فهرست
یادداشت فنی: گره دربی 79 چگونه باز شد؟
یادداشت فنی: گره دربی 79 چگونه باز شد؟

یادداشت فنی: گره دربی 79 چگونه باز شد؟

آی اسپورت- ترکیب سرخابی های پایتخت برای دربی 79 بازهم طبق عادت محتاطانه در نظر گرفته شده بود. درخشان که به نوعی از تمام عناصر دفاعی خود در ترکیب اصلی استفاده کرده بود قصد داشت تا با گرفتن فضا از حریف به وسیله تجمع در پشت محوطه جریمه خودی به استقلال موقعیت ندهد و با بهره گیری از سرعت نفرات جلوی زمین و انتقال سریع توپ روی ضد حملات بر روی دروازه آبی پوشان موقعیت ایجاد کند.



قلعه نویی هم که از غیبت کرار مطلع بود سعی کرده بود تا با استفاده از نفرات کناری زیاد (فخرالدینی و حیدری در راست و نوری و بیک زاده در چپ) کناره های خود را برای ایجاد موقعیت گلزنی تقویت کند و با همین شیوه از ضدحملات حریف سرخ پوش جلوگیری کند.


از همان شروع بازی می شد حدس زد کیفیت فنی بازی نفرات دو تیم نمی تواند در حد بالایی باشد. خشونت بیش از حد، استرس و فشار بالای دربی و تفکرات بسته مربیان دو تیم از عواملی بود که کار را برای مهره های اندک هجومی دو تیم بسیار سخت و مشکل کرده بود. تا جایی که پرسپولیس در نیمه اول حتی یک ضربه در چارچوب نداشت و استقلال نیز علی رغم در اختیار داشتن توپ، برنامه ای جز ارسال از جناحین نداشت. تدبیری که البته در دقایق پایانی و روی غفلت و ناهماهنگی مدافعان پرشمار پرسپولیس موثر افتاد. بهره بردن از نفرات تدافعی زیاد، شاگردان درخشان را دچار نوعی ناهماهنگی کرده بود. شرح وظایف کفشگری، حقیقی، اومانیا در لایه ی جلویی خانزاده، بنگر و نورمحمدی چندان روشن به نظر نمی رسید و فاصله این 6 نفر با عالیشاه، علی عسگر، نوروزی و به ویژه کاپیتان نوری (به عنوان بازیساز) گاه آنقدر کم و گاهی زیاد می شد که به واسطه خارج شدن نوری از جریان بازی، خود به خود قدرت بازیسازی از تیم پرسپولیس گرفته می شد.


گلی که استقلال زد هرچند روی نقطه قوت این تیم به ثمر رسید اما چون آبی ها پلن بی (وقتی تیم پیش افتاده است.) نداشتند و در ضدحملات دل بخواهی عمل می کردند باعث شد تا گل شهباززاده بیشتر از آنکه به نفع شاگردان قلعه نویی باشد، گره از کار رقیب دیرینه باز کند!
پرسپولیس که در اوایل نیمه دوم نظم خود را تا حدودی از دست داده بود (به خاطر نبود تمرکز کافی برای این دیدار حساس) فاصله بین خطوطش افزایش یافت. میدان داری امید ابراهیمی در این لحظات نکته روشن بازی آبی پوشان بود. او در میانه میدان ریتم بازی تیم را حفظ می کرد و توپ گیری هایش به استقلال کمک کرد تا چند بار روی دروازه نیلسون ضدحمله بزنند که با بی دقتی و بی برنامگی مهاجمان این تیم به نتیجه ای نرسید.


تا اینکه تعویض گره گشای پرسپولیس از راه رسید. آنها که تا بدینجا بدون مهاجم نوک کار می کردند، با ورود طارمی، مهاجم هدف خود را شناختند. حالا سرخ پوشان می توانستند در طراحی حملات تمرکز داشته باشند. به خصوص که محمد نوری از دقیقه 60 بیشتر صاحب توپ شد. ورود طارمی یک تاثیر بسزای نامحسوس هم داشت. عالیشاه که تا دو سوم از زمان بازی از جریان بازی خارج بود به واسطه تلاش و دوندگی طارمی، فضا به دست آورد. طارمی آنقدر خوب روی مدافعان آبی پوش پرس می کرد که سرعت و دوندگی عالیشاه روی ریباندها موثر واقع می شد. شماره دو پرسپولیس حالا به جای آنکه از عمق به کنار بزند و در واقع بی خطر گردد، بیشتر به عمق دفاع استقلال می زد. جایی که پاشنه آشیل این تیم هم بود.


هر دو گل پرسپولیس از شکاف حاصل در قلب خط دفاعی این تیم به وجود آمد و بی برنامگی در حملات کار دست این تیم داد تا جایی که لو دادن توپ در میانه میدان برای این تیم شدت گرفت و این پرسپولیس بود که از وقتی ترسش از ترس باختن ریخته بود(!)، مدام از کناره ها روی دروازه استقلال توپ می ریخت. این فشار و ارسال ها استقلال را متزلزل و به هم ریخته هم کرد تا جایی که در بسیاری از موارد این مهاجمان پرسپولیس بودند که ضربات سر را زدند و در دیداری که جنگ اصلی روی نبردهای هوایی بود، تیمی که ضربات سر را از دست بدهد، عنان کار را از دست می داد.


اگر بگوییم آندرانیک تیموریان نامید کننده ترین بازیکن میدان بی کیفیت بود (بازی در نیمه دوم حساسیت و جذابیت داشت، اما پاس سالم، کارهای ترکیبی، برنامه های متنوع گلزنی و مواردی از این دست دیده نشد.) بیراه نگفته ایم. او که ذاتاً گلادیاتور است انگار در بازی ای که هر 22 نفر می جنگند چندان کارایی ندارد. او باید به جای آنکه به فکر تخریب بازی بازیکنان حریف می بود از تجربه خود استفاده می کرد و به خط هافبک استقلال که ابراهیمی در 20 دقیقه پایانی تنها به نظر می رسید نظم می داد. ضمناً او از پوشش خسرو حیدری و بیک زاده غافل شده بود و به همین دلیل نمره پایینی در دربی 79 خواهد گرفت. آندو در دربی ها نمایش همیشگی اش را نداشته و این می تواند به خاطر عصبانیت های بی مورد او در میدان باشد.


ضمن آنکه از غفلت قلعه نویی روی نیمکت استقلال هم نمی توان به راحتی گذشت. او هیچ طرح و برنامه ای برای نیمه دوم تیمش نداشت و در حالی که با پرسپولیس نه چندان قوی روبرو بود، قافیه را به احتیاط خود باخت و حتی تعویض های به موقعی نداشت. هرچند دست او روی نیمکت خالی بود اما تعویض یکی از 4 نفر کناری استقلال پیش از دریافت گل اول از پرسپولیس، هم می توانست فشار حریف را کم کند و هم از بروز اشتباهات شاگردانش بکاهد.


با این حال دربی هشتادم و احتمالی چند روز دیگر در جام حذفی فرصت خوبی است تا با دقت بیشتری به دربی پایتخت بنگریم و از بازیکنان و مربیان دو تیم انتظار کیفیت فنی بیشتری داشته باشیم. بدون آنکه بخواهیم کسی را از شکست بترسانیم و کسی را بابت پیروزی بزرگ کنیم که اتفاقات و اشتباهات سهم بیشتری در دربی 79 داشتند.

مهدی بشکنی
  ۱  
آی اسپورت
2014-11-24 11:03:42
نظر دهید
۱ نظر
-
دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ۱۱:۴۹
کلان درخشان اومده از وقتی‌ اومد تیم‌ روون تر و شاداب تر بازی می‌کنه تیم‌. نوروزی و نوری رو هم فیکس کرد که خیلی‌ خوب داره جواب میده
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر