فهرست
یادداشت ویژه: ژاوی در بین بهترین هافبک های میانی تاریخ، در کجا قرار می گیرد؟
یادداشت ویژه: ژاوی در بین بهترین هافبک های میانی تاریخ، در کجا قرار می گیرد؟

یادداشت ویژه: ژاوی در بین بهترین هافبک های میانی تاریخ، در کجا قرار می گیرد؟

کارلو گارگانزه- سایت گل


آی اسپورت- اسپانیای 2008 تا 2012 احتمالا موفق ترین تیم ملی همه تاریخ بود. هیچ تیمی نتوانست در سه تورنمنت معتبر پیاپی (دو یورو و یک جام جهانی)، به قهرمانی برسد. ستاره اول آن تیم اسپانیا، بی تردید ژاوی بود.

هرچند او تا 28 سالگی نتوانست به اوج برسد اما این هافبک ریز نقش با بازی هایی که در این 5 سال انجام داد، خود را به عنوان بهترین هافبک دنیا معرفی کرد. شاید هیچ بازیکنی نتوانسته باشد مانند ژاوی، نبض یک بازی را در دست بگیرد و ضرب آهنگ آن را تعیین کند و با رهبری او بود که بارسلونا و اسپانیا، در دیدارهایی یک طرفه، 70-60 درصد مالکیت توپ ها را در اختیار داشتند. درصد پاس های صحیح او معمولا از 90 درصد بیشتر می شد و حتی آمار 100 درصد پاس های صحیح هم از او در دیدارهایی ثبت شد.

این آمارها، با در نظر گرفتن اینکه او چه هافبک خلاقی بود و چه موقعیت های خارق العاده ای ایجاد می کرد، شگفت انگیزتر می شود. او تنها بازیکنی است که در دو فینال رقابت های جام ملت های اروپا، پاس گل داده است. او در تشخیص الگوی بازی در زمین و پیش بینی بازی در دو- سه پاس آینده، یک نابغه بود. تصمیمات او همیشه بهترین بود؛ زمانی ترجیح می داد توپ را نگه دارد یا پاس کوتاه بدهد اما وقتی که هیچ روزنه ای در خط دفاعی حریف دیده نمی شد، او با یک پاس دقیق و میلی متری، کار حریف را یک سره می کرد.

ویسنته دل بوسکه، سرمربی تیم ملی اسپانیا، بعد از شنیدن خبر  خداحافظی او از بازی های ملی، گفت:\" من مایلم تا از این بازیکن فوق العاده تشکر کنم؛ ما یک بازیکن بی نظیر را دیگر در تیم ملی نداریم و پیدا کردن بازیکنی مانند او دشوار است.

ژاوی نقشی کلیدی در سبک بازی اسپانیا و همه موفقیت های این تیم داشت. ما چه در داخل و چه خارج زمین، غیبت او را احساس خواهیم کرد.\"

تیم های حریف به سختی می توانستند توپ را از ژاوی بگیرند؛ حضور او در میانه زمین، برتری تیم را تضمین می کرد و در عصر تیکی تاکا، این در نهایت به موفقیت های تکرار نشدنی بارسا و اسپانیا منجر شد. علاوه بر سه قهرمانی در تورنمنت های ملی بزرگ، ژاوی 7 قهرمانی در لالیگا، سه قهرمانی در چمپیونزلیگ و چندین افتخار ریز و درشت داخلی و بین المللی دیگر را نیز در کارنامه اش دارد. بازیکنان کمی در تاریخ فوتبال هستند که چنین کارنامه پر و پیمانی داشته باشد یا در پیروزی های به یاد ماندنی مانند پیروزی 3-1 مقابل منچستریونایتد در ومبلی در سال 2011 یا درهم کوبیدن ایتالیا در فینال یورو 2012، نقشی اساسی ایفا کرده باشند.

البته میراث ژاوی، تنها به دلیل جام هایی که به دست آورده نیست. او در عصری چنین درخششی داشت که فوتبالیست ها در درجه اول به دلیل اندام ورزشکارانه شان، مورد توجه قرار می گیرند و این دستاوردهای او را ویژه تر می کند. بازیکنان امروز، در بیشتر موارد، اول ورزشکار و سپس فوتبالیست هستند. برخلاف گذشته که تیم ها حول ستاره های تکنیکی شکل می گرفت، این روزها مربیان بازیکنانی که سریعتر، قوی تر و آماده تر هستند را ترجیح می دهند و به همین دلیل، خیلی ها به بازیکنان ریزنقشی مانند ژاوی اعتماد نمی کنند.






برای اینکه هابفک میانی بهتری باشید، باید دائما، مانند یک روبات برنامه ریزی شده، بدوید، بدوید و بدوید. و چقدر جذاب است که بازیکنی مانند ژاوی می تواند این رویه را تغییر بدهد. او عضوی از اسپانیا و بارسایی بود که نمایش هایی زیبا و تکنیکی ارائه می دادند (البته تا وقتی که فلسفه پاسکاری شان، تکراری و از مد افتاده نشد) و ژاوی با همکاری آندرس اینیستا و لیونل مسی، در زمین معجزه می کرد. با این تفاسیر، فکر می کنید ژاوی چه جایگاهی در بین بهترین هافبک های تاریخ دارد؟

برای اینکه بتوان بهتر در این مورد بحث کرد، باید ابتدا پست بازی ها را مشخص کرد. یک هافبک میانی، یک هافبک دفاعی نیست که در مقابل خط دفاعی قرار می گیرد (بازیکنی مانند کلود ماکله له) یا یک هافبک هجومی یا ترکوارتیستا (مانند زین الدین زیدان). طبیعتا باید بین این بازیکنان تفاوت قائل شد. برای مثال، وولفگانگ اوورات را باید یک هافبک میانی در نظر بگیرین یا یک هافبک هجومی؟ یا هر دو؟ در مورد بعضی بازیکنان، هیچ وقت نمی توان به یک اجماع رسید اما یک هافبک میانی، باید بتواند دقیقا در مرکز خط میانی آرایش 2-4-4، یا در خط دوم آرایش 1-3-2-4 (4-2-4 قدیمی)  یا در نقش هافبکی بدون وظایف هجومی در خوط میانی سه نفره (3-3-4، 2-3-5،، 2-5-3 یا 1-5-4) بازی کند.

یک هافبک میانی بازیکنی است که در مرکز زمین قرار می گیرد و وظیفه اش توپگیری، کنترل و هدایت بازی است. همان کاری که ژاوی در تمام طول دوران تسلط بارسا و اسپانیا بر فوتبال اروپا و دنیا انجام می داد. طبیعتا وقتی دوران حرفه ای بازیکنی را بررسی می کنیم، باید جنبه های متفاوتی را در نظر بگیریم؛ توانایی، جام ها، تاثیر بر بازیکنان نسل بعدی، طول دوران درخشش و البته مقایسه بازیکنان از نسل های متفاوت، کار آسانی نیست.

اما در ادامه، تعدادی از بهترین هافبک های میانی تاریخ فوتبال را با هم مرور می کنیم و شما می توانید بگویید که در بین اینها، ژاوی در کجا قرار خواهد گرفت.

رینر بونهاف ( آلمان غریبی): بونهاف یکی از بهترین بازیکنان در طول تاریخ در زمینه ی شوت زنی محسوب می شود. او گل های فوق العاده زیادی از فواصل دور به ثمر رسانده و همانند ماشینی قدرتمند برای تیم باشگاهی و همچنین کشورش در دهه 70 عمل کرده است. بونهاف افتخارات زیادی با تیم ملی آلمان و همچنین باشگاهش مونشن گلادباخ کسب کرده است.

ماریو کلونا ( پرتغال): هافبک فوق العاده قدرتمند تیم بنفیکا و کاپیتان این تیم که همراه با اسطوره ای همچون اوزه بیو توانست 2 جام اروپایی در دهه 60 برای بنفیکا به ارمغان آورد. او همچنین از رهبران اصلی تیم ملی پرتغالی بود که توانست در جام جهانی 1966 راهی نیمه نهایی شود.

ادگار داویدز ( هلند): ادگار داویدز مرد همه کاره ای در میانه ی میدان محسوب می شد. او چه در فاز تدافعی و چه در فاز تهاجمی فوق العاده بود و به افتخارات زیادی نیز دست پیدا کرد. داویدز یکی از مهره های کلیدی یوونتوس پر افتخار مارچلو لیپی محسوب می شد و همچنین زیر نظر لوئیس فن خال توانست عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را با آژاکس کسب کند.

دیدی ( برزیل): بهترین بازیکن جام جهانی 1958 و بازیکن اسبق باشگاه های فلومیننسه، رئال مادرید و بوتافوگو مخترع نوعی خاص از ضربات ایستگاهی است که به دلیل غیر قابل پیش بینی بودن زاویه اش در آن زمان بسیار معروف شده بود. او در مرکز میدان همواره در ترکیب تیم ملی برزیل حضور داشت و از مهم ترین بازیکنان این تیم محسوب می شد.

فالکائو ( برزیل): بهترین هافبک میانی در اوایل دهه 80 بدون شک فالکائو برزیلی بوده است. سبک بازی فالکائو بیشتر از آنکه برزیلی باشد اروپایی بود و همین مسئله او را نسبت به دیگر برزیلی ها متمایز می کرد. فالکائو در زمینه ی باشگاهی نیز توانست رم را در راه رسیدن به یک اسکودتوی تاریخی رهبری کند.

جرسون ( برزیل): سوپر استار تیم ملی برزیل به خوبی میانه ی میدان را برای تیم ملی کشورش در جام جهانی 1970 تحت کنترل داشت. ژرسون بهترین بازیکن تیم ملی برزیل در دیدار فینال مقابل ایتالیا بود و گلی فوق العاده تماشایی را نیز به ثمر رساند.



لوتار ماتئوس ( آلمان): بازیکن افسانه ای تیم ملی فوتبال آلمان که رکورد 150 بازی ملی را از خود بر جای گذاشته است به مدت 20 سال در سطح اول فوتبال اروپا حضور داشت. لوتار ماتئوس در فاز تهاجمی و همچنین تدافعی از بهترین بازیکنان زمان خود به شمار می رفت و توانست همراه با تیم ملی کشورش عنوان قهرمانی جام جهانی 1990 ایتالیا را به دست آورد.

یوهان نیسکنس ( هلند): نیسکنس یکی از کامل ترین بازیکنان توتال فوتبال یوهان کرایوف در آژاکس و هلند در اوایل دهه ی 70 محسوب می شد. نیسکنس در فاز تهاجمی فوق العاده بود و همواره از موثرترین بازیکنان تیمش به شمار می رفت.

وولفگانگ اورات ( آلمان): هافبک چپ پا و تکنیکی فوتبال آلمان بازی با توپ خارق العاده ای از خود نشان می داد. اورات نابغه ای در زمان خود محسوب می شد و بهترین بازیکن رقابت های جام جهانی در سال 1970 بود. او همچنین 4 سال بعد توانست همراه با آلمان عنوان قهرمانی جام جهانی را به دست آورد.

آندره پیرلو ( ایتالیا): بهترین هافبک میانی دنیا بین سال های 2003 و 2007 در میلان و تیم ملی ایتالیا بی نظیر کار می کرد. او همان نقشی را داشت که بعد ها ژاوی در تیم ملی اسپانیا و همچنین بارسلونا موفق به انجام آن شده بود. پیرلو همچنان نیز در سطح اول فوتبال اروپا حضور دارد و از بهترین بازیکنان یوونتوس محسوب می شود.

فرانک ریکارد ( هلند): فرانک ریکارد عضو 3 تفنگدار معروف فن باستن، گولیت و ریکارد بود که در اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 چشمان زیادی را به خود خیره کرد. ریکارد از لحاظ تکنیکی، فیزیکی و روحی بازیکن فوق العاده کاملی به شمار می رفت.

ژان تیگانا ( فرانسه) : تیگانا موتور تیم ملی فرانسه ای بود که توانست در یورو 80 عنوان قهرمانی را به خودش اختصاص دهد. تیگانا در کنار آلن ژیره، فرناندز و پلاتینی از بهترین هافبک های اروپا در زمان خود محسوب می شد.


ترجمه: شهاب شهابی

  ۱۲  
آی اسپورت
2014-08-05 21:36:05
نظر دهید
۱۲ نظر
-
سه شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۳، ۲۱:۳۳
پس زیدان کو؟
یعنی واقعا زیدان تو بهترین هافبک های تاریخ نیست؟شوخیش هم خوب نیست
ژاوی واقعا یه بازیکن فوق العاده بود.همچین بازیکنایی حیفه از فوتبال خداحافظی کنن
مهراد
سه شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۳، ۲۱:۵۷
بی شک ژاوی با اختلاف بهترین هافبک میانی تاریخه، ژاوی یک الگو برای تفهیم عبارت هافبک میانیه.
مجتبی
سه شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۳، ۲۲:۳۲
xavi is the best
-
چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ۰۰:۳۷
پل اسکولز، پل گسکوئین، بابی چارلتون، پل برایتنر، اسالدو آردیلس و... چی بودن اون وفت؟؟؟؟!!!
-
چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ۰۲:۱۱
واقعا از لحاظ افتخارات هیچکدوم نصف ژاوى افتخار نداشتن
ژاوى واقعا یه بازیکن خارق العاده و استثنایى بود
البته مکمل معرکه اى مثل اینیستا هم در کنارش بود
-
چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ۰۲:۱۱
واقعا از لحاظ افتخارات هیچکدوم نصف ژاوى افتخار نداشتن
ژاوى واقعا یه بازیکن خارق العاده و استثنایى بود
البته مکمل معرکه اى مثل اینیستا هم در کنارش بود
AR
چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ۰۳:۰۹
اسکل خان پس زیدان کو؟!!
alimtv
چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ۰۸:۳۵
only pirlo
-
چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ۱۱:۰۱
زیدان هافبک میانی نبود. مانند مارادونا، زیکو، گولیت، فیگو و.... پس در این نوشته اسمشان نیامده است.
-
چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ۱۱:۴۵
ریوالدو کجاست؟
arsalan
چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ۱۱:۵۵
zizo
پویا لوس بلانکوس
چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۳، ۱۳:۱۲
در حال حاضر به نظر من پیرلو بهترین هافبک میانی دنیاست.شما ببینید ژاوی توی این سن افت کرد ولی پیرلو هنوز افت نکرده.پاس های پیرلو و ضربات ازاذی که می زنه خارق العادن
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر