فهرست
دنیل رفت، خرم‌آباد که هست
دنیل رفت، خرم‌آباد که هست

دنیل رفت، خرم‌آباد که هست

آی اسپورت – دنیل ارزانی جوان‌ترین بازیکن جام‌جهانی روسیه است که برای استرالیا بازی می‌کند. او که متولد ایران است، البته امکان پوشیدن پیراهن تیم ملی کشورمان را هم داشت، اما استرالیا را انتخاب کرد. شاید این مساله به مذاق خیلی از هموطنان ما خوش نیاید، اما واقعیت آن است که تقریبا همه بازیکنان دورگه و مهاجرزاده معمولا تیم قوی‌تر را انتخاب می‌کنند. شاید اگر سامان قدوس و دژآگه و قوچان‌نژاد هم جایگاه مطمئنی برای خودشان در تیم‌های ملی سوئد و آلمان و هلند متصور بودند، به عضویت تیم ملی ایران در نمی‌آمدند. حتی اگر از نظر عاطفی و اخلاقی هم به موضوع نگاه کنیم، سزاوارتر این است که بازیکن دو ملیتی کشوری را برای خدمت انتخاب کند که به او امکان رشد و ترقی داده و استعدادهایش را پرورش داده است. مثلا فرض کنید همین امید سینک اگر فوتبالیست خیلی خوبی بود و با وجود دریافت پیشنهاد از هر دو کشور ایران و هندوستان، هند را به ما ترجیح می‌داد چه حالی می‌شدیم؟ با این تعابیر، الان فشاری که در سوئد روی سامان قدوس وجود دارد هم طبیعی و منطقی به نظر می‌رسد.

از این نکته که بگذریم، نمایش چند دقیقه‌ای دنیل ارزانی در بازی با دانمارک همه چشم‌ها را به خودش خیره کرد. او در حالی که فقط 19سال دارد، واقعا نمایشی فراتر از حد تصور ارایه داد. ارزانی با تکنیک، اعتمادبه‌نفس و هوش بالایش نشان داد آینده درخشانی دارد و حسرت ما را بابت از دست دادن خودش دوچندان کرد. بعد از این بازی تماشایی، دنیل مورد توجه رسانه‌های بین‌المللی قرار گرفت و چند گفتگو انجام داد. او در یکی از این مصاحبه‌ها گفته است: «من دریبل زدن را در خیابان‌های خرم‌آباد یاد گرفتم، وقتی کودک بودم و آنجا بازی می‌کردم.» حالا اما خانواده ارزانی از ایران کوچ کرده‌اند و حسرت خوردن در مورد این استعداد به فنا رفته هم فایده‌ای ندارد. با این وجود آنچه سر جایش باقی مانده، خیابان‌های خرم‌آباد است؛ جایی که اگر یک جفت چشم بینا در کار باشد، حتما «دنیل»های پرشمار دیگری را پیدا خواهد کرد که عطش دیده شدن دارند. ما اما با این سیستم ناقص و فاسدمان، یا آنها را کوچ می‌دهیم و یا کاری می‌کنیم که در خفا و خاموشی، بدون یک لحظه بازی بازنشسته شوند و بروند دنبال کارشان.

مگر نه آنکه خرم‌آباد همان شهری است که علیرضا بیرانوند آن را برای کارگری به مقصد تهران ترک کرد و بعد از دستفروشی در اطراف میدان آزادی به نفت و پرسپولیس و تیم ملی و جام‌جهانی رسید؟ پس حتما امثال او و ارزانی در این شهر و خیلی از دیگر شهر و روستاهای سرزمین‌مان وجود دارند، اما کو همتی که سراغ‌شان برود، دست‌شان را بگیرد و آنها را بالا بکشد؟ فقط ببینید با تیمی مثل گهر دورود که در همین شهر می‌توانست جلوه‌گاه استعدادهای بومی باشد چه کردند و چطور آن همه شوق را به تباهی کشاندند. کاش به اندازه همه استعدادهای ایران «بلیت استرالیا» وجود داشت تا حداقل بقیه مردم دنیا از تماشای درخشش این بچه‌ها محروم نشوند. ما خودمان که هیچی!

 

روزنامه گل

۲۵ ۳  
آی اسپورت
2018-06-25 14:06:00
نظر دهید

۳ نظر
اكبري
دوشنبه ۴ تیر ۱۳۹۷، ۱۴:۲۰
افرادي مثل كيروش اين استعداد و شجاعت را دارند كه بيابند و بازي بگيرند، بدون هراس از انگها و حسادتها و ...
اما افرادي امثال شما و ما جرات دفاع از او را داريم؟ يا از امثال مايلي كهن و ذوالفقار نسب و درخشان و ... حساب مي بريم؟
کیروشی پور
دوشنبه ۴ تیر ۱۳۹۷، ۱۵:۴۱
خخخخخخ
۱
محسن
دوشنبه ۴ تیر ۱۳۹۷، ۱۹:۳۴
بزرگوار،کیروش چی را کشف میکنه؟ اینکه چشم بیندازی ببینی کجای دنیا(نه ایران) یه نفر هست که رابطه و نسبتی با ایران دارد اسم این کار کشف است؟ کاشف ادعایی شما،حاضر به دیدن لیگ ایران نیست،ذره بین بدست،به روستاها و شهرها سفر میکند برای کشف استعداد؟؟ جان مادرت یه کم فکر کن و نظر بده!!! امشب بازی سوم ایران در جام جهانی است،ببین کاشف محترم شما،علیپور و کاوه رضایی را به چه مهاجمان کشف شده ای فروخته!!!
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر