فهرست
پایان باز احمد: من هشت شدم، لیک نه چون تو
پایان باز احمد: من هشت شدم، لیک نه چون تو

پایان باز احمد: من هشت شدم، لیک نه چون تو

 آی اسپورت- «من هشت شدم لیک نه چون تو... من مرد عملم لیک نه چون تو... گر بخت دهد اوج بگیرم... بالا بروم لیک نه چون تو».نورالهی زمانی که به پرسپولیس آمد و وارث شماره 8 شد برای رخصت از علی کریمی در صفحه‌اش این شعر را نوشت.

وقتی بحث شماره پیراهن می‌شود بعضی از اعداد فقط عدد نیستند. یک مکتب هستند و یک عالم نوستالژی و خاطره. وقتی پای پیراهن پرسپولیس در میان باشد آن وقت عدد 8 داستان دیگری پیدا می‌کند. تا زمان علی کریمی 8 می‌شود شماره یاغی و بعد از او می‌شود شماره ناکام. نفرین شماره‌ها در فوتبال چیز ناشناخته‌ای نیست. موارد زیادی را می‌‌توان پیدا کرد که یک شماره پیراهن بعد از بازیکن بزرگی که آن را پوشیده برای بقیه بازیکنان بدشانسی آورده. این داستان ادامه داشت تا احمدنورالهی. نورالهی را می‌شود نوعی مرز دانست. مرز یاغی و ناکام. او وقتی برای اولین بار پیراهن شماره 8 را پوشید همه منتظر ناکامی بودند اما او درخشید و خوب بازی کرد تا خیال کنیم که دیگر نفرین تمام شده و این پیراهن هم صاحب جدیدی پیدا کرده. داستان این فصل اما تفاوت داشت.

نورالهی به یکباره نیمکت نشین شد و بعد هم پسر سربه زیر و ارام و باغیرت ساز جدایی سر داد. یک نوع یاغی‌گری زیرپوستی همراه با ناکامی. بعد هم اتفاقات بازی دیروز که برای یک بازیکن نیمکت‌نشین واقعی به نظر نمی‌رسید. انگار یک داستان بود. انگار پرسپولیس قرار بود از اسطوره‌اش جدا شود. حالا شماره 8 دوباره به همان جای سابقش بازگشت. دوباره به آرشیو رفت. نورالهی قرار بود پایانی باشد بر ترس پوشیدن این پیراهن. پایان موقت او با این پیراهن اما مثل فیلم‌های فرهادی شد. پایان باز. شماره 8 پرسپولیس به این تیم برمی‌گردد و بزرگ می‌شود یا می‌رود و تمام می‌شود؟ گر بخت دهد اوج گیرد.

۹ ۷  
آی اسپورت
2016-12-24 14:32:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۷ نظر
لنگیه دکل نورد
شنبه ۴ دی ۱۳۹۵، ۱۴:۳۶
خخخخخخ دیروز‌ از بس لنگیا داشتن دکل نوردی این احمد خوابگزارو میکردن از خنده ترکیده بودم. انقدر حقیرن که فیکس گذاشته بودنش تو زمین تازه بازوبندم بهش داده بودن:))) مثلا اینکارا رو میکنید تا شاید از رفتن به ترتر منصرف بشه؟ دکل نوردی احمد خوابگزارم نکرده بودین که اونم کردین:))) آدم به قشقایی ببازه حذف بشه ولی دکل نوردی احمد خوابگزارو نکنه خخخخخخ
۱ ۳
Mahdi
شنبه ۴ دی ۱۳۹۵، ۱۵:۰۵
میدونم خیلی بهت فشار اومده نمیدونی کجا خالیش کنی درکت میکنم بازی دیروز به خیلی به شما کیسه کشا فشار اورد
شاهین
شنبه ۴ دی ۱۳۹۵، ۲۰:۰۳
برزو اعتماد به نفسی که داری و برگشتی به سایت قابل تقدیر است... تو نمک این سایت هستی... نباشی ما به کی بخندیم هههههه
۳
رضا
شنبه ۴ دی ۱۳۹۵، ۲۰:۲۲
امثال این لمپن هیچوقت تو زندگی طعم لذت رو نمیچشن انقدر دلشون پر از کینه و عقده دیگران شده. مطمعنم انقدر دل کوچیکی داره چهرشم پر شده از کینه و عقده تا جایی که کسی بهش نگاه هم نمیکنه.
۳
حسین پیری
شنبه ۴ دی ۱۳۹۵، ۱۴:۴۸
با این پپسی هایی که شما واسه نوراللهی _ همون احمد خودتون_ دارین باز می کنه اگه خودش یه سر به سایتتون بزنه خودشم به خودش شک می کنه که نکنه واقعا اسطوره ای چیزی بوده و تو فوتبال ایران جایگاهی داشته است
بسه دیگه این همه قلم فرسایی در رثای هشتی که غیر شما هیچ کس فکر نمی کرد و نمی کنه که بزرگ بود/هست حتی خودش
۱ ۲
كيسه سوز
شنبه ۴ دی ۱۳۹۵، ۱۵:۲۷
آره احمد اسطوره نبود ولي كيسه كشا يادشون نره شروع چهارتايي شدنشون روي شوت احمد بود. در ضمن مهم شخصيت تيمي پرسپوليسه كه وقتي يه بازيكنش به ناحق و اجبار ازش جدا ميشه همه از بازيكن بگير تا سرمربي و هوادار ازش حمايت ميكنن،بهش بازوبند رو ميدن ايستاده تشويقش ميكنن و واسش اشك ميريزن. ايناس كه تيم رو تيم ميكنه،حالا ترتر و كيسه هي بازيكن بخرن.ما ديروز جا احمد يه ١٧ ساله آورديم،همون بستونه.
حسین پیری
شنبه ۴ دی ۱۳۹۵، ۱۷:۱۴
دقیقا بات هم نظر و موافق دوست عزیز و به اون همه ای که گفتی از بازیکن بگیر تا سرمربی و هوادار" آی اسپورت" و دوستان قلم فرسا رو هم اضافه می کنم و دقیقا ایناس که آدمو قانع می کنه به رنگی بودن دوستان قلم فرسا
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر