فهرست
بهترین مساوی دنیا؛ مهم‌ترین گل تاریخ
بهترین مساوی دنیا؛ مهم‌ترین گل تاریخ

بهترین مساوی دنیا؛ مهم‌ترین گل تاریخ

یک: از نوکمپ تا ورزشگاه خانگی اسپانول فقط و فقط 6600 متر فاصله است و اگر ترافیک خیابان‌ها را در نظر بگیرید در کمتر از 16دقیقه از خانه آبی و سفیدها به کمپ آبی و اناری‌ها می‌رسید.این فاصله را با پای پیاده می‌توان طی مدت یک ساعت و 17 دقیقه طی کرد. با استفاده از مترو طی 40 دقیقه از این ورزشگاه به آن یکی می‌روید و اگر از موتورسیکلت استفاده کنید می‌توانید بعد از 24 دقیقه در مقصد باشید. با این فاصله کم، این همه دشمنی که عصر یکشنبه در ورزشگاه RCDE دیدیم شگفت‌آور و غیرقابل درک به نظر می‌رسد اما دربی‌ها همه جای دنیا چنین حکمی دارند و حتی اگر غولی مثل بارسا در شهری رشد کند و هوادار جهانی داشته باشد در گوشه دیگری از شهر دشمنانی خواهد داشت که برای شکستش لحظه‌شماری می‌کنند. این رقابتی دیرینه، سرشار از دشمنی و حاشیه‌سازی برای دیگری است که ارتباط چندانی به فاصله ورزشگاه دو تیم به عنوان خانه آن باشگاه ندارد و حتی موفقیت‌های ملی تیم مقابل نیز در جریان این دشمنی در نظر گرفته نمی‌شود. از تاتنهام و آرسنال بگیرید تا همین استقلال و پرسپولیس خودمان که بعضا در یک زمین تمرین می‌کنند اما روز مسابقه کم مانده خون همدیگر را در زمین بریزند. دربی برگشت کاتالونیا چنین حکمی داشت و باران عجیب و غریب بارسلونا زمینه‌ساز تکل‌هایی شد که فراتر از تکل بود و توی صورت رفتن‌هایی که حتی مسی را هم وارد بازی کرد. دعوای لئو با ویکتور سانچش کاپیتان حریف که همبازی و دوستش در لاماسیا بود ثابت می‌کرد دربی بارسلونا همچنان برای بارسای پیشتاز مسابقه دشواری است و البته مثل همه دربی‌ها با خشونت و بعضا غیرفوتبالی دنبال می‌شود.

3
3

دو: بدون مسی، آلبا، راکیتیچ و سرخی روبرتو ریتم بارسا شکل نمی‌گیرد و این چیزی بود که در 60 دقیقه ابتدایی مسابقه ملموس به نظر می‌رسید. والورده بعد از مدت‌ها تیمش را با سیستم 3-3-4 به زمین فرستاد و یک مثلث تهاجمی جدید شکل داد که آلکاسر و کوتینیو در کناره‌ها و سوارز در نوک بازی می‌کردند اما شرایط زمین، فشردگی مدافعان حریف – که در بازی‌های حذفی هم نمود داشت - و البته ناهمگونی جنس حرکتی تیم در فاز حمله اجازه رسیدن به ریتم را نداد. این اتفاق حتی بعد از ورود مسی، آلبا و سرخی روبرتو هم شکل نگرفت چرا که در سی دقیقه پایانی ورزشگاه به استخری تبدیل شده بود که شرایط را بیشتر به سود حریف می‌کرد. در این وضعیت بازی روی زمین ممکن نبود، پاس رو به عقب ریسک وحشتناکی به نظر می‌رسید و تعداد پاس‌ها از سه فراتر نمی‌رفت. حتی جایی برای حرکات تکنیکی مسی و کوتینیو هم وجود نداشت و کارهای ترکیبی هم به نتیجه نمی‌رسید. همین شد که دو گل مسابقه از سانتر و ضربه سر حاصل شد و بارسا از مدلی غیر از مدل همیشگی موقعیت ساختن‌هایش به گل رسید.

پیکه 2
پیکه 2

سه: پیکه دقیقا همان بازیکنی بود که باید در این دربی گل می‌زد. از مدت‌ها قبل او و همسر مشهورش را در این ورزشگاه با بنرهای عجیب به سخره گرفته و آزار می‌دادند. پس عجیب نیست که هیس‌های چندباره او بعد از گلزنی را رو به سکوهای خشمگین اسپانول ببینیم. یکشنبه شب پیکه بعد از گلزنی بیشتر از هر بازیکنی خوشحال بود و این خوشحالی را می‌شد از پست‌هایش در توئیتر و اینستاگرام احساس کرد. یکشنبه شب، شب انتقام پیکه از سکوهایی بود که مدت‌هاست رهایش نمی‌کنند و جنس آزارشان با آنچه ورزشگاه‌های دیگر در مورد پیکه پیش می‌گیرند تفاوت دارد. در حالت دیگر می‌توان گلزنی او را در تلافی کم‌کاری‌اش روی گل حریف توجیه کرد و کاملا منطقی حسابش کرد اما برای شماره 3 بارسا این گل چیزی فراتر از اشتباهش روی گل خورده داشت. چیزی مثل انتقام که نشانه‌هایش را لحظاتی بعد در درگیری‌اش با خرارد گلزن حریف می‌شد پیدا کرد. انگار هیس‌های دردسرساز و انتقامی پیکه، خرارد مورنو را هم عصبانی کرده بود و او به نمایندگی از همه آن بیست هزار نفری که زیر باران سیل آسیای آن شب مورد خطاب پیکه قرار گرفته بودند آمده بود تا مدافع جنجالی بارسا را تنبیه کند. اینجا بود که نشانه‌های بزرگ یک دربی واقعی در زمین تجلی یافت. یک دربی پر از دعوا و درگیری که به جهت کمرنگ شدن بار فنی مسابقه ناشی از شرایط جوی پررنگ‌تر از دربی‌های چند سال اخیر کاتالونیا شد.

چهار: بارسا به رکورد 22 بازی بدون باخت در لالیگا رسید و تیم والورده از این حیث از تیم گواردیولا عبور کرد اما همچنان بارسا با او برای رسیدن به قله‌های پیش رو فاصله دارد. در لالیگا اختلاف با اتلتیکو مادرید تیم دوم جدول به 9 کاهش یافته و دو تیم یک بازی رودررو درست در فاصله بازی رفت و برگشت بارسا با چلسی در لیگ قهرمانان خواهند داشت که می‌تواند تا حدودی تعیین‌کننده نوع رقابت بین یکدیگر باشد. در لیگ قهرمانان چلسی پیش روی بارساست و چنانچه تا قبل از رویارویی دو تیم لوئیس انریکه جای کونته را بگیرد این مسابقه وحشتناک و به نوعی زجرآور خواهد شد. شبیه آن مسابقاتی که سیتی با پپ گواردیولا مقابل بارسا قرار می‌گرفت و باخت و بردش نه ناراحتی و غم داشت نه خوشحالی مفرط. فعلا هدف حذف والنسیا و رسیدن به فینال کوپا دل‌ری است؛ اتفاقی که در 5 سال گذشته به صورت متوالی رخ داده اما نبرد بزرگ در مستایا آنقدر اهمیت داشته که والورده مسی آلبا، راکیتیچ و روبرتو را روی نیمکت بنشاند و به یک امتیاز دربی کاتالونیا قناعت کند.

کوتینیو
کوتینیو

پنج؛ شاید اگر نیمی از آن 23 ضربه بارسا در این فصل به جای تیر به تور دروازه‌ها می نشست حالا تیم والورده هم بیش از 58 امتیاز جمع کرده بود و هم آمار گلزنی‌اش طی 22 مسابقه فراتر از 60 بود. این بار نوبت کوتینیو بود که بدشانسی بزرگ تیر به جای تور را تجربه کند اما آنچه در مورد گران‌ترین بازیکن تاریخ می‌توان گفت نه این بدشانسی بزرگ بلکه راه طولانی شده رسیدن به فرم ایده‌آل در بارساست. در هر بار زوم شدن دوربین روی کوتی می‌توان نشانه‌های سنگینی نگاه‌های میلیونی روی او را حس کرد. نگاه‌هایی که منجر به مصدومیت دوباره عثمان دمبله شد و حالا این ذهنیت که«خیلی زود باید کاری کنم» و تعجیل در رسیدن به این هدف می‌تواند برای ستاره برزیلی هم خطرساز باشد. البته که همچنان درباره پست بازی او صحبت می‌شود و مسابقه‌ای که آب زمین چمن را فراگرفته محل خوبی برای ارزیابی پیشرفتش در بارسلونا نیست پس باید تا نبرد بزرگ چهارشنبه شب در مستایا منتظر بمانیم؛ هر چند شاید در ترکیب اصلی نباشد چرا که هنوز جای ویژه ای در ترکیب ایده‌آل بارسا ندارد.

۱۰ ۱  
آی اسپورت
2018-02-05 17:07:00
نظر دهید

۱ نظر
وحید بارساپولیسی
سه شنبه ۱۷ بهمن ۱۳۹۶، ۱۴:۲۲
نفرتی که از ما و بخصوص پیکه دارن قابل درک هست.. این تیم کلکسیونی از گلباران شدن رومقابل تیم ما داره و البته بازیهای جنجالی زیادی که سر دسته اکثرشون دنی خارکه فقید و رائول تامودو بودن.. البته هوادارانشون تو بازی برگشت فصل قبل بنری آورده بودن و توش به شکیرا و دو کودک پیکه جملات جنایت بار جنسی ای رو نسبت داده بودن.. البته که تباس و دوستان رو اون قضایا حساس نیستن..
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر