرین چندان جلوی چشم گابریل نبوده که این زمان برای قضاوت درباره یک بازیکن چندان کافی به نظر نمی رسد.با این حال باز هم می گوئیم خدا کند تصمیم کنار گذاشته شدن او را خود کالدرون با عقاید فنی‌اش گرفته باشد.

مصلح بازیکن کارامدی بود و می توانست با نادری رقابت کند.شاید بگوئید با داشتن انصاری و نادری دیگر نیازی به دفاع چپ دیگری نبود اما اگر لیست بازیکنان پرسپولیس را جلوی رویتان بگذارید شایان در اولویت کنار گذاشته شدن نیست. او همین یک ماه قبل دو سال قراردادش را تمدید کرد و با هزار امید به تمرینات پیش فصل آمد اما مصدوم شد و بدشانسی آورد. حالا انگار قرار است بدشانسی هایش ادامه داشته باشد اما حتما لبخند از روی لبش نخواهد افتاد.

 

ایران ورزشی

۴    
آی اسپورت
2019-07-17 15:28:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر