فهرست
عادل یا محمدحسین؟ تکلیفت را روشن کن!
عادل یا محمدحسین؟ تکلیفت را روشن کن!

عادل یا محمدحسین؟ تکلیفت را روشن کن!

آی اسپورت - اگر ناف اقتصاد ایرانی جماعت به «نفت» گره خورده است، در فضای اجتماعی با «دوقطبی‌سازی» زنده‌ایم و حتی یک گام را هم فراتر گذاشته‌ایم و برای دوست داشتن یکی، انگار لازم است از دیگری متنفر باشیم. مخالف و منتقد نه؛ متنفر! کسی که ما زیر پرچمش سینه می‌زنیم، بی ذره‌ای تردید فرشته خو و پری‌چهره است. سفید و مبری از هر عیب و نقصی، فدایی خلق و جان نثار ملت، شبنمی فروچیکده از آسمان. اما دیگری حتماً دیو خودپرستی است که همه خصلت‌های بد دنیا را درون خودش جا داده است. یک «جعبه پاندورا»ی نفرت انگیز!

این اتفاق در سیاست و سینما، در ورزش و موسیقی، در آشپزی و محیط زیست رخ می‌دهد. عرصه‌اش فرقی نمی‌کند. ما به سرعت دو نفر را پیدا می‌کنیم، آنها را در قالب «فرشته و شیطان» و «خیر یا شر مطلق» روبروی هم قرار می‌دهیم و برای دوست داشتن یکی، از دیگری متنفر می‌شویم! حتی مرز هم برایمان مهم نیست. برای اینکه ثابت کنیم که «رونالدو» بازیکن بهتری است می‌گوییم «لیونل مسی» هورمونی است، برای اثبات برتری مسی، آمار در می‌آوریم که رونالدو گل‌های بیشتری از روی نقطه پنالتی زده، پس «پنالدو» است و اصلاً از فوتبال سر در نمی‌آورد!

حالا در این گوشه شگفت‌انگیز دنیا، دو گانه عادل- محمدحسین شکل گرفته است. برای اینکه ثابت کنی چقدر عادل فردوسی‌پور را دوست داری، شرط لازم این است که محمدحسین میثاقی را در چرخ گوشت بیندازی و ثابت کنی که او سالها با عوامل ساکن در تاریکخانه‌ها، توطئه می‌چیده که «استاد» را بزند و حالا موفق شده و وقتی جلوی دوربین می‌خندد، رسماً دارد به ریش ما می‌خندد!.. باید تکلیفت را روشن کنی یا عادلی یا محمدحسین؟ حد وسطی وجود ندارد.

من با محمدحسین میثاقی از نزدیک کار کرده ام. یک برنامه تلویزیونی هر روزه در شبکه ورزش. یورو ۲۰۱۶٫ هنوز اینقدر چهره نشده بود. جدی، دقیق، شوخ طبع، پرشتاب و شیفته کارش بود. وقتی جلوی دوربین می‌رفتیم، هر چقدر من در حرف زدن آرام بودم او مثل رپرها برای شلیک واژه‌ها عجله داشت. چیزی شبیه مسابقه دو بین «اوسین بولت» و یک لاک پشت میانسال!

می‌دانم برای «محمدحسین میثاقی» شدن چقدر دویده. گاهی ساعت دو نیمه شب از جام‌جم به کرج (جایی که زندگی می‌کند) می‌آمد. دوشی می‌گرفت، ایستاده و نشسته شام- صبحانه ای می‌خورد و ساعت پنج صبح فرودگاه مهرآباد بود که برود یک گوشه از ایران و گزارش میدانی بگیرد برای برنامه ۹۰٫ اینکه تصور کنیم الان در خلوتش بشکن می‌زند که عادل را از صحنه کنار زده بی‌انصافی است.

اینکه انتظار داشته باشیم او به خاطر حذف عادل، تلویزیون را تحریم کند و به تعهداتش پشت پا بزند هم به نظر زیاده‌خواهی می‌آید. آیا اگر این اتفاق وارونه رخ می‌داد، یعنی میثاقی را کنار می‌گذاشتند، عادل به خونخواهی او شورش می‌کرد؟ البته به نظر می‌رسد مدیران تلویزیون از مدتها قبل این تصمیم را گرفته و روی محمدحسین میثاقی سرمایه گذاری کرده بودند.

میثاقی مثل کوهنوردی است که سالها برای فتح اورست نقشه کشیده، تلاش کرده، زمین خورده، گرسنگی کشیده و حالا درست وقتی می‌خواهد گام‌های آخر را بردارد و پرچمش را آن بالا نصب کند ما از او می‌خواهیم زاهداوار از کنار این موفقیت بگذرد و «معرفت» به خرج بدهد و از مسیر رفته به پائین قله برگردد. جایی که شاید کوله و چکش و طناب ها را از او بگیرند و نتواند تا سالها کوهنوردی کند. ما که این پیشنهادهای سخاوتمندانه را به دیگران می‌دهیم تا چه اندازه در زندگی شخصی به این آرمان وفاداریم؟

۲۰ سال است عادل فردوسی‌پور را می‌شناسم. اغراق نباشد ۲۰ سال است که با پسر بازیگوش و سر به هوایش ۹۰ دوست هستم. با زبان بدن، دامنه لغات، «می‌تونم قانع نشم» ها و حتی گاهی ترسیدن و جا خوردن‌هایش زندگی کرده‌ام. می‌دانم برخلاف «چه گوارا»یی که این روزها از او ساخته اند و عده ای پشتش قایم شده‌اند و آرزوهایشان برای کوبیدن مشت محکم را دنبال می‌کنند او نه شورشی است و نه اهل انقلاب علیه تلویزیون. اگر نگوییم محافظه‌کار است، محتاط و سنجیده‌کار است.

آدمی که مثل او کتاب می‌خواند و در جزئیات دقت می‌کند و در همه این سالها مثل یک بندباز ماهر از بالای استخر کروکودیل ها رد شده، آنقدر باهوش هست که ژست اپوزیسیون نگیرد. او شاید در محاسباتش اشتباه کرد و انتظار این همه جدیت را نداشت. مثل هر انسان دیگری احتمالاً در خلوتش فکر کرده که « مگر کسی می‌تواند با ۹۰ و چند میلیون پیامک هفتگی‌اش در بیفتد؟»

عادل اما دوست دارد به خانه‌ برگردد. او مثل روزگار کودکی ما که شب با توپ پلاستیکی در بغل دیر می آمدیم خانه، پدر راهمان نمی داد و پشت در می‌نشستیم تا بالاخره یک نفر «مادرانه» در را باز کند، منتظر بازگشت است. غیبت عادل فردوسی پور هم به زیان خود اوست، هم مردم، هم تلویزیون و هم فوتبال. در این میان اما ساکنان لانه‌های فساد بعد از سالها با آرامش می‌خوابند.

برخی بر این باورند که احتمالاً مدیران تلویزیون به این نتیجه رسیده اند که فردوسی‌پور از رسانه‌ای که خود را فرزند آن می‌داند «فربه‌تر» شده و لازم است گوشی دستش بیاید. این طیف سالهاست بی‌توجه به خواست عمومی، نان و موز خودشان را می‌خورند و شعارشان هم «می توانیم، می‌کنیم» است، چه کسی خوشش بیاید، چه نیاید.

اما کسانی هم معتقدند که تلویزیون مثل هر رسانه ای، چارچوب و سیاستگذاری خودش را دارد و برای کار در آن باید قاعده‌هایش را پذیرفت و این نکته را هر کس نداند، دکتر عادل فردوسی پور که دانش‌آموخته مقطع دکتری «مدیریت رسانه» است نیک می‌داند. او اگر می‌خواهد در این رسانه کار کند باید خطوط قرمزش را بپذیرد و یادش نرود که وقتی زیر سقف کسی می‌رود، باید قوانین او را به رسمت بشناسد. به قول لُرد کامندر در سریال بازی تاج و تخت: your roof ،your rules

کسی نمی‌تواند توانایی‌ و تسلط عادل فردوسی‌پور را نادیده بگیرد، او یک سر و گردن از هماوردانش بالاتر است و مهرش به دل مردم سخت‌پسندی نشسته که به دشواری کسی را به تالار محبوب‌ها راه می‌دهند. با همه این جدال‌های حق علیه باطل، می‌شود به طلوع آفتاب فردا از مشرق تردید کرد اما این نکته تردیدناپذیر است که عادل فردوسی‌پور به تلویزیون برمی‌گردد، با محبوبیتی تکثیر شده که مثل آب مقدس حتی کاستی‌های برنامه ۹۰ را هم در نظرگاه منتقدانش پاک می‌کند.

 

فرهنگستان فوتبال 

۲۹ ۸  
آی اسپورت
2019-04-22 12:46:00
نظر دهید

۸ نظر
ehsan
دوشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۴:۰۹
دور از جو, واقع بینانه. عالی.
علی استقلالی
دوشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۴:۱۹
همین تلاش های مذبوحانه ی شما و امثال شما برای تلطیف جو من رو به تنفر بیشتر وادار می کنه. هر کاری به سرمون آوردن گفتین نهههه نباید دو قطبی ساخت. آقای نویسنده ی محترم! آیا این برنامه به ظلم و ناحق جای برنامه ی مورد علاقه ی ما رو گرفته یا نه؟ آیا با خورده شدن حق ما و ندیده گرفته شدن ما برنامه ی جدیدی ساخته شده یا نه؟ فکر می کنم همین دو دلیل برای تنفر و تحریم این برنامه و مجریش کافی باشه. حالا شما می خوای بگی صراحت عادل رو دوست داری با قیافه ی میثاقی؟ این دو تا نمی گنجه یه جا! جمع اضداده! یا این طرف یا اون طرف. ما در مورد دنیای واقعی صحبت می کنیم. نمیشه هم یزید رو دوست داشت هم امام حسین رو.
شفیعا
دوشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۸:۱۵
آقای احسان محمدی کارمند رسانه‌ی ملی سابق/ میلی فعلی هستند و چون در برنامه‌ی شبکه‌ی ورزش و کانال تلگرامی‌شان درباره‌ی مسائل روز ورزش و اجتماع اظهار نظر می‌کنند، و البته اغلب همراه با عقلانیت و دانش؛ بنابراین باید علی‌القاعده درباره‌ی این موضوع هم نظر می‌دادند تا ببینیم قضاوت ایشان چگونه است. من موضعگیری ایشان و سایر مجریان برنامه‌های ورزشی درباره‌ی پخش‌نشدن نود را بیشتر در راستای منافع شخصی‌شان در سازمان صدا و سیما می‌بینم تا یک اظهارنظر واقعی و عاری از ترس. منفعت‌اندیشی اجازه نداد احسان محمدی به صراحت تصمیم سلیقه‌ای، عجولانه و بی‌منطق آن رئیس نالایق را به چالش بکشد و به جای توجیه این تصمیم با ضر‌ب‌المثل «چاردیواری، اختیاری»، اشتباهاتش را گوشزد کند.
۶
مهدی
دوشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۸:۲۰
در واقع مشکل اصلی مدیران شبکه با عادل این بود که عادل از یک تریبون ملی برای تبلیغ جناح سیاسی مطبوع خودش استفاده می کرد و حتی جناح رقیب رو می کوبید . هر کس حق داره طرفدار هر جناح سیاسی باشه و از امکانات شخصیش برای تبلیغ جناح سیاسیش استفاده کنه اما حق نداره از امکانات بیت المال برای تبلیغ یک جناح استفاده کنه زیرا حق جناح رقیب ضایع میشه . مثل این می مونه که یک مجری یک شب قبل انتخابات توی برنامه ی تلوزیونیش از مردم بخواد به فلان کاندید رای بدن . آیا این کار درستیه ؟
۱
امید
دوشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۸:۴۴
خوب شد این مطلب‌ را گذاشتید!
این نوع شبه‌استدلال‌ها -که البته چیزی جز تکرار مکررات «فرموده»شده نیستند- این شبهه را به وجود می‌آورند که نکند این بنده‌ی خدا -احسان محمدی- هم که گاه گاه در برنامه‌های ورزشی حاضر می‌شود، لازم‌است اعلام موضع کند تا این «حضور»ها ادامه داشته باشد.
کسی نمی‌تواند -و نباید بگوید- عادل فردوسی‌پور، نماد حق است و شاگردش، نماد باطل. چه کسی گفته‌است عادل فردوسی‌پور چه‌گوارا است؟ آیا برخلاف پندهای «حکیمانه»ی احسان محمدی در مورد مخالفان شبه‌نود، این خود او نیست که در دام دوالیسم و خیر یا شر افتاده‌است؟ عادل فردوسی‌پور نمی‌تواند بین چه‌گوارا و محافظه‌کار باشد؟ نه چه‌گوارا و نه محافظه‌کار؟ یک روزنامه‌نگار مستقل باشد؟ یک مجری مستقل؟ اصلاً جایی در اندیشه‌ی احسان محمدی و احسان محمدی‌ها، واژه‌ای به نام استقلال وجود دارد؟ -منظورم باش‌گاه استقلال نیست!-
اصولاً هر کسی پنج صبح بیدار شد و «دوید» و رفت مهرآباد و برگشت کرج، می‌تواند -و باید- جای عادل فردوسی‌پور را بگیرد؟ مگر کسی گفته‌است او زحمت کشیده یا نکشیده؟ مگر محل نزاع، زحمت‌کشیدن مجری شبه‌نود است؟ مگر همین فرد، پیش‌تر برنامه‌ی فوتبال برتر را نداشت؟ مگر مدتی مجری فوتبال صدوبیست نبود؟ کسی -در این حد- اعتراضی داشت؟
اعتراض به این است: عادل فردوسی‌پور -که حتی «یس‌من»ی مانند احسان محمدی هم معترف است:- «یک سر و گردن از هم‌آوردانش بالاتر است و مهرش به دل مردم سخت‌پسندی نشسته که به دشواری کسی را به تالار محبوب‌ها راه می‌دهند»، در روندی غیرکارشناسی از برنامه‌ای در سازمانی که با پول همان مردم سخت‌پسند ... اداره می‌شود، کنار گذاشته شده‌است. حتماً احسان محمدی هم قبول دارد که عادل فردوسی‌پور هم برای «عادل»شدن زحمت کشیده و لابد به منزل‌اش رفته و از استودیو برگشته‌است. نکند گناه ما و عادل فردوسی‌پور است که خانه‌ی مجری شبه‌نود کرج بوده‌است؟ مگر هر کسی خانه‌اش کرج و محل کارش تهران است و کوشا هم هست، می‌تواند برنامه‌ای شبه‌نود تولید و اجرا کند؟
بدبینانه نمی‌توان گفت: شاگرد -ناخلف- عادل فردوسی‌پور در دهن‌کجی به همان مردم سخت‌پسند، برنامه‌اش را جای‌گزین برنامه‌ی نود کرده‌است. خوب است سیاعه و سفید دیدن -مانند احسان محمدی-؟
اعتراض به این برنامه و مجری‌اش، بسیار بدیهی و حق همه‌ی مردم ایران است. نکند احسان محمدی -گرفتار در همان دوالیسم که دیگران را مبتلا به آن می‌داند!- معتقد است اگر مجری شبه‌نود نمی‌پذیرفت برنامه‌اش جای‌گزین برنامه‌ی نود شود، از سازمان اخراج‌اش می‌کردند؟!!!! و نکته‌ی آغازین مطلب: اگر احسان محمدی مطلبی در نقد -ولو زیرپوستی- فردوسی‌پور و در تمجید مجری شبه‌نود ننویسد، خبری از «حضور»ش در صدا و سیما نخواهد بود!!!
امیرعباس
دوشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۲۰:۵۶
نمی دانم چرا درمورد احسان محمدی احساسی مشابه علیفر دارم مدل حرف زدنش و نوع اطوارهایش بگونه ایست که انگار دارد ما را مسخره می کند بهرحال مایه ها و لایه های ریزی از ریاکاری و سانتیمانتالیسم دستمالی شده و خود عالم پندار در او می یابم که انگار هیچکس نمی داند و نمی فهمد و فقط اوست که بلد است
اولا کسی ادعا نکرد عادل حق است و میثاقی باطل میثاقی اصولا در این اندازه ها نیست که بشود او را یک طرف ماجرا دانست می گوئید نه برنامه فوتبال برترش را ببینید چیزی درحد جنگ های شادی بی مایه تلویزیون که مجری نچسبی بخشی از اکسیسوار و زمان سنج ان است نه جهت دهنده به ان اشغال تلویزیونی در حد لذت فوتبال رسول مجیدی با سخنان خود پیر دانشمند مابانه احسان محمدی درباره تلاش و کوشش میثاقی هم انچنان میگوید کانه بقیه ملت از خروسخون تا اله شب پا روی پا انداخته اند به تفرج و خوشگذرانی اقای عزیز اگر میثاقی دعوت کرده که بروید انجا دیگر بافتن این اباطیل برای چیست اعتقاد ندارم عادل فوق العاده است عادل هم بی مایگی ها ی خاص خودش را داشت اما قطعا وقتی الترناتیوت چیزی مابین مهدی توتونچی و جواد خیابانی وعباس قانع باشد حتما عادل قهرمان یکه تازست درنهایت اینکه طرف مقابل عادل را میثاقی قراردادید نهایت بیراهه رفتن بود اینکه به عادل توصیه می کنید خطوط قرمز را نگه دارد تا چیزی در حد مازیار ناظمی بشود هم حتما توصیه ای بود خارق العاده ....احسان خان پیاده شوید ازین اسب تفرعن خیلی چموش است !
۳
....
دوشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۲۳:۲۱
بلذ
علیرضا
سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸، ۰۰:۰۸
قطعا هر پسر بچه ای که تازه خواندن و نوشتن یادگرفته این مطلب بخونه متوجه می شه نویسنده چه مقصودی داره....
برادر رسانه ی #میلی برای شما هم ماندگار نخواهد شد...
چه خوبه که مردانه زندگی کنیم...
قطعا و قطعا عادل فردوسی پور در قلب مردم حذف نخواهد شد...
۳
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر