فهرست
از پارگی زنجیر تا قرض پول دوچرخه از فدراسیون
از پارگی زنجیر تا قرض پول دوچرخه از فدراسیون

از پارگی زنجیر تا قرض پول دوچرخه از فدراسیون

آی‌اسپورت- فرانک پرتوآذر بی تردید یکی از بدشانس ترین ورزشکاران ایران در بازی های آسیایی بود. دورچرخه سوار کوهستان ایران که مدالش در بازی های آسیایی مسجل بود اما یک بدشانسی بزرگ و پاره شدن زنجیر چرخ در حالیکه پیشتاز بود، سبب شد تا پرتوآذر در عین شایستگی به از کسب مدال بازمانده و به رتبه چهارم قناعت کرد. بعد از گذشت چند روز از این اتفاق حالا پرتوآذر از جرئیات این حادثه و بدشانسی بزرگ می گوید: «۳۰ ۴۰ ثانیه بعد از استارت این اتفاق افتاد. فکرش را نمی کردم  زنجیره ام پاره شده باشد. اول که دوچرخه ام ایستاد نمی دانستم چه اتفاقی افتاده  و وقتی متوجه شدم زنجیره دوچرخه ام پاره شد است تا محلی که باید تعویض می‌کردم دویدم چون در رشته ما اجازه نداریم در هر جایی این کار را انجام بدهیم. با تمام وجود می دویدم تا کمترین زمان را از دست بدهم.  تایم دور اولم خیلی بد شد و خودم هم ناامید شدم  اما بعد تلاش کردم که جبران کنم و نشان دهم شایستگی این را داشتم روی سکو بروم و زمانی که میزبان ریز نتایج را منتشر کرد مشخص شد زمانم از نفر دوم در تمام دورها به جز دور اول بهتر بود.»

او در مورد اینکه گفته می شود شاید کیفیت زنجیر دوچرخه اش بد بوده که پاره شد، گفت: «پاره شدن زنجیر و پنچری ممکن است برای هر کسی پیش بیاید و هزاران دلیل هم داشته باشد. این اتفاق  ممکن است به دلیل ضعف کاری یک مجموعه باشد اما برای ما زنجیر و لاستیک  کیفیت خوبی داشت و این اتفاقات در رشته ما می افتد.»

بانوی رکابزن ایران با اشاره به حل نشدن بحث هزینه های دوچرخه ای که خریداری کرده، گفت: «ما در قهرمانی آسیا برای اولین بار مدال گرفتیم و قدم بزرگی برداشتیم. رسانه‌ها هم لطف داشتند و در مورد این مدال هایی که گرفته شد خبرسازی کردند اما وضعیت امکانات آنچنان تغییر نکرد. مشکل دوچرخه من هنوز حل نشده است. به من قول دادند که به من کمک می‌شود اما انجام نشد و برای تهیه پول دوچرخه ام مقداری را از فدراسیون و مقداری از شخص دیگری قرض گرفتم. الان هم گفته‌اند باید آن پول را برگردانم و قرضم به شخص دیگر را هم باید بدهم.»

پرتوآذر در پاسخ به این پرسش که با همان دوچرخه به بازی های آسیایی رفت، گفت: «بله، با همان دوچرخه به بازی های آسیایی رفتم. رفتن به بازی های آسیایی بدون هزینه نبود. نمی توان این هزینه ها را در نظر نگرفت و گفت یک ورزشکار باید دربازی های آسیایی مدال بگیرد. من همچنان بجای تمرین کردن با این مساله درگیرم که چگونه باید این بدهی ها را پس بدهم. اگر قرار باشد به المپیک ۲۰۲۰ برسیم، باید کمک شویم نه اینکه قبل از قهرمانی آسیا یاد ما بیفتند. نباید ما در کما باشیم و فراموش شویم. ما گدایی پول نمی کنیم اما این راهی که می رویم به تنهای طی نمی شود و نیاز به حمایت داریم. من قرار است در رویداد بزرگ قهرمان جهان در سوییس شرکت کنم و هفته آینده عازم می شوم. میزبان به من لطف داشته مقداری از هزینه هایم را  تقبل کرده تا من در این رویداد شرکت کنم اما هزینه بلیت رفت و برگشت آنقدر سرسام آور است که واقعا نمی دانم چه کار باید انجام دهم.»

بانوی ملی پوش ایران در مورد میزبانی اندونزی نیز گفت: «محلی که رقابتهای دوچرخه سواری برگزار می شد، فقط دوچرخه سوارها بودند، از این رو مثل قهرمانی آسیا بود. اما میزبانی خیلی خوب  نبود به طوری  برای برگزاری مسابقه ما مقداری غرض ورزی شد. در قانون جهانی و المپیک دو روز قبل از مسابقه می توانیم در مسیر مسابقه برویم و تمرین کنیم اما میزبان این اجازه را به کشورها جز خودشان نداد. سرمربی و فدراسیون اعتراض های زیادی کردند اما فقط می گفتند پیگیری می‌کنند در حالی که در واقع وقت را می‌خریدند.»

 

ایران ورزشی

     
آی اسپورت
2018-09-01 00:29:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر