فهرست
صد رحمت به دی‌کارمو
صد رحمت به دی‌کارمو

صد رحمت به دی‌کارمو

آی اسپورت - بعد از بازی پرسپولیس و پیکان یکی از سوالات مشترک اغلب خبرنگاران از بازیکنان، مربیان و مدیران باشگاه پرسپولیس درباره بازیکن شماره ۷ این تیم بود: «جونیور براندائو». قابل پیش بینی بود که همبازیان و حتی مربیان پرسپولیس از این بازیکن دفاع کنند. مثلا وحید امیری گفت: «جونیور بازیکن با کیفیتی است و درخواست من این است که به او زمان دهیم. از طرفی زبان او با بازیکنان فرق می‌کند اما تلاش‌ می‌کنیم زودتر با تیم هماهنگ شود. او یکی از پرتلاش‌ترین بازیکنان پرسپولیس در زمین است.» امید عالیشاه هم گفت: «من همبازی جونیور هستم و نمی‌توانم اظهار نظری داشته باشم. فکر می‌کنم او هنوز کاملاً با شرایط آشنا نشده است. جونیور بازیکن ما است و با انتقاد کردن از وی فقط او را زیر سوال برده و ضعیفش می‌کنیم. او باید حمایت شود تا در لحظات حساس به درد تیم بخورد.» اما جوابی که محمد حسن انصاری فرد داد کاملا معنی دار بود. از مدیر عامل پرسپولیس درباره قرارداد ۵۵۰ هزار یورویی جونیور سوال شد که او هم این طور جواب داد: «قرارداد این بازیکن در زمان حضور من امضا نشده است. درمورد مسائل فنی این بازیکن هم از کالدرون سوال کنید.» این جواب علاوه بر این که موید مبلغ ۵۵۰ هزاردلاری قرارداد جونیور بود نشان می داد که انصاری فرد هم از عملکرد این بازیکن ناراضی است و به همین دلیل مسئولیت قرارداد جونیور را به درستی از روی دوش خودش برداشت. حالا این سوال مطرح می‌شود که حرف‌های بازیکنان درباره جونیور درست است یا واکنش انصاری فرد؟ پاسخ این است که واکنش هر دو درست است. بازیکنان به این دلیل که جونیور همبازی‌شان است و باید در بازی‌ها در کنار او بدوند سعی می‌کنند از جوینور حمایت کنند. انصاری فرد هم کار درستی می‌کند. او این روزها به خاطر بازی‌های ضعیف جونیور تحت فشار است. در حالی که هیچ نقشی در جذب این بازیکن نداشته است.

اما آیا جونیور واقعا اینقدر بازیکن ضعیفی است؟ این قدر ضعیف که بزرگترین حمایت از او، دلسوزی همبازیانش باشد؟ حقیقت این است که نمایش‌های این بازیکن برزیلی در این هفته‌ها آنقدر بد بوده که نشود دفاع بهتری از او کرد. علی پروین هم هفته گذشته بالاخره سکوتش را شکست و از این که پیراهن شماره ۷ او را به چنین بازیکنی داده‌اند شکایت کرد! بقیه پیشکسوتان پرسپولیس هم واکنش‌های کمابیش مشابهی داشته‌اند. این روزها هم او را با پائولو دی کارمو مقایسه می‌کنند. مهاجمی که در لیگ هشتم به پرسپولیس افشین قطبی پیوست و روی هر چه مهاجم گل‌نزن بود سفید کرد. اما مساله این است که جونیور حتی از دی کارمو هم ضعیف‌تر به نظر می‌رسد. جونیور از یک کنترل توپ ساده هم عاجز است. دی کارمو حداقل می‌توانست توپ را کنترل کند و حتی دروازه‌بان را دریبل کند. هر چند بعد از این کار توپ را به بیرون می‌زد. اما اوضاع جونیور خیلی بدتر به نظر می‌رسد. آنالیز‌ها نشان می‌دهند او حتی نحوه و زاویه ایستادنش در لحظه‌ای که توپ در حال نزدیک شدن به اوست هم ایراد دارد. چنین ضعفی نمی‌تواند صرفا ناشی از تازه وارد بودن او و ناآشنایی‌اش با فضای ایران باشد. البته در این باره مسئول اول و آخر کسی نیست جز گابریل کالدرون که جونیور با تائید او جذب شد. باور نکردنی است که چنین بازیکنی با این سطح از مهارت و آمادگی توسط کالدرون تائید شده است.

پرسپولیس نسبت به سال‌های گذشته کمتر موقعیت گل ایجاد می‌کند. در این وضعیت لازم است مهاجمان از کمترین فرصتها، بیشترین استفاده را ببرند. اما با وضعیتی که جونیور دارد (و البته ناآمادگی علی علیپور) پرسپولیس نمی‌تواند چنین عملکردی داشته باشد. موقعیت جونیور هفته به هفته بیشتر متزلزل می‌شود و زودتر از بازی قبل از ترکیب تیم بیرون می‌رود. به نظر می‌رسد بازی کردن او برای هیچ کس سودی ندارد. البته به جز یک نفر. همان ایجنتی که او را به پرسپولیس آورده!

۵ ۱  
آی اسپورت
2019-10-24 20:07:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
amir
پنجشنبه ۲ آبان ۱۳۹۸، ۲۲:۴۰
دی کارمو بازیکن بدی نبود. تو پنج بازی یه گل زد و یه پنالتی گرفت. دی کارمو فقط قربانی کینه فردوسی پور و تیم رسانه‌ای‌اش از قطبی شد. دنبال بهانه برای زدن قطبی بودن و موفق هم شدن.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر