فهرست
ناپولی، آتلتی، دورتموند و موناکو: تقلای بزرگان
ناپولی، آتلتی، دورتموند و موناکو: تقلای بزرگان

ناپولی، آتلتی، دورتموند و موناکو: تقلای بزرگان

آی‌اسپورت- لیگ قهرمانان اغلب مورد انتقاد است که خیلی قابل‌ پیش‌بینی است اما برخی از تیم‌های بزرگ تا به حال برای به دست آوردن جایگاه‌شان در این هفته باید تقلا کنند. این‌ها چهار تیمی هستند که تا اینجا در لیگ قهرمانان تحت فشار بوده‌اند...

اتلتیکو مادرید

فصل عجیبی برای تیم دیگو سیمئونه بوده. آن‌ها در لالیگا شکست نخورده‌اند که تاثیرگذار به نظر می‌رسد تا این که بدانیم شش بازی از 12 بازی‌شان مساوی شده است. آن‌ها همین حالا 10 امتیاز از بارسلونا عقب هستند.

در لیگ قهرمانان هم آن‌ها مساوی‌های زیادی داشته‌اند. سه بازی از چهار بازی‌شان تا به اینجا مساوی بوده و دیگری هم باخت لحظه آخری‌ 2-1 خانگی به چلسی بوده. این فاجعه‌بار نیست جز این که این واقعیت را بدانیم که دو تساوی آخر بازی‌های رفت و برگشت مقابل قراباغ بوده که انتظار می‌رفت پسرهای توسری‌خور گروه سی باشند. اتلتیکو چهار امتیاز از چلسی رده دومی عقب است و رم یک امتیاز دیگر هم جلو است.

 در روز افتتاحیه لیگ قهرمانان، اتلتیکو با رم صفر بر صفر مساوی کرد اما مسلط بر بازی بود: 20 شوت در برابر 10 شوت، 9 شوت به چارچوب در برابر یک شوت میزبان‌شان. سائول نیگوئز در سومین دقیقه توپ را به تیرک چپ و در 91امین دقیقه توپ را به تیرک راست زد و این آخری در موقعیت گل خالی بود. حالا قابل توجه است که اتلتیکو از تیم اوزه‌بیو دی‌فرانچسکو عقب افتاده است.

اشتباه در چیست؟ خب، اتلتیکو هم‌چنان به عنوان یک تیم واحد فوق‌العاده دفاع می‌کند. پیش می‌روند اما در هر حال مکانیکی و بدون ایده به نظر می‌رسند. مشکل تا حد زیادی به این سه عامل وابسته است.

اول، کوکه به عنوان رهبر ارکستر اصلی خط میانی اتلتیکو در دو بازی مقابل قراباغ غایب بود و نبود او به طرز بدی به چشم آمد. دوم، به نظر می‌رسد سیمئونه بهترین ترکیب‌اش برای یک‌سوم تهاجمی را نمی‌داند. آتتونی گریزمان بازیکن همیشگی بوده اما هیچ ترکیب واضحی با بازیکنان دیگر ندارد: کوین گامیرو، فرناندو تورس، یانیک فریرا کاراسکو. لوسیان ویتو، انگل کوریا همگی او را همراهی کرده‌اند اما تعداد کمی از ان‌ها ترکیب خوبی با گریزمان ساخته‌اند.

سوم و مهم‌تر از همه گریزمان مشخصا دور از آمادگی است. او 14 گل در دو لیگ قهرمانان قبلی زده اما تنها گل او در دو ماه اخیر روی ضربه پنالتی مقابل چلسی بوده. در واقع او به یک بازیکن بد تبدیل نشده، او دو گل برای فرانسه در همین زمان زده اما بی‌حال به نظر می‌رسد و شتاب معمولش را کم دارد و طرفداران‌اش این آخر هفته او را هو کرده‌اند.

دورتموند

بوندس‌لیگا برای دورتموند انگار از روی یک پرتگاه افتاده است. 19 امتیاز از 21 امتیاز ممکن در آگوست و سپتامبر جمع کرده‌اند و از 15 امتیاز اکتبر و نوامبر فقط یک امتیاز گرفته‌اند. این یک فروپاشی هشداردهنده است و ممکن است برای سرمربی جدید، پیتر بوش به بهای کارش تمام شود.

مشکل در لیگ قهرمانان این است که آن‌ها حتی خوب شروع نکرده‌اند. یک شکست 3 بر یک مقابل تاتنهام در روز اول خیلی نگران‌کننده بود. دورتموند بازی را در اسپرز به دست گرفت و بازیکنان زیادی را در حمله به گکار گرفت اما آن‌ها شوت‌های کافی نزدند و دفاع‌شان را برای ضدحملات خیلی باز گذاشته‌اند. این مشکل مشابه در بازی خانگی مقابل رئال مادرید هم وجود داشت و بعد هم آن‌ها دو تساوی 1 بر 1 با آپوئل داشتند که دورتموند را در آستانه حذف قرار داد. ان‌ها به دو پیروزی برابر تاتنهام و رئال مادرید احتیاج دارند که شانس پیش‌ رفتن در لیگ قهرمانان را داشته باشند و با نگاه واقع‌گرایانه شاید برای لیگ اروپا با آپوئل می‌جنگند.

دورتموند در دفاع با مشکل روبه‌رو است چرا که بوش بر خط دفاعی پیش‌کشیده به سبک آژاکس اصرار دارد که لزوما با کیفیت مدافعان میانی‌اش، سوکراتیس پاپاستوپولوس و اومر توپراک تناسب ندارد. طوری که هری کین و سون هیونگ مین در ومبلی از آن‌ها گذشتند مشخصا ارزش یادآوری دارد. آن‌ها هم‌چنین از مصدومیت لوکاژ پیژچک و جرمی تولیان رنج می‌برند. مارک بارترا در جایگاه غیرتخصصی‌اش در دفاع راست بازی می‌کند و موجب گل تساوی آپوئل در دورتموند شد.

یک مشکل گریزمانی درباره پیر امریک اوبامیانگ هم وجود ارد که در 5 بازی اخیر خود گل نزده است که شامل دو بازی مقابل آپوئل هم می‌شود. او چند فرصت را از دست داده اما دست و پا زدن اوبامیانگ بیشتر بازتاب ضعف دورتموند است تا این که علت آن باشد.

موناکو

بعد از دست دادن کیلیان امباپه، برناردو سیلوا، نبیل دیرار، تیمو باکویوکو و بنجامین مندی، فقط می‌شود گفت عادی است که موناکو برای تکرار عملکرد باورنکردنی فصل گذشته دست و پا بزند. فصلی که در آن به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان رسیدند و لیگ فرانسه را بردند. در لیگ آن‌ها خوب عمل کرده‌اند و فقط 6 امتیاز از پاری‌سن‌ژرمن عقب هستند. در اورپا فقط دو امتیاز از 4 بازی جمع کرده‌اند.

تساوی‌های دور از خانه مقابل لایپزیک و بشیکتاش کاملا قابل احترام است اما آن‌ها در خانه مقابل پورتو 3 بر صفر خرد شدند و بعد هم شکست دو بر یک مقابل بشیکتاش از راه رسید. موناکو حتی در اصول پایه‌ای دفاع در هر دو بازی ضعیف بود. مقابل پورتو دو گل بعد از برخورد توپ به پاها در محوطه جریمه آن‌ها اتفاق افتاد. مقابل بشیکتاش آن‌ها ابتدا با گل رادامل فالکائو یش افتادند اما بعد به ریکاردو کوارشما فضا دادند که به محوطه شش‌قدم برای توسان سانتر کند که او بازی را مساوی کند و بعد فضای خیلی زیادی به همین بازیکن دادند که روی یک ریباند یک گل اتفاقی دیگر بزند.

در حمله، موناکو اغلب مکار است. یوری تیه‌لمان استعدادی شگفت‌آور است اما در 20سالگی به اندازه‌ای بالغ نیست که بر بازی‌هایی در این سطح حکمرانی کند. همزمان، فالکائو گل‌های زیادی در لیگ1 می‌زند و همه تیم را حول خودش شکل می‌دهد که در سرح لیگ قهرمانان تک‌بعدی به نظر می‌رسد و خب موناکو ترکیب تهاجمی فصل قبل را از دست داده. آن‌ها صرفا به زمان نیاز دارند که بعد از خروج‌های زیاد بازیکنان در تابستان منسجم شوند اما این هم به اثباتی بر این است که امیدهای لیگ قهرمانان آن‌ها دیگر مرده است.

ناپولی

عملکرد بد ناپولی در لیگ قهرمانان تا به اینجا بیشتر از تیم‌های رنجور دیگر قابل توضیح است. آن‌ها صرفا به این بازی‌ها اولویت نداده‌اند. یک حس واقعی وجود دارد که شاید امسال سال ناپولی در سری‌آ باشد. آن‌ها دو امتیاز از تیم شگفتی‌ساز اینترمیلان و چهار امتیاز از قهرمان شش دوره گذشته، یوونتوس جلو هستند. و در حالی که در فصل‌های قبلی تمرکز بر شیوه بازی ناپولی بوده آن‌ها حالا کاراتر، منعطف‌تر و از نظر دفاعی مستحکم‌تر به نظر می‌رسند. سرمربی‌شان مائوریتزیو ساری که مدام فوتبال با ریتم بالا و شیوه‌ای متراکم را می‌خواهد توجه می کند که بازیکنان اش بتوانند استراحت کنند.

این مساله به این معنا است که عملکرد ناپولی در لیگ قهرمانان ضربه خواهد ورد. در سفر روز اول شان برای بازی با شاختار دانتسک، ساری مهاجم مرکزی کلیدی‌اش، دریس مرتنس و زوج درخشان میانی‌اش، آلن و جورجینیو را بیرون گذاشت و ناپولی یک شکست 2 بر یک را تجربه کرد. تیم کامل او فاینود را در خانه به راحتی شکست داد اما دوباره بدون آلن و جورجینیو در سفر‌شان به منچسترسیتی آن‌ها عقب ماندند و ممکن بود با نتیجه‌ای بزرگ‌تر از 2-1 شکست بخورند.

ساری دوباره وقتی مقابل تیم گواردیولا قرار گرفت به 11 بازیکن اول خود را انتخاب کرد اما در یک بازی کاملا هیجان‌انگیز، ناپولی 4 بر 2 شکست خورد در واقع هم‌چنان مایه شرمساری است که سیتی بر آن‌ها مسلط بود اما تنها باخت هفته ابتدایی مقابل شاختار به نظر می‌رسد برای ناپولی هزینه‌زا باشد. آن‌ها باید این هفته بر قهرمان اکراین پیروزی شوند و بعد فانیورد را هم ببرند و امیدوار باشند سیتی برای‌شان در دیدار دور از خانه در اکراین کاری کند. به نظر می‌رسد همه این‌ها آرزوهایی طول و دراز است و ناپولی سر از لیگ اروپا درخواهد آورد. جایی که اگر ناپولی در نزاع سری آ باقی بماند ساری مطمئنا بیشتر از این هم به تیم اول‌اش استراحت خواهد داد.

۵    
آی اسپورت
2017-11-21 19:05:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر