فهرست
پیران بی‌طریقت
پیران بی‌طریقت

پیران بی‌طریقت

آی اسپورت - حرف‌هایی باید زد، هم با تیم ملی که این روز‌ها به نامش، بیانیه می‌نویسند و چه بی‌منطق هم! و نیز با حمید استیلی که برای رونق دادن به بازی‌های تیم امید، هر کار لازم و ضروری را، به محک تجربه می‌کشد و ترس از نبردن و باختنش را هم، در این ایام که دوره خودشناسی و تدارک و آزمودن عیار تیم امید است، ندارد! حمید، از ترس مرگ، به خودکشی فکر نمی‌کند!

حمید باید هم از تیم امید نکته‌ها بیاموزد و هم درس‌های عبرت‌آموزی بگیرد از کاری که تیم ملی با خودش انجام داد تا انجام وظیفه‌اش را توأم کند با بیم و امید‌های فراوان! استیلی، تا اینجای کار سفره را بد پهن نکرده است! سه بازی در اندونزی و قطر و ۳۰ نکته همه بدیع و همه تازه، برای بهتر بازی کردن و دیگر نباختن آموختن! نباختن، آن هم برابر تیم‌هایی مثل کره جنوبی، چین و ازبکستان که حریفان درجه اولند! عملکرد استیلی یک‌جا معیوب است! جایی که او یارانش را از تیررس نگاه‌های نقادانه و خریدارانه، دور کرد و مجال نداد چند و، چون و کم و کیف بازی تیم امید دیده شود! نادیده ماندن مثل بازی نکردن است! کوشش ابتر، تلاش بی‌فایده!

اکنون، بعد از سه بازی که امید‌ها را به میدان آورد، ما نمی‌دانیم و هیچ‌کس دیگر هم که برابر تیم امید‌های قطر، چگونه در ۶ دقیقه اول ۲ گل خوردیم و چگونه پا به توپ شدیم، یا نشدیم! و چرا باختیم و به کدام دلیل و کدامین علت! همان‌طور که دو بازی در اندونزی هم، کمکی به ارزیابی عمومی‌تر و دریافت همگانی‌تر نکرد! نه از بد تیم امید با خبریم، نه از خوبش!

در حالی که قرار است همه چیز را همگان بدانند و برای حل مشکلاتش، یاری کنند، به دمی، یا قدمی یا که قلمی، اما همگان هیچ نمی‌دانند! مگر از شنیده‌های بسیار بسیار اندک آن هم از زبان خود استیلی و دو، سه همکارش! تیم امید، در معرض عیب بزرگ نادیده ماندن و چکش نقد و نقادی هم نخوردن، باقی مانده است! استیلی، باید بداند که تیم امید در این چهل و سه، چهار روز باقی‌مانده، باز هم باید بازی کند! ولو با تیم‌های لیگ برتر و چه بهتر که با تیم‌های ایرانی حاضر در لیگ آسیا!

بنویس نامه‌نویس! بیانیه‌های خواندنی بنویس

تیم ملی که ۴ پیروزی لازم دارد و ۴ مسابقه هم درپیش، به کار جدید خود - بیانیه‌نویسی- ادامه می‌دهد! دست‌کم ما، با این شیوه دوستی - که می‌تواند به دوستی خاله‌خرسه همانند شود- مخالفت و تعارضی نداریم! ولی باید که به کار‌های مؤثرتر و به راه حل‌های کار راه‌انداز هم پرداخته شود! یافتن زوایای پنهان این شکست، البته به جای خود مفید است و نیز پنهان‌کاری در مورد زوایای شکست هم، هنری لازم دارد که از هر کسی و از همه کسانی سر نمی‌زند! «گاو نر می‌خواهد و مرد کهن»!

بگذریم و بپردازیم به اینکه گفته‌اند: ... آنچه را که پیر، در خشت خام بیند، جوان در آیینه هم با همه شفاف بودن و خوب تراش خوردنش نمی‌بیند! و اینجاست که این سؤال محوریت پیدا می‌کند تا پرسش‌های مهم بعدی هم به میان آورده شوند! سؤال این است:

«پیر» تیم ملی که می‌بیند نادیده‌ها را، الان کیست؟ طریقی که پیر تیم ملی باید بپیماید و راهی را که باید با پای خود طی کند، کدام است؟ حتماً که انگشت اشاره خود را به سوی «ساکت» نخواهید گرفت؟ یقیناً که او هم خودش را پیر صاحب‌طریقت تیم ملی نمی‌داند، نه حالا و نه هیچ‌وقت دیگری! مدیر اداری تیم ملی، چرا و نه در مقام دیگری!

اینکه تیم ملی از «پیران دیر و کهنه‌سواران» خالی می‌نماید، ربطی به حضور ساکت و زاویه‌ای از نیمکت تیم ملی ندارد! که این بخش از نیمکت تیم ملی- و تیم امید و تیم‌های جوانان و نوجوانان- دیرگاهی است که آب‌نمک می‌خورد و خالی‌تر از خالی انتظار می‌کشد! لابد برای کسی که می‌آید و کسی که گویا در حال آمدن است! یکی از ما بهتران! یکی از همه‌فن حریفان! یکی از نخوانده ملایان! یکی از آن‌ها که وجودشان بار است و افکارشان سربار!

پیران بی‌طریقت! پیران خام! پیران ناپخته! آن‌ها که صم و بکم بودنشان، به مراتب بهتر است! آن‌ها که با بودن‌شان، نبودن خود را شدت می‌بخشند و تشدید می‌کنند! آن‌ها که هستند، تا حسن حبیبی، محمود یاوری، علی پروین، رسول کربکندی، ناصر ابراهیمی، محمد مایلی‌کهن، جعفر کاشانی، محمود خوردبین و علی جباری و نامجومطلق، جواد زرینچه و همه چهره‌های شاخص فوتبال نباشند!

بپردازید به کار خود

از کجا شروع کردیم و به کجا رسیدیم؟ درست مثل بیانیه‌نویس‌های تیم ملی، که از کجا شروع کردند و به کجا رسیدند! نگاهی به بازی‌های تیم ملی تأکید می‌ورزد که تیم ملی، جوهر تیم شدنش کم است! تیم ملی باید به تیم انسجام یافته‌تری، تبدیل شود! با بیانیه یا بدون بیانیه، تیم ملی «بازی کردگی» و تیم شدگی کم دارد! تیم آقای ویلموتس، قبل از روبه‌رو شدن با هنگ‌کنگ و کامبوج، باید آنقدر بازی کند تا در حین مسابقه‌های اصلی‌اش - که باید نگاه عمیق‌تری به لیگ برتر هم داشته باشد- خوب‌تر و کامل‌تر و تیغ‌دارتر ظاهر شود!

تیم ملی باید از نظر وزن تیمی، برای ۱۵ خرداد و ۲۰ خرداد- رویارویی با بحرین و سپس نبرد با عراق- به کامل‌ترین حالت ممکن دست یابد! با راز‌های پنهان یا بدون آن، با زوایای پنهان، یا در غیاب این زاوایای گوشه‌دار و کنایه‌زن و طعنه‌آمیز، باید تیم ملی را، به تیمی روان، سیال و سبک‌بال تبدیل کرد! گفته‌اند عیسی به دین خود، موسی هم به دین خود! حال می‌توان گفت: ... بیانیه‌نویسان به کار خود، تیم ملی هم به جای خود! هر کس کاری را که بلد است، پیگیری کند!

 

خبر ورزشی

۳    
آی اسپورت
2019-11-23 17:34:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر