فهرست
ترس نیمار، خشونت سوئیس
ترس نیمار، خشونت سوئیس

ترس نیمار، خشونت سوئیس

آی‌اسپورت – تنها یک روز و فقط ساعاتی از نتایج ضعیف دو مدعی اصلی قهرمانی جام جهانی 2018 می‌گذشت که برزیل هم به جمع این بزرگان در شروعی دور از انتظار پیوست. بعد از تساوی 1-1 آرژانتین مقابل ایسلند و شکست 0-1 آلمان مقابل مکزیک، این بار نوبت به پرافتخارترین تیم تاریخ این تورنمنت بود که جام را بدون پیروزی شروع کند.

با اینکه برزیل در نیمه اول با گلِ عالی فیلیپه کوتینیو 0-1 از سوئیس پیش افتاد و جریان بازی را جوری کنترل می‌کرد که نتیجه‌ای غیر از پیروزی آن‌ها در پایان 90 دقیقه متصور نمی‌شد، این سوئیسی‌ها بودند که در همان ابتدای نیمه دوم با ضربه سر استیون زوبر کار را به تساوی کشاندند و تا انتها در حفظ این نتیجه موفق بودند.

برزیل حالا برای سرگروه شدن باید برابر صربستان و کاستاریکا نتیجه‌ای بهتر از تساوی بگیرد، اگرچه با توجه به شکست آلمان، اول شدن در این گروه شاید به معنای قرار گرفتن مقابل مدافع عنوان قهرمانی در یک هشتم نهایی باشد.

یکی از نکات واضح بازی دیشب تصمیم سوئیسی‌ها برای زدنِ نیمار بود. شاگردان ولادیمیر پتکووچ به نوبت تلاش می‌کردند به هر ترتیبی شده ستاره اول برزیل را به زانو درآوردند، روندی که در نهایت به کارت زرد گرفتنِ استفان لیش‌اشتاینر منجر شد. شاید به همین خاطر هم بود که نیمار را در مقطع ابتدایی بازی چندان در فرم خوب و تاثیرگذارش نمی‌دیدیم، نیماری به مشخصا از مصدومیت دوباره و از از دست دادن یک جام جهانی دیگر می‌ترسید.

یک روز قبل از بازی هم چیچی اعلام کرده بود نیمار هنوز به آمادگی صد در صد نرسیده است، و واقعا هم چه چیزی غیر از این می‌توانست درباره بازیکنی که چهار ماه بود عملا فوتبالی جدی بازی نکرده بود گفت. البته چیچی افزود که نیمار در حال رسیدن به فرم مطلوب‌اش است و آمادگی کمک به برزیل را دارد.

محافظه‌کاری چیچی البته دلیل دیگری هم داشت و آن پایین نگاه داشتن سطح انتظارات از ستاره تیمش بود.  با اینکه برزیل دیگر مثل چهار سال پیش تمام اتکایش به نیمار نیست، اما او همچنان مهره‌ای کاملا کلیدی برای سلسائو به حساب می‌آید و اعلام رسیدنش به آمادگی صد در صد فقط فشار را رویش از همان بازی اول زیاد می‌کرد.

حقیقت اینجاست که تماشای خود بازی هم کاملا بیانگر فاصله او با فرم ایدئالش بود. نیمار مقابل سوئیس گوشه چشم‌هایی از حرکات منحصر به فردش را به نمایش گذاشت، اما نشان داد هنوز قادر به اجرای کاملِ 90 دقیقه‌ای نیست. با اینکه قطعا کم شدن فشار از روی شانه‌هایش کمک زیادی به بازگشتش می‌کند، اما چهره او بعد از گل نشدن ضربه سرش در دقایق پایانی، چهره‌ای که با بغضی همراه بود، نشان داد هنوز بخشی از وجودش است که آرزو داشت همچنان تک‌ستاره تیمش باشد.

از منظر سوئیس اما یک بار دیگر ثابت شد چطور بازی‌های ملی در چنین سطحی تنها با یک لحظه تغییر می‌کنند و نتیجه‌ای پیش‌بینی نشده به جا می‌گذارند. سوئیس در جریان بازی کاملا تحت تاثیرِ برزیل بود، اما یک ضربه کرنر از ژردان شکیری که اصلا در بازی گم بود، همراه با ضربه سر زوبر یک امتیاز بسیار ارزشمند را برای شاگردان پتکوویچ به همراه آورد. سوئیسی‌ها البته خوش‌شانس هم بودند که داور در این صحنه خطا روی میراندا را اعلام نکرد.

هدف اصلی سوئیس در این بازی بر هم زدن ریتم بازی برزیل بود و البته لگد زدن به هر بازیکنی که پیراهن زرد به تن داشت، به خصوص نیمار. برخی شاید این رویکرد را "ضد فوتبال" بدانند، اما واقعا چه کار دیگری از دست سوئیسی‌ها بر می‌آمد؟ تساوی مقابل برزیل، در جام جهانی، نتیجه‌ایست که برای به دست آوردنش باید به هر کاری دست زد.

۳ ۱  
آی اسپورت
2018-06-18 11:08:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
نیمار پخی نیست
دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۵:۲۳
Ok
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر