فهرست
مسئله آزارد: فوتبال برای لذت یا بردن؟
مسئله آزارد: فوتبال برای لذت یا بردن؟

مسئله آزارد: فوتبال برای لذت یا بردن؟

آی‌اسپورت – شایعات مبنی بر رفتن ادن آزارد از چلسی پدیده‌ جدیدی نیست. هواداران آبی‌های لندن دو سه فصلی است به این اخبار تابستانی عادت کرده‌اند. اما با توجه به حرف‌های خود کاپیتان بلژیک بعد از شکست دادن انگلیس در رده‌بندی جام جهانی، و رفتن کریستیانو رونالدو از رئال مادرید، به نظر می‌رسید این بار دیگر قرار است داستان آزارد و چلسی، بعد از شش سال به پایان برسد.

آزارد در رده‌بندی 90 دقیقه اریک دایر و جان استونز و فیل جونز را آزار داد، بازیکنانی که سال‌هاست ستاره بلژیکی را در لیگ برتر می‌شناسند، اما کاری از دست‌شان در سن پترزبورگ بر نیامد. وقتی آزاردی که در جام جهانی 3 گل زد و 2 پاس گل داد به چنین اوجی می‌رسد کاری از دست هیچ مدافعی بر نمی‌آید. هرگز و هیچوقت شکی در استعداد فوق‌العاده او نبوده، اما ذهنیتش چطور؟

بعد از پیروزی بزرگ چلسی فصل پیش در مادرید مقابل اتلتیکو، آنتونیو کونته ستاره اول تیمش را چنین توصیف کرد: «من فکر می‌کنم ادن گاهی با زدن یک گل راضی می‌شود و اگر فرصت دیگری پیش بیاید ترجیح می‌دهد پاس گل بدهد. اما اگر رونالدو یک گل بزند دوست دارد دومی، سومی و چهارمی را هم بزند. مسی هم همینطور است.»

روحیه‌ای که کونته ازش حرف می‌زند درصدی از خودخواهی در خودش دارد، خویی که خود آزارد اعتراف کرده با آن غریبه است: «این روزها اگر بخوای آقای گل بشوی یا توپ طلا ببری باید خودخواه باشی. من اینطور نیستم.»

البته خودخواه نبودن برای یک فوتبالیست صفتی مثبت است. مثلا در بازه زمانی سه فصل اخیر تنها مسوت اوزیل بوده که در جریان بازی فرصت‌های گلزنی بیشتری از آزارد پدید آورده. بی‌جهت نیست که اولیویه ژیرو می‌گوید به درک متقابل رسیدن با آزارد ساده است و دیگو کاستا بازی کردن کنار او را زیبا می‌داند.

اما این روحیه تفاوت ذهنیت ستاره چلسی را با ستاره‌های دیگری چون رونالدو و مسی و حتی نیمار و هری کین نشان می‌دهد. برای این بازیکنان بهترین شدن و بهترین بودن وسوسه‌ایست که بابت رسیدن بهش است که در راه پیشرفتشان تداوم پیدا می‌کنند، جنبه‌ای که دقیقا بزرگ‌ترین نقطه ضعف آزارد است. فراموش نکنیم او در یک مقطع 11 ماهی، بین دو قهرمانی چلسی با کونته و ژوزه مورینیو حتی یک گل هم در لیگ برتر نزد.

خود مورینیو هم مثل کونته دنبال تغییر دادن این روحیه بود. او سال 2014 در مصاحبه‌ای با گری نویل گفت: «ادن هرگز ترسی از بازی کردن و قبول مسئولیت ندارد. اما مسئله این نیست. او باید قبل از هر بازی با خودش بگوید امروز باید تایین‌کننده باشم. ادن می‌گوید جزو پنج بازیکن اول دنیا نیست، جایگاهی که می‌تواند بهش برسد، اما نه وقتی گاهی در یک 90 دقیقه هیچ اثر تایین‌کننده‌ای روی بازی ندارد.»

مورینیو در تمام مدتی که با آزارد کار می‌کرد تا جای ممکن، و گاهی بیش از آن، بهش فشار می‌آورد تا از پتانسیل‌اش بیشترین بهره را ببرد. این متود مورینیو گاهی جواب می‌داد و گاهی نه. مسئله آزارد این است که همانطور که خودش گفته دلیل اولش برای فوتبال بازی کردن لذت بردن است، روحیه‌ای که در شرایط سخت ممکن است باعث گم شدنش در زمین شود: «من به آمار و گل‌ها نگاه نمی‌کنم. برای من لذت بردن از فوتبال و انتقال این حس به تماشاگران مهم است. وظیفه من این است که این هوداران را خوشحال نگه دارم.»

تصور اینکه رونالدو چنین حرفی بزند بسیار سخت است، ستاره‌ای که دست به هر کاری می‌زند تا در هر شرایط تیمش برنده شود. این روحیه رونالدو بوده که سال‌های به داد رئال و پرتغال رسیده. برای آزارد اما وقتی لذت فوتبال کم‌رنگ می‌شود، مثل ماه‌های آخر مورینیو، انگار دیگر چیزی باقی نمی‌ماند و این حس به خودش و تیم ضربه‌ای بزرگ می‌زند.

در هر صورت رئال با توجه به ترک رونالدو و نمایش‌های عالی آزارد در 12 ماه اخیر قصد بردن او به برنابئو را دارد. اما اگر قرار باشد کاپیتان بلژیک در مادرید بدرخشد، به خصوص زیر سایه سنگین و عظیم رونالدو، باید روی روحیه و ذهنیت خودش کار کند.

۲    
آی اسپورت
2018-07-18 12:37:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر