فهرست
تیم‌های ایرانی و لیگ قهرمانان/ سندرومِ سومین سال
تیم‌های ایرانی و لیگ قهرمانان/ سندرومِ سومین سال

تیم‌های ایرانی و لیگ قهرمانان/ سندرومِ سومین سال

آی اسپورت- تنها یک پیروزی در 4 مسابقه، شروع دلگرم‌کننده‌ای برای نماینده‌های ایران در لیگ قهرمانان آسیا نبود اما نباید از یاد برد که هیچکدام از این 4 نبرد، در ایران و روبروی نگاه تماشاگران ایرانی برگزار نشدند. هر 4 تیم تهرانی، اصفهانی و اهوازی، تورنمنت را با امیدواری‌های خاص خودشان آغاز کردند اما حقیقت آن است که آخرین قهرمانی تیم‌های ایرانی در لیگِ قهرمانان آسیا، به دو دهه قبل و روزهایی برمی‌گردد که این تورنمنت هنوز سروشکل شیکِ امروزی‌اش را نداشت. باشگاه‌های ایرانی در قیاس با رقبای غربی و شرقی‌شان، امکانات و ظرفیت‌های چندانی برای نتیجه‌گرفتن در این جام ندارند اما به نظر می‌رسد در درجه اول، این بی‌ثباتی همیشگی تیم‌های ایرانی باشد که شانس نتیجه‌گرفتن در لیگ قهرمانان را از ایرانی‌ها دریغ می‌کند. با توجه به شکل منحصربه‌فرد برگزاری این رقابت‌ها، یک تیم ایرانی برای نتیجه گرفتن در لیگ قهرمانان باید سه فصلِ خوب متوالی را پشت سر بگذارد. یک فصل برای کسب سهمیه، یک فصل برای صعود از مرحله گروهی و اولین دور حذفی و یک فصل نیز برای حضور در مراحل پایانی رقابت‌ها. اتفاقی که با توجه به تغییرات مدوام تیم‌های ایرانی در هر فصل، تقریبا محال به نظر می‌رسد.

 فاصله‌گرفتن تیم مدافع عنوان قهرمانی لیگ برتر از صدر جدول رده‌بندی، حالا دیگر یکی از تکراری‌ترین اتفاقات مربوط به لیگ فوتبال ایران محسوب می‌شود. به جز چند فصل، در سایر فصل‌های برگزاری لیگ برتر همیشه تیم قهرمان فصل بعد از قهرمانی را با ناکامی پشت سر گذاشته است. بر اساس این قانون، هر سال یک تیم از رتبه اول جدول فصل گذشته به رتبه‌ای متوسط در جدول لیگ منتقل می‌شود. در واقع روزهای درخشش یک باشگاه در فوتبال ایران کوتاه هستند و باشگاه‌ها بعد از قهرمانی با حجمی از تغییرات روبرو می‌شوند که نمی‌توانند به سادگی با آن کنار بیایند. در چنین شرایطی، شانس زیادی برای نتیجه‌گرفتن ایرانی‌ها در لیگ قهرمانان وجود نخواهد داشت. چرا که تیم‌ها درست بعد از کسب سهمیه، در مسیر تنزل قرار می‌گیرند. این اتفاق در لیک شانزدهم برای استقلال خوزستان نیز تکرار شده است.

در همه این سال‌ها، فوتبال ایران فقط دو بار سابقه حضور در فینال لیگ قهرمانان را داشته است. سپاهان و ذوب‌آهن تنها تیم‌هایی بودند که در فرمت جدید جام توانستند تا مرحله نهایی پیش بروند و در یک قدمی کسب عنوان قهرمانی قرار بگیرند. این اتفاق درست در باثبات‌ترین فرم هر دو باشگاه رخ داد. ذوبی‌ها با منصور ابراهیم‌زاده روزهایی کاملا کم‌نوسان را تجربه می‌کردند و ترکیبی هماهنگ در اختیار داشتند و سپاهانی‌ها نیز چند فصل متوالی با شرایط مالی ایده‌آل در فوتبال ایران نتیجه گرفته‌بودند و حاصل 3 فصل خوب متوالی‌شان، حضور در فینال آسیا بود.  شاید اگر پرسپولیسی‌ها دو سال قبل در آسیا حاضر بودند، با تیم جوان و پرانگیزه علی دایی نتایج خوبی در این تورنمنت به دست می‌آوردند. تیم شهریار در لیگ سیزدهم نایب قهرمان فوتبال ایران شد و سهمیه آسیا را کسب کرد اما در زمان ورود به لیگ قهرمانان، همه چیز در باشگاه تغییر کرده بود و دیگر نمی‌شد امیدی به موفقیت این تیم داشت. پرسپولیس حالا دوباره یک تیم آماده و خطرناک است که شانس زیادی برای صعود از مرحله گروهی دارد اما هنوز مشخص نیست که شرایط باشگاه در فصل بعد نیز ایده‌آل و استاندارد باشد. فراموش نکنیم که نفت تهران در لیگ سیزدهم یکی از تاکتیکی‌ترین تیم‌های ایرانی به شمار می‌رفت و در لیگ چهارهم شرایط بهتری پیدا کرد و حتی به جمع 8 تیم برتر آسیا رسید اما در سومین فصل متوالی موفق به حفظ فرم دو فصل گذشته‌اش نشد و آسیا را از دست داد.

برای نتیجه‌گرفتن در لیگ قهرمانان آسیا با تقویمی منطبق بر لیگ‌های کشورهای شرقی، یک تیم ایرانی باید سه فصل را در بالاترین سطح ممکن سپری کند. نکته کلیدی برای به افتخار رسیدن تیم‌های ایرانی در این جام، نه در تغییرات پی‌درپی، نه در هزینه‌های نجومی و نه در امضای قرارداد با ستاره‌های خاص، بلکه در واِژه‌ای به نام ثبات نهفته است.

  ۱  
آی اسپورت
2017-02-25 15:41:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
واقع بين
شنبه ۷ اسفند ۱۳۹۵، ۱۹:۴۲
خيلي هول برتون نداره .. ببينيد اول لنگيها توي گروه خودشون بالا ميان بعد براي فصل بعد برنامه بريزيد ...
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر