فهرست
قهرمانی چشمک می‌زند اگر خودزنی نکنیم
قهرمانی چشمک می‌زند اگر خودزنی نکنیم

قهرمانی چشمک می‌زند اگر خودزنی نکنیم

آی اسپورت - دور نخست مرحله گروهی رقابت‌های جام ملتها به پایان رسید و نگاهی به عملکرد تیم‌ها نشان می‌دهد ایران را می‌توان شانس اول قهرمانی دانست. ژاپن تیم همیشه مدعی با مربی بومی به طرز عجیبی حتی یک بازیکن از کاشیما آنتلرز قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ندارد و حتی سوزوکی مهاجم گلزن این تیم در میان دعوت شده‌ها هم نبوده و جوان‌گرایی در برخی پست‌ها، ترکیبی ناهمگون و عملکرد ترسان لرزان سامورایی‌ها مقابل ترکمنستان، نشان داد که آنها در قواره قهرمانی نیستند و اصطلاحا این ژاپن، آن ژاپنِ ترسناک نیست که هیچ بلکه همه مدعیان و حتی حریفان مرحله گروهی خود را هم  خوشحال و امیدوار کرده‌ است.

عراق هم در جدال با ویتنام ثابت کرد با تیم دوره قبل فاصله بسیار دارد. آنها حرف برای گفتن دارند اما نه همچون تیم مستحکم و پرانرژی جام قبلی که با حذف ایران تا فینال پیش رفتند. کره شمالی هم به رغم اینکه حالا و خلاف سال‌های گذشته در اروپا لژیونرهایی دارد، همچون ادوار قبلی و سالهای گذشته که نه در مقدماتی جام جهانی و نه در جام ملتها توفیقی کسب نکرده در این جام هم ره به جایی نخواهد برد و سخت می‌توان متصور بود که آنها شانس حضور در جمع چهار تیم برتر را داشته باشند.

استرالیا تیمی که کی‌روش حضورشان را به اتفاق ژاپن و کره در نیمه‌نهایی قطعی دانسته با قبول شکستی تلخ در بازی با اردن همه را از خود ناامید کرد اما با این وجود به همان اندازه که می‌توان در این گروه تیم‌هایی چون سوریه و اردن را خطرناک دانست نمی‌شود استرالیایی‌های میدان دیده و باتجربه را به عنوان مدافع عنوان قهرمانی از دور خارج کرد اما تردیدی هم نیست که کانگوروها آن صلابت و اقتدار همیشگی را ندارند و برای قهرمان شدن به اندازه ژاپن کار بسیار سختی خواهند داشت.

هند، ویتنام، ترکمنستان، لبنان و حتی تایلندی که در گام نخست باخت را می‌توان شگفتی‌سازهای خوبی برای هیجان دادن به بازی‌ها دانست و یک جرقه‌ای که نهایتا در مراحل حذفی خاموش خواهند شد اما می‌شود تا حدی روی سوریه و اردن حساب دیگری باز کرد. در مجموع تا بدین جای کار نه استرالیا آن استرالیای همیشگی و قابل انتظار بوده و نه ژاپن آن تیم غیرقابل مهار و فراتر از آسیا.

کره جنوبی تیمی که همواره مقابل ایران در این سال‌ها به بن‌بست خورده نیز در سال‌های اخیر به گونه‌ای در جام‌ها رویت شده که نباید از جدال با آنها زانوی غم بغل گرفت. کره جنوبی انگاری همچون تیمی می‌ماند که کفگیر فوتبالش به ته دیگ خورده و از آن سرعت و قدرت و صلابت سال‌های قبل شان که منجر به مدعی جهانی بودن‌شان شد خبری نیست.

با این وجود کره جنوبی و حتی همین ژاپن و استرالیا  را به واسطه تجربه بین‌المللی بازیکنان‌شان نباید و نمی‌شود نادیده گرفت اما می‌توان به نتیجه رسید این آنها هستند که باید در رویای نیمه‌نهایی باشند نه تیمی مقتدر چون ایران که هشت سال است زیر نظر کارلوس کی‌روش کار می‌کند و در گام نخست بعد از عربستان بهترین شروع را داشته.

از جمع مدعیان سنتی جام ملت‌ها تا بدین جا عربستان و ایران بهترین بوده‌اند و بعد از آنها هم عراق. تیم‌هایی چون قطر، کره جنوبی، ژاپن و استرالیا را هم  باید در یک ترازو گذاشت و یا  برای امارات به عنوان میزبان و سوریه از جمع شگفتی‌سازان احتمالی شانس صعود به جمع چهار تیم را تا حدی متصور بود.

در مجموع اما نه آنگونه که کی‌روش سعی دارد انتظارات را تا نیمه‌نهایی که هشت بار تجربه‌اش کرده‌ایم پایین بیاورد و نه آنگونه که بگوییم الا و بالله باید قهرمان شویم و بدور از هر خط و ربط، خود و مردم‌فریبی و یا بالا و پایین بردن انتظارات، بر این باورم که ایران شانس اول قهرمانی و حداقل شانس مسلم قرار گرفتن در جمع چهار تیم برتر است و اگر اسیر ناداوری و بدبیاری‌ها نشود مستحق حضور در فینال.

در پایان دور نخست هر چند نمی‌توان برداشت آخر را داشت اما گویی جام به ایران چشمک می‌زند، این جام ملتها می‌تواند به واسطه شکننده بودن برخی مدعیان و رقبای همیشگی و سنتی از یک سو و انسجام تیم ملی ایران بدلیل ثبات هشت ساله در کادر فنی و شکل گرفتن تیمی یکدست و منسجم، جام ایران باشد.

انگاری که این تیم بو و حس قهرمانی را به دوستداران خود و به ایرانیان می‌دهد و بخت نخست فتح جام است به شرط آنکه حاشیه‌های کنفرانس خبری‌های کی‎‌روش و به باور خیلی‌ها مقدمه‌چینی‌ها برای شریک جرم تراشیدن در حذف احتمالی، از نظر روحی، روانی و ذهنی به تیم لطمه نزند و این انسجام و اقتدار را با خودزنی‌های سرمربی پرتغالی‌اش به باتلاق حاشیه‌ها نبرد.

این تیم را در پایان دور نخست بخت نخست قهرمانی می‌دانیم و شکننده طلسمی چهل و سه ساله اگر.... اگر کارلوس از الکس آموخته باشد که؛ خودزنی ممنوع.... اگر بدانیم که فقط خودمان در این جام حریف خودمان می‌شویم و بس!

 

۱۳ ۴  
آی اسپورت
2019-01-10 20:09:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۴ نظر
مجید
پنجشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۷، ۲۰:۳۰
تو هم از اون لنگی های مردرند هستی..تمام دعواهای بی حاصل رو تقصیر کیروش انداختی و شروع کردی به تیکه انداختن به کیروش...در صورتیکه همیشه کیروش پاسخ لجن پراکنی های اون دلال رو میده...اما این لنگی ها هر کاری بکنند نمیتوانند یه ادبیات نوشتاری استاندارد و امروزی رو یاد بگیرند...تقریبا ته دلتون میخواد تیم ملی شکست بخوره تا از پوشش دروخین خوتون خارج بشوید شروع کنید به لجن پراکنی همان چیزی که در ان خبره اید...این جام ملتها ازمون خوبی بود برای قرار دادن ایران..که لنگی ها در ان شکست خوردن...
۹
علی
پنجشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۷، ۲۰:۳۳
یعنی یه لقمه حاضر و آماده برای تیم میلی کیروش
مرد منطقی
پنجشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۷، ۲۰:۴۷
نظرتان چیست اگر برانکو مدتی نیش پیدا و پنهان نزند؟
۷
پرسپولیس واقعی
پنجشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۷، ۲۱:۴۷
شما خسته نمی شین !
وقتی کی روش پیش از جام جهانی یه نفس می کشید شما جماعت قلم بدست ، تفسیر می کردین که چون کی روش از رقبای گردن کلفت ترسیده این حرفها را مقدمه ای برای باختهای مفتضحانه خودش می زنه!

بعدش که حالا تیم افتضاح ببار نیاورد گفتین شانسی بوده
اسپانیا و پرتغال مالی نبودن و این حرفهد
الان هم که میخواد حرف بزنه شما میگید برای باخت احتمالی
ضمن اینکه زیر پوستی دارید القا می کنید اگر هم قهرمان شدند رقبای سنتی ما مثل ژاپن و کره و استرالیا ضعیف شده بودند .

یعنی خدائیش شما دیگه کی هستین !
خدایا
اگر شماها بزارین فوتبال ما پیشرفت میکنه
۷
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر