فهرست
آقای سیانکی، کمی وسط‌تر بایستید
آقای سیانکی، کمی وسط‌تر بایستید

آقای سیانکی، کمی وسط‌تر بایستید

آی اسپورت - اول- از استادیوم آزادی خارج می‌شویم. آزادی خالی؛ آزادی دوست‌داشتنی. جایی که ما، فقط سالی دو بار حق بازی کردن در آن را داریم. حق لذت بردن از دیده شدن، وسط ده‌ها دوربین و هزاران هوادار متعصب. البته که سهمی از این جذابیت و حس خوب حمایت شدن، برای ما نیست. نه کسی تشویق‌مان می‌کند، نه کسی برای‌مان هورا می‌کشد. خیلی از دقایق حضور در آزادی فحش هم می‌خوریم. خودمان؛ خانواده‌های‌مان؛ تیم‌مان اما بازی کردن در آن را دوست داریم. آزادی دیروز، روی بی‌رحمش را به ما نشان داد. دقیقه 70 مسابقه بود که دیگر روی پا بند نبودیم اما احساس می‌کردیم شب ماست. احساس می‌کردیم بعد از اینکه مرجان‌زاده سوتش را به نشانه پایان مسابقه به صدا در بیاورد، این ماییم که در آسمانیم اما...

همه چیز داشت خوب و درست پیش می‌رفت. همه چیز؛ بدون هیچ ایرادی. ناگهان بچه‌ها از وسط زمین داد زدند که امیرحسین کریمی همسترینگش گرفته و نمی‌تواند بازی کند. 70 دقیقه بدون توقف دویده بود. باید سریع تعویضش می‌کردیم. ماهان آمد. کریمی از زمین خارج شد. حمیدخان مطهری شرح وظایفش را به او گفت. کمال، یار امیرحسین بود و حالا ماهان باید در زمان ضربات ایستگاهی او را مهار می‌کرد. در همین وانفسا یک ایستگاهی عجیب برای پرسپولیس گرفتند. با کدام خطا؟ هنوز نمی‌دانیم! عالیشاه پشت توپ. ماهان هنوز به کمال نرسیده بود و چند متری عقب بود. عالیشاه ریخت و کمال زد. بدون مزاحم! عجب! کریمی روی نیمکت دستش را روی سرش گذاشت؛ مات مانده بودیم. فرصت‌های زدن گل دوم را از دست داده بودیم و این تعویض اجباری، فقط چند دقیقه سازمان دفاعی ما را به هم ریخت. فقط باید شوک زده باشید که دو دقیقه بعدش آن توپ بی‌خطر علیپور، برود توی دروازه‌تان. این جور موقع‌ها باید اینوری باشید که معنی واقعی تنها بودن را حس کنید. 2-یک؛ فکر مساوی هم نبودیم و برد در چنگ‌مان بود اما خدای فوتبال، وسط نایستاده بود. او قرمزها را بیشتر دوست داشت.

دوم- در ماشین نشسته‌ایم؛ در سکوت و ترافیک؛ گوشی مربی‌مان زنگ می خورد. همسرش آن ور خط است. با بغضی ته گلو؛ دلداری‌اش می‌دهد و از بازی خوب تیم می‌گوید. می‌داند وقتی ما بعد از باخت به خانه‌های‌مان می‌رویم، چه جهنمی برای خودمان می‌سازیم. این وسط از گزارش یک‌طرفه بازی صحبت می‌شود. از تاکید مداوم روی بیچارگی پرسپولیس؛ از دست‌های خالی قرمزها. اینکه چقدر این مدل گزارش، آزارش داده. مصاحبه محمد سیانکی، همکار رسانه‌ای‌ام با «ورزش سه» را خواندم. جرقه‌ای شد برای نوشتن این مطلب؛ اینکه واقعا ما کجای فوتبالیم؟ سهم ما از هیاهوی تمام‌نشدنی فوتبال کجاست؟ هستیم و هزینه می‌کنیم، برای داغ شدن لیگ و بدون حریف نماندن قرمز و آبی و زرد و سبز یا نه؟ اصلا باید باشیم؟

سوم - پیکان و سایپا، پرسپولیس و استقلال نیستند. کاملا درست است. به هزار و یک دلیل که شاید برای توضیحش، باید ساعت‌ها حرف زد. اینکه چرا ما هوادار نداریم هم دلایل متعددی دارد. اینکه چرا حتی در شهر قدس هم میهمان محسوب می‌شویم، یک فاجعه است که خیلی‌ها در شکل گرفتنش تقصیر دارند اما سوال اینجاست که گناه ما چیست؟ ما یک باشگاهیم. با حدود 150 نفر بازیکن و کارمند و هزاران نفر کارگر ایران خودرو که این تیم را دوست دارند. تمام این‌ها از قضا خانواده هم دارند! در حقیقت برد و باخت پیکان و سایپا شاید روی میلیون‌ها نفر تاثیری نگذارد، اما حداقل هزار نفر را درگیر خود می‌کند. توجیه آقای سیانکی دقیقا شبیه جمله‌ای است که چند ماه قبل وزیر بهداشت زد و به خیلی‌ها برخورد. اینکه چرا باید برای بیماری که شاید چند سال بیشتر زنده نباشد، میلیاردها تومان هزینه کنیم؟ قیاسش مع‌الفارق است اما شما وقتی میکروفون و رسانه دارید، باید مراعات همه را بکنید. حتی همان هزار نفر را آقای سیانکی؛ مگر اینکه در خانه‌تان بنشینید و به قول سرهنگ علیفر با تخمه و چای و خیال راحت، بازی تیم مورد علاقه‌تان را تماشا کنید. از گل زدنش خوشحال شوید و هورا بکشید و با شکستش اشک بریزید. دلیلی ندارد چون پیکان و سایپا به زعم شما هوادار ندارند، در بازی این تیم‌ها یک روز قرمز باشید و فردایش آبی. اسم این عدالت نیست و قطعا از نظر رسانه‌ای، حرفه‌ای هم نیست.

و بخش آخر؛ پیکان و سایپا باشند یا نه؟ آقای سیانکی خودش فوتبال بازی کرده و به همین دلیل توقع‌مان از ایشان خیلی بیشتر است. می‌داند اگر این دو باشگاه نباشد، به خصوص در بخش بازیکن‌سازی و توجه به بازیکن‌های جوان، چه بر سر فوتبال تهران خواهد آمد.

واقعا فکر می‌کنید استقلال و پرسپولیس جایی برای خودنمایی بازیکنان جوان و آینده‌دار تهران و سراسر ایران دارند؟ به نیمکت دیروز قرمزها نگاه نکنید که خودتان از همه بهتر می‌دانید اگر محرومیت و مصدومیت قرمزها نبود، این جوان‌ها در تمرین بزرگسالان پرسپولیس حق دویدن دور زمین را هم نداشتند. یادمان باشد اجبار، افتخار نمی‌آورد.

قبل از بازی هم گفتیم؛ پرسپولیس بهترین تیم حال حاضر ایران است و البته، محبوب خدای فوتبال. ما در روزی که حتی یک موقعیت جدی هم به حریفمان ندادیم، بازی را باختیم. آنها به اندازه کافی هوادار دارند و بهانه برای خوشحالی پس شما آقای سیانکی؛ بیایید کمی وسط‌تر بایستید. ما از شما توقع داریم. مثل داور مسابقه که همه امیدمان وسط این حجم تنهایی، انصاف اوست.

۲۹ ۷  
آی اسپورت
2018-11-20 18:32:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۷ نظر
امید
سه شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ۱۸:۵۷
شما بفرمائید غیر از پاس گل ربیع خواه چه موقعیت گل دیگری ایجاد کردید
سیاوش
سه شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ۱۹:۳۰
استاد ، من نفهمیدم پس برای چه بازی میکنید؟ هان ، نوشته بودی در لفافه ، اوه ، هزار نفر دارند نان میخورند !!! باز هم نفهمیدم مگر حضرت خدای تقبل روزی نکرده ؟ تو چه کاره ای ؟تو برای روزی فروختن خودت به خدایان فوتبال و قلم خَر و .... ای بیداد ای جناب خدای داوری چرا این داور درست 5 تا پنالتی برای این حضرات که جنس مزخرفشان را صد برابر توی آستین این مردم بینوا از جمله پرسپولیسی های بد میکنند و در جاده ها آنها له میکنند که حتما حقشان است !!! نگرفتی تا نان این بیشرمان از پارو بالا برود ، چرا 4 نفر سرخ ها اخراج نکردی مضحکترین دلیل بیتقوایان، مردم بمیرند تا انحصارا تو نان بخوری و انحصرا اول لیگ بشوی؟؟؟ و سرخ آبی ها چون مردم را دارند خون دل میل کنند ؟ اصلا هوشی ؟ مستی ؟ میفهمی چه نوشتی ؟؟؟...
۶
...
سه شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ۲۰:۰۶
هنوز نمیدونی چرا رو داور ضربه ایستگاهی گرفت؟ لابد ضربه حمودی به صورت عالیشاه که تا اخر بازی خونریزی داشت رو هم ندیدی وقتی تیمت 70 دقیقه باید ده نفره میشد.
۹
سعید
سه شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ۲۱:۳۰
ای آقا نمیدونم این حرف ها کجای باشگاه داریه، شما در این اقتصاد بی نام و نشان پول صنعت این مملکت رو خرج مثلا ورزش می کنید، بس کنید آقا در این وضعیت وظیفه شما سر و سامان دادن به صنعت هست نه تیم داری، بنابراین این حرف ها بی مورده،
۷
آیدین
سه شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ۲۲:۱۵
امیدوارم سیانکی نظراتو بخونه

آقای محترم ، مشخص نیست شما با چه فرمولی تو صداوسیما مشغول به کار شدی ؛ نه تسلط کامل به زبان انگلیسی و یا فرانسه داری و نه گزارش های جذاب
این همه بازی خوب دادن بهت گزارش کنی هر کی جای تو بود الان پیشرفتش محسوس بود ولی تو چی؟

اخلاقم که نداری ؛ مجید جلتلی چیکارت داست بنده خدا که اومدی به جای عذرخواهی ازش ؛ طعنه میزنی که قبلا پرسپولیس چرا نیومده دنبالش!!!!!

بله آقای سیانکی پیش خودت فکر کردی راحت ترین کار اینه که بری سمت دو تا سوگلی پایتخت تا کمتر فحش بشنوی

اتفاقا ت همان کاری رو میکنی که سرهنگ علیفر میکنه ؛ هردو تون طرف استقلال و پرسپولیس رو میگرین در گزارشات چون هم پوپولیستی و هم علیفر

۸
آرش
چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ۱۴:۲۵
فوتبال حرفه ای، نه آماتور، یعنی ارائه ی نمایشی که یک عده بابتش پول پرداخت کنند

40 ساله داره پول مردم خرج میشه بابت اینکه برای تیم های تهرانی رقیب تراشی بشه. شاید بد نباشه که یک بار جمع زده بشه و از خودمون بپرسیم اینهمه پول، چه آورده ای داشته؟ جز برای چند نفر مربی، بازیکن، مدیر و مدیر رسانه ای؟

فرموده اند که ما هستیم تا پرسپولیس و استقلال رقیب داشته باشند. در واقع چشمشون رو بسته اند روی این واقعیت که در تمام این سالها سایپا و پیکان و راه آهن، جای شاهین بوشهر و سپیدرود رشت و ملوان انزلی و نساجی و برای چندین سال هم تراکتور رو تنگ کرده بودند.

اگر فرض کنیم که پیکان واقعا داره برای برند خودش تبلیغ می کنه، چرا اینکار رو با اسپانسرینگ روی پیراهن تیم های واقعا تماشاچی دار (از نفت مسجدسلیمان گرفته تا تراکتور و پرسپولیس) انجام نمی ده؟

حتما باید به جماعت مربی و مدیر و مدیر رسانه ای حقوق بده؟
مهدی
پنجشنبه ۱ آذر ۱۳۹۷، ۱۳:۴۸
کاملا درسته
متاسفانه از زمین و زمان برای پرسپولیس امداد و حمایت میرسه و این جوسازی ها و جانب داری های رسانه ای هم دیگه بدتر
انصافا خدمتی که این تیم های کوچکتر در سالهای گذشته به فوتبال ما کردن و بازیکن هایی که معرفی کردن رو اصلا تیم های سرخابی نداشتند
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر