فهرست
ایستگاه آخر پپ در سیتی؟
ایستگاه آخر پپ در سیتی؟

ایستگاه آخر پپ در سیتی؟

آی اسپورت - دوست عزیز اینجا پایان راه است. شاید هم این تنها تصوری سیاه از شرایط موجود باشد. جنب و جوش «پپ گواردیولا» یکشنبه در آنفیلد آنهم با آن حالات عجیب حداقل تاییدیه‌ای برای استرس بیش از حد سرمربی اسپانیایی و حساسیتش نسبت به فوتبال بود. فراتر از آن، در نظر گرفتن این اتفاقات به عنوان واکنش به سومین شکست در لیگ برتر انگلیس، سخت می‌تواند نشانه سلامت، ثبات و برنامه برای آینده باشد. پپ همچون فردی بود که وارد فاز جدیدی در کارنامه کاری خود شده است. تمام این مسائل اما یک پرسش چالش‌برانگیز در ذهن ایجاد می‌کند: «آیا پپ واقعاً باز هم به عنوان سرمربی در یک بازی لیگ برتر انگلیس به آنفیلد بازمی‌گردد؟»

در وهله اول رد کردن این نظریات آسان است زیرا این واکنش‌های مختص گواردیولا است. روی دیوار دفتر پپ نقل‌قولی از «مارچلو بیلسا» نوشته شده است: «لذت پس از پیروزی تنها پنج دقیقه دوام دارد و آنچه باقی می‌ماند تنهاییِ غیر قابل توصیف است.» خب؛ حالا ما از شرایط پپ پس از کسب پیروزی آگاه شدیم اما اگر بعد از برد چنین جوی بر سرمربی اسپانیایی حاکم می‌شود، پس از شکست ۳ بر یک مقابل رقیبی سرسخت و مدعی قهرمانی چه بر سر او آمده؟

گواردیولا اما به لطف سال‌ها حضور در فوتبال و کسب تجربیات گران‌بها، تا پیش از حضور در کنفرانس خبری آرامش خود را بازیافت. او بسیار، بسیار، بسیار عصبانی و در عین حال باحوصله بود. حرکاتش در کنار زمین ولی از خاطر هیچکس پاک نخواهد شد؛ حرکاتی که هیچ شباهتی با واکنش‌های او پس از برتری ۶-۱ مقابل پورتو یک فصل پیش از ترک بایرن مونیخ یا اتفاقات نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا برابر رئال مادرید یک سال پیش از ترک بارسلونا نداشت.

پپ برای چهارمین فصل هدایت سیتیزن‌ها را بر عهده دارد. او در بارسلونا هم ۴ فصل ماند اما در بایرن مونیخ ۳ فصل دوام آورد. سرمربی نامدار اسپانیایی در شهر منچستر خانه‌ای مدرن دارد؛ عاشق باشگاه، شهر و گروه بازیکنانش است. در قسمت زمان اعتبار قراردادش با سیتیزن‌ها عدد ۲۰۲۱ نوشته شده و خواسته «شیخ منصور» ادامه همین روند است اما گواردیولا اکنون در یکی از سه فاز حرفه‌ای خود قرار دارد؛ ۳ فازی که شامل «پیدایش و آماده‌سازی»، «نمایش و هنرنمایی» و در نهایت «فرار» می‌شود. فاز اول در فصل نخست بود؛ زمانی که پپ پا به «اتحاد» گذاشت و تفکرات خود را در تیم پیاده کرد. فازی که البته برای به بار نشستن به فاکتور «زمان» نیاز مبرمی دارد.

فاز دوم به طور کامل مورد دلپسند پپ است؛ جایی که تیم در بهترین شکل و فرم خود به میدان می‌رود و رقیبان را از پیش رو برمی‌دارد. نتیجه آرمانی در این فاز کسب عناوین متعدد قهرمانی است که گواردیولا آن را به کرات تجربه کرد. فاز آخر هم همان جدایی است که از همه فازهای دیگر انرژی و احساس بیشتری از پپ می‌گیرد. با توجه به شرایط موجود می‌توان نتیجه گرفت که سرمربی موفق سیتیزن‌ها در حال حاضر وارد فاز پایانی شده و به همین دلیل است که اکنون رسانه‌ها مدام در حال گمانه‌زنی در خصوص تیم بعدی پپ هستند. از بایرن مونیخ گرفته تا بارسلونا و یوونتوس و حتی تیم ملی اسپانیا.

اما بیایید به این شکست از زاویه‌ای دیگری بنگریم؛ چرا گواردیولا در این مسابقه حساس و سرنوشت‌ساز تنها از یک تعویض خود استفاده کرد؟ چرا به «ریاض محرز» فرصت خودنمایی نداد؟ چرا هیچگونه تغییری در تاکتیک بازی ایجاد نکرد و پاسخی به برتری لیورپول از ابتدا نداشت؟ چرا «سرخیو آگوئرو» باز هم تنها مهاجم سیتیزن‌ها بود؟ آنهم در حالی که به دلیل حضور در پنج بازی در ۱۵ روز گذشته، خستگی در ساق پاهایش موج میزد. چرا «کلودیو براوو» ۳۶ ساله گلر دوم است؟ چرا پپ ۲۳۰ میلیون پوند برای جذب مدافعین کناری هزینه کرده اما به هیچ عنوان عملکردی مشابه لیورپول با داشتن «ترنت الکساندر آرنولد» و «اندرو رابرتسون» در کناره‌ها ارائه نمی‌دهد؟ در صورتی که سرخ‌پوشان مرسی‌ساید فقط با ۷ میلیون پوند آن دو را جذب کرده! چرا منچسترسیتی مدافع تنومندی ندارد که جانشین «آیمریک لاپورته» در زمان مصدومیت کند؟

همانگونه که در ابتدا گفتیم؛ دوست عزیز اینجا پایان راه است. شاید هم این تنها تصوری سیاه از شرایط موجود باشد. واقعیت این‌ست که او فرصت کافی برای احیای تیمش دارد. شاید آنفیلد پایان کار او یا حتی شروعی برای پایان در اتحاد نبوده بلکه شاید قدم اول برای بازگشت به شکوه در اوج بحران باشد.

 گاردین 

 

۶    
آی اسپورت
2019-11-16 16:25:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر