فهرست
ما پیش از این باخته بودیم
ما پیش از این باخته بودیم

ما پیش از این باخته بودیم

آی اسپورت - ما امروز نباختیم، ما خیلی وقت قبل باخته بودیم. آنجایی که رسانه‌ها با نفرت پراکنی، تفرقه‌افکنی و وارد کردن یک جریان انحرافی به نام دلال موزامبیکی – دلال کرواتی سعی داشتند از آب گل‌آلود بهترین و بیشترین ماهی را برای خود بگیرند تا طعمه روزانه‌شان مهیا باشد. ما زمانی باختیم که هواداری در فوتبال کشور نه فقط دو شقه بلکه چند پاره شد. ما روزی باختیم که خبرنگار منتسب به استقلال هنوز سرمربی عراق را دست‌نشانده برانکو می‌داند که آمده تا کاخ کی‌روش را به ویرانه‌ای بدل کند، ما روزی از هم گسیختیم که خبرنگار طرفدار پرسپولیس بارها از رشادت‌ها و توانایی‌ها ترابی و امیری و سیدجلال حسینی نوشت که به دلیل دست‌های پشت پرده روی نیمکت تیم زنجیر شده‌اند و به عمد بازی نمی‌کنند. ما امشب به عراق نباختیم، ما از چندی قبل بازنده بودیم. زمانی که خبرنگاری در توئیترش می‌نویسد که بیرانوند توپ را می‌گیرد و در نهایت آن را به درون دروازه می‌فرستد. یعنی یک دروازه‌بان «بی‌عُرضه و نالایق»، یا از مافیای سرخ می‌نویسند که بازیکنانش را به تیم ملی تحمیل کرده است. دوستی امروز صبح نوشته بود: «ویلموتس به من گفته چون با کی‌روش خوب بودی با تو حرف نمی‌زنم؟» میزان حقارت و سخیف بودن را می‌بینید. این نوشته‌ها فقط مربوط به قلم‌های آبی نیست. سرخ‌ها هم در همین توهمات به سر می‌برند. از ضربه خوب کرنر بازیکن پرسپولیس می‌گویند که یک استقلالی نتوانست آن را گل کند، از خطاهای بازیکنان استقلال در زمین می‌نویسند که ترمز تیم را کشید، از باختی می‌نویسند که به جای سیدجلال حسینی، مسعود شجاعی کاپیتان بود.

ما باختیم نه اینکه سرمست پیروزی پرگل برابر کامبوج باشیم. چون آن پیروزی نه بادی بود و نه باده‌ای که بخواهد ما را از خود بیخود کند. ما به حرف‌های واهی و بی‌محتوا و بی‌پشتوانه که از صبح تا شب می‌نویسند باختیم. هنوز از برابری دستمزد کی‌روش که در حلقوم برانکو ریخته شده می‌نویسند و او را در این باخت مقصر شماره یک می‌دانند. هر روز بازی خنده‌دار «کدام تیم حکومتی است و دست نوازش حاکمیت بر سرش سایه انداخته است» بخشی از محتوای رسانه‌ای ما را شکل می‌دهد. حتی حاضر نیستیم به گذشته این دو تیم نگاهی بیندازیم و ببینیم که سرخابی‌ها همیشه و به شکل‌های مختلف تحت امر حاکمیت بوده‌اند. ما وقتی باختیم که رسانه‌ها، قرمز و آبی را بین خودشان تقسیم کردند و تیم ملی را هم را جولانگاهی برای عقده‌گشایی در نظر گرفتند. هیچ کس تاج، کفاشیان، ساکت، حتی هاشمیان و ویلموتس را به جوالدوز نقد نکشید. تمام دغدغه رسانه‌ها، انتخاب اعضای هیات مدیره پرسپولیس و روی پته ریختن بی‌کفایتی مدیرعامل باشگاه استقلال است. همین. تمام ماهیت ورزشی‌نویسی ما را همین موضوعات پیش پا افتاده و سخیف تشکیل داده. هیچ کس با قاطعیت جلوی فدراسیون با قلمی قاطع ننوشت چرا سرمربی تیم ملی پروازی است؟ چرا نمی‌توانید منزلت اجتماعی بازیکنان‌تان را افزایش دهید؟ کسی ننوشت مسخره کردن افکار عمومی برازنده سخنگوی یک وزارتخانه نیست که از طلوع با مربیانی مثل کلینزمن، مورینیو و زیدان حرف بزند. اگر واقعا دست‌های پنهانی که سال‌ها مربیان ایرانی از آن حرف می‌زنند در طلوع و غروب مربیان نقش دارند که ما هیچ ما نگاه. اما اگر این فرضیه باطل است حداقل هنگام نوشتن از تیم ملی، بازیکنان تیم‌های حریف را نقد کنید نه مسخره. ما اینگونه ما شدیم.

۲۳ ۶  
آی اسپورت
2019-11-15 00:01:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۶ نظر
ح
پنجشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۸، ۲۳:۲۲
هیچکس کی رش نمیشه
۹
بابک۶۶
جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸، ۰۰:۱۲
خسته نباشید به همه اونایی که قدر کیروش رو ندونستن، الان دوس دارم جواد خایه بانی باز با بغض بیاد کیروش رو بکوبه
Fem
جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸، ۰۰:۳۰
احسنت
۳
امید
جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸، ۰۱:۱۱
شما خودت دقیقا از همین قماشی هستی که به نقد کشیده ای باور نداری مروری داشته باش بر نوشته های گهر بارت
۶
.
جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸، ۰۲:۱۲
ما به امثال شما باختیم، افسون جان.
۵
سعید
جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸، ۱۹:۳۶
ژورنالیستا همیشه منافع شخصی خودشون رو دذ نظر دارند نه منافع ملی رو شک نکنید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر