فهرست
یادداشت روز: آیا مارتینو می تواند آرژانتین را به یک موفقیت بزرگ برساند؟
یادداشت روز: آیا مارتینو می تواند آرژانتین را به یک موفقیت بزرگ برساند؟

یادداشت روز: آیا مارتینو می تواند آرژانتین را به یک موفقیت بزرگ برساند؟

کریس ووکس

آی اسپورت- مهم نیست که آلخاندرو سابه یا در باقی مانده دوران حرفه ای  خود چگونه عمل می کند؛ بلکه به احتمال زیاد او همیشه با افسوس از خود می پرسد \"چه می شد اگر؟\"

کمی بیش از دو هفته پس از اینکه او نزدیک بود به همراه آرژانتین قهرمان جام جهانی شود، سابه یا تصمیم گرفت از سمت خود استعفا دهد. فدراسیون فوتبال آرژانتین (AFA) تایید کرد که مربی سابق تیم استودیانتس همه آن چیزی را که می توانست در این پست انجام دهد، برای آرژانتین انجام داد و در تاریخ 12 اگوست، پس از دو هفته حدس و گمان های بسیار، در نهایت این مسئولیت به تاتا مارتینو سپرده شد.

اما در حالی که سابه یا اولین مربی ای بود که آلبی سلسته را پس از 24 سال به فینال جام جهانی رساند، آنها مرحله انتخابی  برای جام جهانی 2018 روسیه  را درحالی آغاز خواهند کرد که می دانند حداقل 32 سال از آخرین قهرمانی آنها در جام جهانی سپری شده است.

برخی ادعا می کنند که می بایست سابه یا را تا حدی برای این اتفاق سرزنش کرد. آنها به انتخاب انزو پرز به جای اور بانگا و یا سرجیو رومرو به جای ویلی کابایرو اشاره می کنند. و یا می گویند که چه می شد اگر کارلوس تبس در تیم حضور داشت. چه می شد اگر؟ چه می شد اگر؟  و ....

اما آنها نمی گویند  که زمانی که آنها هر یک از موانع پیش رو را در برزیل  پشت سر می گذاشتند و هر مرحله که صعود می کردند ، آرژانتینی های بیشتری با سفرهای طولانی از مرز عبور می کردند تا به برزیل برسند؛ این سابه یا بود که اعتماد آنها را به خود جلب کرده بود.

پرز، آن طور که مشخص شد، در مسابقات نقش خود را به بهترین شکل انجام داد  و موفق بود. دفع پنالتی ها توسط رومرو موجب شد آرژانتین بتواند هلند را در مرحله نیمه نهایی پشت سر بگذارد و جای خود را در فینال ماراکانا تثبیت کند. و زمانی که گونسالو ایگواین یک فرصت طلایی را در نیمه اول  با ضربه سر اشتباه تونی کروس برای خود ایجاد کرد، هیچ کس حتی یک کلمه هم در مورد تبس صحبت نمی کرد.

مهاجم یوونتوس به آسانی می توانست به عنوان یک چهره دردسر ساز و تفرقه افکن، همان طور که قبلا خودش را ثابت کرده بود، در تیم ملی حضور داشته باشد. هر چند این احتمال نیز وجود داشت که او می توانست سرنوشت ساز شود.

هر چند بر خلاف تبس، بانگا از حمایت مسی برخوردار بود اما سابه یا تصمیم گرفت که آنچه که در خط هافبک بسیار نیاز دارد، یک بازیکن محکم در مقابل خط دفاعی نه چندان مطمئنش بود. قربانی کردن بازیکن والنسیا برای استفاده از رویکرد با دوام تری بود  که توسط بازیکنانی مانند لوکاس بیلیا، پرز، فرناندو گاگو و خاویر ماسچرانو ارائه می شد.

اگر بانگا در ترکیب تیم می بود ، مسی می توانست   موقعیت های خطرناک بیشتری در زمین حریف ایجاد کند، اما در مقابل فرصتهای بیشتری برای تیم های رقیب در مقابل دروازه آرژانتین به وجود می آمد.

در نهایت این که ایگواین و مسی هر دو فرصت های بسیار مناسبی را در فینال داشتند اما آنها را از دست دادند. آرژانتین ممکن است هیجان انگیزترین ترین فوتبال مسابقات را بازی نکرده باشد، اما آنها موقعیتی را که برای برنده شدن به آن نیاز داشتند، ایجاد کردند و در این شرایط آنها می بایست تنها خود را سرزنش کنند.

خلاصه این  که سابه یا تیم را بدون کسب جام جهانی به مارتینو تحویل داد، با این وجود او تیم را به خوبی و به اندازه کافی برای پیروز شدن آماده کرده بود.

البته مارتینو، از یک تجربه ناموفق با بارسلونا برگشته است. پس از بردن سوپر کاپ اسپانیا به کمک گل زده در خانه حریف در برابر اتلتیکو مادرید، تیم دیه گو سیمونه توانست بازگردد و انتقام خود را از آنها بگیرد. در ابتدا، آنها بارسا را  در مرحله یک چهارم نهایی از لیگ قهرمانان حذف کردند، این شکست باعث شد برای اولین بار از سال  2007 بارسا نتواند به جمع چهار تیم پایانی برسد. سپس، آنها توانستند لالیگا را در روز پایانی فصل در نوکمپ به دست آورند.

نحوه ی استفاده  مارتینو  از مسی همواره  یکی از بحث های رسانه ها در زمان حضور او در اسپانیا بود، و مشکلات که  او در راضی نگه داشتن ستاره تیم خود داشت، باعث تعجب بسیاری شده بود و این دقیقا همان کاری  است که او می می بایست انجام دهد تا از مشکلات مشابه که قبلا دچارش بود اجتناب کند. مشکلاتی که پیش از او سابه یا را نیز به خود مشغول کرده بود.

مشکل  تبس همیشه وجود خواهد داشت. همچنین یافتن بهترین راه برای ایجاد یک تعادل هجومی در زمان حمله با یک دفاع قوی، نگرانی مهم بعدی است. و نیاز به بازی گرفتن از مسی  در بهترین حالت خود که این مسئله واقعا مهم هنوز هم به طور کامل توسط مربیان  آرژانتین حل نشده است.

مارتینو یک بار دیگر این امتیاز را دارد تا مربی گری یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال جهان را داشته باشد، اما سابه یا اولین نفری است که می تواند به او بگوید که بین یک موفقیت تاریخی و دنیایی از افسوس تنها یک خط باریک وجود دارد.

ترجمه: امین نیک بخش

 

  ۱  
آی اسپورت
2014-08-14 10:20:51
نظر دهید
۱ نظر
چیگور
پنجشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۳، ۱۱:۲۴
مارتینو قطعا مربی بزرگی است -

مشکل ارژانتین همیشه دفاع تیمی بوده که در 2006 و 2014 همه بازیکنان بصورت تیمی و به خوبی و با برنامه دفاع می کردند . که در هر دو هم موفق بودند
-
نتایج تیم های مورینیو و دیگو سیمیونه و یورگن گلوپ و به خصوص گاردیولا نشون میده که مهمترین نکته گل نخوردن هست .-

جایزه زامورا رو به دروازه بان تیمی می دهند که کمترین گل رو در یک فصل دریافت کرده باشه و والدس در 4 سال هدایت گاردیولا در بارسلونا 4 بار این جایزه رو دریافت کرده .-
در حاالی که کاسیاس کلا دو بار این جایزه رو برده .-

دفاع تیمی مهمترین نکته برای برنده شدن هست حالا اگر این اتفاق با فوتبال زیبا هم همراه بشه و بشه گل های بیشتری زد قطعا جذابیت های زیادی ایجاد می کنه .

شکل دفاع هم بسته به توانایی های فنی و فیزیکی بازیکنان بستگی داره
اتوبوسی باشه یا پرس از جلو هنگام از دست دادن توپ فرقی نمی کنه

آرژانتین با بدشانسی در جام جهانی قهرمان نشد اما اعتماد بنفس و راه قهرمانی رو مطمئنا هم هواداران و هم مربیان آرژانتینی از 2014 یاد گرفتند -

مارتینو نشون داد برای بازی های بزرگ میتونه خودش رو نشون بده و در بارسا مشکلات جانبی مثل مصدومیت ها و بحران های اطراف باشگاه مانع موفقیت مارتینو شد .-
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر