فهرست
نسل طلایی ۲۰۱۵ کجا هستند؟
نسل طلایی ۲۰۱۵ کجا هستند؟

نسل طلایی ۲۰۱۵ کجا هستند؟

آی اسپورت - «اندی هانتر» نویسنده نشریه گاردین در مقاله «نسل بعدی» در سال ۲۰۱۵ که از هر تیم لیگ برتری یک بازیکن نوجوان را به عنوان ستاره نسل بعد انتخاب و معرفی می‌کرد، درباره «ترنت الکساندر آرنولد» بازیکن آینده‌دارِ وقت لیورپول اینگونه نوشت: «پسربچه شانزده ساله نه تنها از سوی مربیان لیورپول و تیم جوانان انگلیس برای رشد سریعش با نظرات خوبی مواجه شده، بلکه استیون جرارد قهرمان کودکی‌اش، در کتاب زندگی‌نامه خود فاش می‌کند که او از پپین لیندرز مربی وقتِ آکادمی لیورپول، خواسته تا همواره ترنت را در ترکیب بگذارد. لیندرز در یکی از مسابقات زیر هجده ساله‌های لیورپول، آرنولد را به عنوان کاپیتان انتخاب کرد و جرارد در این خصوص گفته که شانس و اقبال او بوده تا به ترنت بگوید که همواره باور داشته می‌تواند روزی در لیورپول موفق و به ستاره‌ای بزرگ تبدیل شود.»

الکساندر واقعا هم موفق شد و حالا با سرخ‌پوشان مرسی‌ساید افتخارات مختلف  رنگارنگی را تجربه کرده است؛ از قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و لیگ قهرمانان اروپا گرفته تا به آغوش کشیدنِ جام قهرمانی سوپرجام اروپا و جام باشگاه‌های جهان. او بیش از ۱۳۰ مرتبه با پیراهن سرخِ لیورپول به میدان رفته و اخیراً دلیل انگیزه بالایش را چنین توصیف کرده است: «به خاطر دارم که الکس اینگلتروپ مربی وقت آکادمی لیورپول، برای من تفکری را بازگو می‌کرد که پس از آن همواره به آن می‌اندیشیدم. زمانی که تقریباً هجده سال داشتم او از من پرسید فکر می‌کنی چه زمانی بازنشسته شوی؟ شاید در ۳۴ یا ۳۵ سالگی. در واقع در این میان هفده سال فرصت داری، یعنی هفده بار فرصت قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و لیگ قهرمانان اروپا. هرچقدر فکر کنید زمانی طولانی پیش روی من بود اما واقعیت این بود که فرصت من حتی کمتر از هفده سال بود چرا که ناکامی بخشی طبیعی از فوتبال است و این یعنی فرصت شما برای دستیابی به اهدافتان محدودتر می‌شود. تفکر به این ماجرا به صورت روزمره انگیزه من برای استفاده حداکثری از فرصت باقیمانده را به اوج خود رساند.»

انگیزه عنصری بزرگ برای موفقیت یک بازیکن است اما فاکتورهای دیگری هم دخیل هستند؛ «ذهنیت کلی»، «مربی روی نیمکت»، «مصدومیت‌ها»، «زندگی شخصی» و البته «شرایط خانوادگی».

رسیدن از آکادمی به تیم نخست و بازی در سطح اول امری سخت و ماموریتی دشوار است که هفت نفر از ۲۰ انتخابِ هانتر در سال ۲۰۱۵ - از بین متولدین سال ۱۹۹۸ میلادی - به این مهم دست یافتند. جالب‌تر اینکه از آن لیست چندین بازیکن دیگر نیز در ماه‌های اخیر فرصت خودنمایی پیدا کرده‌اند و احتمالاً در ماه‌های آینده به این ۷ بازیکن اضافه خواهند شد.

دو تن از با استعدادترین بازیکنان لیست ۲۰۱۵ یعنی «مارکوس ادواردز» بازیکن وقتِ تاتنهام و «مارکوس مک‌گوانه» بازیکن وقت باشگاه آرسنال، کشور را ترک کرده‌اند؛ مک‌گوانه سال ۲۰۱۸ راهی بارسلونا شد و اکنون به صورت قرضی از ناتینگهام در آکسفورد یونایتد توپ می‌زند. ادواردز هم بخت خود را در «ویتوریا گیمارش» پرتغال جستجو می‌کند.

«تروه چالوبا» بازیکن چلسی، به تازگی به صورت قرضی و مدت یک فصل راهی لوریان فرانسه شده. یکی از بزرگترین موفقیت‌های آن لیست اما قطعاً «جاش ماچا» بازیکن ساندرلند است که حالا به یکی از ستاره‌های تیم بوردو تبدیل شده؛ ستاره‌ای که ۸ گل در ۳۳ مسابقه در لیگ فرانسه به ثمر رسانده و در نخستین بازی ملی خود برای نیجریه را هم موفق به ثبت یک هت‌تریک تاریخی شده است.

همان سال نشریه گاردین لیستی از پنجاه بازیکن برتر متولد سال ۱۹۹۸ منتشر کرد که از آن لیست نیز هم نام‌هایی به موفقیت رسیدند و در خصوص برخی پیشبینی‌ها در خصوص آینده‌ای درخشان اشتباه از آب در آمد. با این حال دو تن از موفق‌ترین بازیکنان آن لیست امروز در باشگاه رئال مادرید توپ می‌زنند؛ یکی «مارتین اودگارد» و دیگری «فدریکو والورده».

چهارده نفر از آن لیست، به پیراهن تیم‌های ملی خود بوسه زده‌اند، ۲۵ نفر در بالاترین سطح رقابت‌های باشگاهی توپ می‌زنند یازده بازیکن هم در پنج لیگ معتبر اروپایی شاغل هستند. تا جایی که ما از آن باخبریم تنها چهار بازیکن از آن لیست در حال حاضر تیمی ندارند.

«کریستین پولیشیچ» با ۱۱۵ بازی در بوندسلیگا آلمان، لیگ برتر انگلیس و ۱۶ تجربه حضور در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا، موفق‌ترین بازیکن در آن لیست به حساب می‌آید. ستاره‌ای که در تیم ملی آمریکا هم جایگاه خود در ترکیب ابتدایی را رزرو کرده است.

در لیست آن سال، بازیکنانی نیز بودند که مسیری غیر مستقیم را برای رسیدن به موفقیت برگزیدند. به عنوان مثال «دنی اولمو» در شانزده سالگی بارسا را به قصد دیناموزاگرب ترک کرد. شش سال بعد به لایپزیگ پیوست و با آن تیم در لیگ قهرمانان اروپا هم پایش به گلزنی باز شد. اولمو سپس به پیراهن تیم ملی اسپانیا رسید و دو مرتبه پیراهن لاروخا را بر تن کرد. او نشان داد گاهی بازی در یک تیم خارجی از حضور در تیم دوم یک باشگاه بزرگ، باارزش‌تر است و می‌تواند راه رسیدن به قله را فراهم سازد.

«حکیم مستور» بازیکن ایتالیایی – مراکشی، پس از انتقال از رجینا به میلان در ۱۴ سالگی، توجهات بسیاری را به خود جلب کرد. در آن زمان فشار روی حکیم بسیار سنگین بود و مراکش هم به او نخستین بازی ملی‌اش را در ژوئن ۲۰۱۵ در ۲ روز مانده به ۱۷ سالگی‌اش هدیه داد. اما نکته اصلی اینجاست که او هرگز برای میلان به میدان نرفت، به مالاگا و سپس زوله قرض داده شد و سپس به لامیا یونان پیوست. او حالا به ایتالیا و رجینا در سری B بازگشته و امیدوار است پس از فراز و نشیب‌های فراوان، بالاخره یک کارنامه موفق را رقم بزند. آرزویی که به هیچ عنوان دور از دسترس به نظر نمی‌رسد. همه این‌ها نشان می‌دهد اگر برنامه نخست جواب نداد، باید روی برنامه دوم سخت تلاش کرد تا به جوابِ مد نظر دست یافت. حالا به نظر شما کدام بازیکنان می‌توانند در لیست ستاره‌های نسل آینده قرار بگیرند؟

 

سازندگی

ترجمه: نوید صراف 

۲    
آی اسپورت
2020-10-18 14:59:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر