فهرست
شرح موفقیت کی‌روش و برانکو: رنج‌های گذشته
شرح موفقیت کی‌روش و برانکو: رنج‌های گذشته

شرح موفقیت کی‌روش و برانکو: رنج‌های گذشته

«خاطره لحظه­‌های باشکوه و پُرنشاط، همیشه از خود این لحظه­‌ها دلپذیرترند. چون وقتی شاد هستید تقریباً از همه چیز بی­خبرید. آنچه از هوشیاری بر می‌­انگیزد، اندوه و تیره­‌بختی است»

خورخه لوئیس بورخس

1/ فوتبال ایران بعد از سال‏‌ها سکون و رکود، تصویری از یک موفقیت نسبی را به نمایش گذاشته است. تصویری ماحصل از یک تقارن دلچسب تاریخی در عرصه مسابقات ملی و باشگاهی. صعود بی‌دردسر و مقتدرانه تیم ملی به جام جهانی و راهیابی پرسپولیس به نیمه نهائی لیگ قهرمانان آسیا.

 2/  کارلوس کی‌روش و برانکو ایوانکوویچ در حالی معمارگر و تصویرساز موفقیت‌ها لقب گرفته‌اند که باید اشاره کرد این نتایج در فضای خاص و منحصر به فرد فوتبال ایران بده‌ست آمده است. فضائی پرتنش و پر از ابهام و ایراد که تا چندی قبل همه چیز در آن از جدیت افتاده بود و کمدی ویرانگر سوء مدیریت، ساختار گریزی، عدم نتیجه گیری و قهر هواداران با سکوها به یک تراژدی بدل گشته بود. در چنین اتمسفری این دو مربی استراتژیست، علیرغم خواستگاه‌ها و سلایق مختلف توانستند با تحلیل مشخصی که از شرایط مشخص فوتبال ایران داشتند به میزان قابل توجه‌ی از " اگر" های وحشتناک حاکم در این فوتبال بکاهند و مسیری متفاوت را برای نجات آن ترسیم کنند.

 3/ مطمئناً ورود پدیده‌‏ای مانند فوتبال به هر کشوری با دستاوردها و نتایج متفاوتی همراه بوده است. فوتبال ورزشی است فرامتنی که تأثیرپذیری و تأثیرگذاری آن در تحولات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی غیرقابل انکار است. بدون تردید قوای محرکه ورزش فوتبال خیل طرفداران و هواداران دل بسته به آن می‏باشند. جماعتی شیفته و علاقمند که خود را به متن و حاشیه این ورزش پیوند زده و با این دلبستگی، لختی خود را از واقعیت‏‌های تلخ جدا می‏سازند و برای اندک زمانی در رویائی شیرین غرق می‌نمایند. هوادارانی که ناکامی‏‎های اجتماعی خود را با فوتبال جبران کرده و با هر اتفاق تلخ و شیرین در زندگی، از عشق و علاقه به فوتبال دست نمی‌کشند. پس جماعت هوادار به خود حق می‌دهد که برای عینیت بخشیدن به آمال و آرزوهایش، به اتفاقات و حوادث پیرامونی این ورزش حساس باشد.

 4/ زمانه داوری هوشیار و خردمند است. تاریخ فوتبال ایران سیاهه پرشماری از مربیان خارجی را در خود قرار داده است. اما از ستاره‌های آسمان، چندتائی کوکب درخشان شده‏‌اند. رایکوف، اوفارل، استانکو، ایویچ، بلاژویچ، برانکو و نهایتاً کارلوس کی‌روش مربیانی می‏باشند که در مقاطع مختلف توانسته‏‌اند با جریان سازی و کسب موفقیت‌های مختلف، نامی ماندگار را در اذهان جامعه ایرانی برای خود باقی گذارند. اما متأسفانه فوتبال ایران هیچ‏گاه نتوانسته از ظرفیت‏‌های ایجاد شده و توانائی‌های علمی و تجربی مربیان مزبور در جهت ایجاد فرم و ساختار به هدف استمرار در کسب نتایج مطلوب استفاده کند.

5/ برای رفتن به جنگ تاریکی، شمشیر نیاز نیست بلکه چراغ لازم است. در فوتبال و به خصوص در مباحث فنی، برای صعود از سطح شعار به واقعیت به مربیانی نوگرا، با تجربه و صاحب سبک نیاز می‏باشد. از همین رو برای تحولات پیش روی فوتبال ایران زیاد نمی‏توان بر روی جریان مربیان سنتی تکیه نمود. این جریان بیشتر از آنکه به حقیقت‌های امروزی فوتبال واکنش نشان دهد، عموماً براساس باورهای خود عمل می‌کند، شاید به خوبی به تحلیل و تفسیر و بیان مسائل و مشکلات بپردازد، اما واقعیت آن است که این جریان خود بخشی از مسئله و مشکلات می‏باشد. آنها سال‌هاست که سایه نشینی را به ممارست، یادگیری و تحول پذیری و آموزه‌های نو ترجیح داده‏‌اند.

 6/ حقیقت داروی تلخی است که ثمرات شیرینی دارد. در فوتبال هیچ چیز اتفاقی رخ نمی‏دهد. فوتبال ایران برای گریز از خاطرات تلخ گذشته، نیاز به شناسائی عوامل موفقیت‌های امروزی دارد. این موفقیت‌ها تنها به ابعاد برجسته شخصیتی و حرفه‌ای کیروش و برانکو در حیطه مسائل فنی باز نمی‌گردد، بلکه زوایای پنهان و آشکار بسیاری در عملکرد این افراد وجود دارد که در نهایت باعث کسب انتفاع فوتبال ایران شده. تشخیص و شناسائی این زوایا، همچنین تعمیم و بسط آن به سایر حوزه‌های فنی و تشکیلاتی، ضروری و انکار ناپذیر است که مسئولیت عمده آن بردوش متولیان فوتبال ایران است.

بازگشت به مسیر گذشته و تکرار نمایش فرصت سوزی‌های همیشگی، نه تنها دیگر غیرقابل پذیرش، حزن انگیز و ملال آور می‌باشد، بلکه آغازی است بر دومینوی سقوط.

 

۱۷ ۴  
آی اسپورت
2017-09-17 01:03:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید
۴ نظر
امید
يكشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۶، ۰۲:۳۷
قطعا تاریخ از انها خواهد گفت،منتهی چیزی به اسم حرفه ای گری تو فوتبال ایران وجود ندارد گه اگر داشت الان نصف مربیان لیگ برتر در منزل تشریف داشتند و همین مربیان اقلیت چشم موفقیت امسال کیروش و برانکو راندارند،هرچند به واقع کیروش سطحی به مراتب بین المللی تر از برانکو دارد ولی به حق تنها شخصی که جلوی کیروش ایستاد همین برانکو بود چون کار خودشو بلد بود،مربیان دیگر بسته به منفعت خود موافق یا مخالف میشدن همین علی دایی بدون پیش فصل هدایت نفت قبول کرد تو اولین تعطیلی لیگ یک دوره بدنسازی کامل با تیم انجام داد کلی متنفه شد بعد در تعطیلی های بعدی شاکی بود گه چرا تیم او از شرایط مسابقه دور شده بقیه هم به همین شکل
۴
لدفن
يكشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۶، ۰۷:۳۵
این روانی و برانکو رو تو یه گروه قرار ندین. کیروش یه خانه پوشالی ساخته که ۲۴ ساعت بعد از رفتنش نابود میشه. چون همه چی متکی به خود دلالشه.
علیرضا
يكشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۶، ۱۷:۳۱
چه کی روش و چه برانکو، هر کدوم بروند تیم های ملی و پرسپولیس از هم می پاشه و این تقصیر این دو هم نیست... از هم نپاشیدن ساختار تیم ها وابسته به مدیران باشگاه و آموزش مربیان کارآمد در رده های پایه و سپس جوانان و امیدهاست. امری که به کل مدیران باشگاهی و ملی در ایران از اون غافل هستند. در ضمن فکر نکنم لازم باشه برای اثبات ادعاتون که آبکی است به یکی از این دو مربی خوب خارجی در ایران توهین کنید برادر من... کمی واقع بین و منصف باش.
۲
ویلی
يكشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۶، ۰۸:۰۳
چه افتتاحیه دلنشینی....
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر