فهرست
عادت پپ به سیتی منتقل شد؛ قهرمانی
عادت پپ به سیتی منتقل شد؛ قهرمانی

عادت پپ به سیتی منتقل شد؛ قهرمانی

آی اسپورت - این فصل را می‌توان فصلِ «تاجگذاری مجدد پپ» نامگذاری کرد، فصلی که بزرگ‌ترین جنگ‌ها و صف‌آرایی‌ها را به خود دید اما در پایانِ «شب طولانی جزیره»، این پسران گواردیولا بودند که توانستند از «تخت پادشاهی» خود در مقابل مدعیان دفاع کنند تا به جهانیان نشان دهند لایقِ دریافت عنوان «بهترین قهرمان تاریخ لیگ برتر انگلیس در عصر مدرن» هستند. سیتیزن‌ها در این فصل رقیبی را پیش‌روی خود دیدند که عزمش برای پایان دادن به طلسم ۲۹ ساله جزم بود، طلسمی که با صرف جمله «به امید سال آینده» به ۳۰ سال رسید! اینکه لیورپول در این فصل با کسب ۹۷ امتیاز و قبول تنها یک شکست، دستش از کسب عنوان قهرمانی کوتاه ماند، به شدت شگفت‌انگیز است اما نکته اصلی این است که نباید فقط به لیورپول به عنوان برترین نایب‌قهرمان تاریخ نگاه کرد بلکه باید به این مسئله توجه ویژه‌ای داشت که منچسترسیتی تا چه اندازه خوب بود که توانست فصل را بالاتر از سرخ‌پوشان مرسی‌ساید به پایان برساند. این فصل برای فوتبال‌دوستان فصلی جنون‌آور بود؛ هر دو تیم مدعی قهرمانی، بین خود و سایر تیم‌ها فاصله‌ای عمیق ایجاد کردند و از هر لحاظ برتر از دیگران بودند و حالا سیتیزن‌ها شانس فتح سه‌گانه داخلی را دارند و بندرنشینان لیورپول شانس فتح جام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را.

در واقع می‌توان گفت که این دو رقیب یکدیگر را به سطح جدیدی منتقل کردند و دوئل این دو تیم همانند نبرد شانه‌به‌شانه دو گلادیاتور برتر بود؛ تماشایی، هیجان‌انگیز و البته فراتر از حد تصور. در ماه دسامبر بود که لیورپول ۷ امتیاز از منچسترسیتی پیش افتاد و اگر می‌توانست در نبرد مستقیم ماه ژانویه در اتحاد با سیتیزن‌ها به برتری برسد، این اختلاف به ۱۰ امتیاز افزایش می‌یافت. تا پیش از آن مسابقه، سرخ‌های آنفیلد مدعی اول قهرمانی محسوب می‌شدند اما پیروزی آبی‌آسمانی‌ها بذر شک را در دل فوتبال‌دوستان کاشت، مسابقه‌ای که قطعاً به عنوان نقطه عطف بزرگترین نبرد قهرمانی لیگ برتر در تاریخ ثبت خواهد شد. صدرنشین این فصل، ۳۲ مرتبه تغییر کرد که در نوع خود یک رکورد تاریخی محسوب می‌شود، البته فراموش نکنید که در اکثر هفته‌ها، لیورپول پیش از سیتی به میدان رفت و دلیل این تغییر مداوم همین امر بود اما این ماجرا ذره‌ای از هیجان غیرقابل‌وصفِ این تعقیب و گریز نکاست.

اما چه شد که لیورپول برتری امتیازی خود را از دست داد؟ همه چیز به کسب ۴ تساوی در شش بازی برمی‌گردد، به‌ویژه تساوی روز سوم مارس برابر اورتون، جایی که سرخ‌پوشان را به بن‌بست رساند و باعث شد قافیه را به من‌سیتی ببازند و سرنوشت قهرمانی را به سیتیزن‌ها هدیه کنند. از آن به بعد، سیتی روی بی‌رحم خود را به تصور کشید و «ماشین پیروزی» توانست چهارده پیروزی پیاپی را به دست آورد. سرعت، حرکت و بازی روان آنها در تمام طول فصل استثنایی بود؛ هر بار که چالشی پیش روی‌شان قرار می‌گرفت، به جای «لغزش» با «لبخند» پاسخ می‌دادند، حتی زمانی که در روز پایانی به مدت ۸۳ ثانیه، سرخ‌های بندر لیورپول را در صدر دیدند. آن مسابقه پیش از شروع برنده‌اش مشخص بود و تنها این سؤال در ذهن فوتبال‌دوستان قرار داشت که «با چه اختلافی»! این داستانِ کلِ فصل منچسترسیتی بود.

منچسترسیتی به آنچه لیاقتش را داشت رسید اما این ماجرا هرگز مانع زیاده‌خواهی پپ نشد، حتی در جشن قهرمانی! سرمربی اسپانیایی پس از پایان مسابقه و کسب عنوان قهرمانی، ضمن صحبت از غرور و دستاوردش، از نقاط ضعف تیم تحت رهبری‌اش نیز سخن گفت! همین اثباتی بود بر بلندای سقف انتظارات پپ، کسی که همواره به دنبال پیشرفت بیشتر است و هرگز به داشته‌های خود راضی نمی‌شود و این همان چیزی‌ است که گواردیولا را از دیگران جدا می‌سازد.

۲    
آی اسپورت
2019-05-15 02:07:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر