فهرست
دلواپسی‌های منطقی والورده؛ چند نکته از بارسا-سلتا
دلواپسی‌های منطقی والورده؛ چند نکته از بارسا-سلتا

دلواپسی‌های منطقی والورده؛ چند نکته از بارسا-سلتا

یک- بازی در ویگو هیچ وقت آسان نیست و کار وقتی سخت‌تر می‌شود که بدانیم بعد از شکست در سی‌ال همه حواس‌ها در بارسلونا به فینال کوپا دل‌ری است. والورده به تبع این حواس‌پرتی یا به صورت منطقی‌تر با توجه ویژه به جامی که نباید از دست برود، ۹ بازیکن اصلی‌اش را به بازی نفرستاد و با ترکیبی کاملا تازه به میدان رفت. بعد از بازی رسانه‌ها از دل این ترکیب یک نکته ویژه بیرون کشیده بودند؛ بعد از ۱۶ سال هیچ بازیکنی از لاماسیا و کاتالونیا در ترکیب ابتدایی بارسا نبوده که البته شاید با شرایط پیش گفته منطقی به نظر برسد اما کم کم خطر کندی ارائه ناب محصولات لاماسیا به تیم اول بارسلونا را جدی‌تر می‌کند. اگر امروز سرخی روبرتو آخرین محصول درجه یک آکادمی بارساست و البته با ژاوی، اینیتسا و مسی تفاوتی آشکار دارد، شاید در آینده‌ای نزدیک باید منتظر بازیکنانی پائین‌تر از سطح روبرتو بود اما فعلا آن‌چه نگران کننده به نظر می‌رسد دیر آماده شدن همان بازیکنان و رویکرد بارسلونا به خرید ستاره‌های گران‌قیمت است که می‌تواند مدیران بارسا را به تکاپو بیاندازد.

دو- بارسا از ناحیه داوری آسیب دید و گلی که آسپاس با دست به ثمر رساند در فاصله ۸ دقیقه مانده به پایان سرنوشت مسابقه را رقم زد اما تیم اونزوئه استحقاق رسیدن به یک امتیاز را داشت و البته برای بارسا رسیدن به رکورد ۴۰ بازی بدون باخت می‌توانست کافی باشد. در واقع تساوی در خانه گربه سیاه سه فصل اخیر با توجه به کیفیت و عزم سلتا برای رسیدن به پیروزی و ده نفره شدن بارسا در بیست دقیقه پایانی اصلا بد نبود.

سه- بارسا از دقیقه ۶۰ با مسی و روبرتو جان گرفت و به گل برتری هم رسید اما برای حفظ این پیروزی والورده همزمان نیاز به داشتن بوسکتس، آلبا و حداقل راکیتیچ هم داشت که خب ممکن نبود. هر چند کیفیت تراشتگن تا حدود زیادی بارسا را به یک برد ویژه در ویگو نزدیک کرد و فرم خوب پائولینیو و دنیس سوارز می‌توانست این مهم را در دست‌رس قرار دهد، اما با تکرر اشتباهات آندره گومش، دینیه و سمدو سخت بود از سلتای با انگیزه بیشتر از یک امتیاز گرفت.

چهار- این دومین بازی یری‌ مینا برای بارسا بود و او در دومین تجربه خود سخت‌ترین امتحان ممکن را در تیم جدیدش پس داد. با وجود فشار عجیب حریف، ناهماهنگی‌ها و ضعف دینیه و سمدو در چپ و راست اما مینا نمایش قابل قبولی در مرکز زمین ارائه داد و حالا او نیز در این رکورد بزرگ (۴۰ بازی بدون باخت) سهمی برای خود برداشته است.

پنج- شنبه فینال کوپا دل‌ری مقابل یکی از بهترین تیم‌های اسپانیا و اروپا انجام خواهد شد. کسب این جام می‌تواند بارسا را با شرایطی بهتر به فتح سریع لالیگا امیدوار کند اما بازی با سویا در مادرید حتما مسابقه‌ای نزدیک و پرفشار خواهد بود که شاید باز هم با نبوغ مسی و ستاره‌های بلوگرانا به سود بارسا تمام شود. بعد از آن مسابقه با ویارئال و پیروزی خانگی می‌تواند بارسا را در دو قدمی فتح لالیگا قرار دهد اما با این همه ثبات و خلق یک رکورد ویژه که بارسا را نزدیک به دو قهرمانی کرده، هنوز هیچ جامی در دستان والورده نیست و خطوط چهره او نشان از یک نگرانی منطقی دارد.

۶ ۱  
آی اسپورت
2018-04-18 22:36:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
وحید بارساپولیسی
پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ۰۹:۴۳
ما هنوز هم بهترین تیم اروپاییم.. ماجرای چمپیونز لیگ سالهاست مشخصه که دست چه گروه افرادی هست و دردانه ای که دیگه هر سال قهرمان میشه..پس خرده ای به تیم نیست..گرچه رمی ها زمین رو خشک نگه داشته بودن و اینو هیچ کس ندید.. خاک از روی چمن بلند میشد گه گداری و برای بارسلونا این یک دشمن بزرگ بود.. البته که نداشتن فایتر (پاوولینیو) به جای هنرمند ( اینیستا) در جایی که جنگ لازم بود راکیتیچ رو تنها گذاشت در مقابل گلادیاتورهایی چون دروسی فازیو و ناینگولان... حالا هم طوری نیست 7 لالیگا در 10 فصل نشانه استیلای بارسلونا در اسپانیاست.. جایی که دردانه یوفا همه جوره توش تحقیر شده و تنها قهرمانی ش تو 5 سال گذشته هم به لطف تباس و رفقا بود..(بوربالان،فرناندز،لاهوز،و...)
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر