فهرست
«امید»ی هست؟
«امید»ی هست؟

«امید»ی هست؟

آی اسپورت - سال‌هاست از حسرت حضور فوتبال ایران در مسابقات المپیک حرف می‌زنیم. هر ۴ سال یک بار به عدد قبلی اضافه می‌شود و سال‌های دوری فوتبال ایران حالا دارد به عدد شگفت انگیز ۵۰ می‌رسد. سال‌هاست قبل از شروع مسابقات انتخابی المپیک از امیدواری ایران برای رسیدن به این مسابقات گفته و نوشته می‌شود اما در اعماق قلب‌مان همه می‌دانیم که امیدهای فوتبال ایران راهی به المپیک پیدا نمی‌کنند. این بار و یک سال مانده به المپیک ۲۰۲۰ که قرار است تابستان ۱۳۹۹ در توکیو برگزار شود اوضاع از همیشه بدتر و ناامیدکننده‌تر است.  حالا دیگر حتی دل‌مان را بیهوده به رویای صعود به المپیک خوش نمی‌کنیم. حرفی اگر درباره امیدها زده می‌شود از ناامیدی است و بی برنامگی. چرا وقتی تیم بزرگسالان ایران سال‌هاست تیم اول رنکینگ اول قاره است اما تیم امیدش که به لحاظ بازیکن و سطح کیفی باید نزدیک‌ترین تیم به تیم بزرگسالان باشد اینقدر ناکام می‌ماند؟ پاسخ به این سوال ساده است. فوتبال ایران هیچ گاه به تیم‌های پایه‌ای‌اش ارزش و اهمیت لازم را نداده است. صرف برگزاری لیگ امیدها، جوانان یا نوجوانان نمی‌تواند باعث بالارفتن سطح تیم‌های پایه شود. ما در استعدادیابی مشکل داریم. امکانات لازم را برای تیم‌های پایه فراهم نمی‌کنیم. همیشه تیم‌ها را در فاصله چند ماه مانده به شروع مسابقات تشکیل می‌دهیم و این مدل کار کردن نتیجه ای جز ناکامی و از بین رفتن تعدادی از بازیکنان مستعد نخواهد داشت. اتفاقی که این بار هم برای تیم امید خواهد افتاد. چرا که نشانه‌ها از همیشه واضح‌تر و بدیهی‌تر هستند.

حسرت‌مان ۴۸ ساله می‌شود؟

قرعه کشی مرحله نهایی جام ملت‌های زیر ۲۳ سال آسیا که مسابقات انتخابی المپیک هم محسوب می‌شود، روز پنج شنبه گذشته در تایلند برگزار شد و ۱۶ تیم حاضر در این مرحله در ۴ گروه ۴ تیمی قرار گرفتند. این مسابقات قرار است از روز ۱۸ دی تا ۶ بهمن در تایلند برگزار شود. تیم امید ایران در گروه C این مسابقات قرار گرفت. ازبکستان، کره جنوبی و چین همگروه‌های ایران در این تورنمنت هستند. به اذعان اغلب کارشناسان فوتبال در آسیا ایران در گروه مرگ قرار گرفته است و کار بسیار دشواری برای صعود از این گروه و رسیدن به المپیک دارد.  در گروه A تیم‌های تایلند - عراق - استرالیا – بحرین، در گروه B تیم‌های قطر - ژاپن - عربستان – سوریه و در گروه D تیم‌های ویتنام -کره شمالی - اردن – امارات حضور دارند. روند مسابقات به این شکل است که دو تیم برتر از هر گروه به مرحله حذفی صعود می‌کنند. در نهایت ۳ تیم برتر مسابقات به المپیک توکیو صعود خواهند کرد. البته ژاپن به عنوان میزبان در المپیک حضور خواهد داشت و به جمع ۴ تیم پایانی مسابقات برسد، هر ۳ تیم دیگر فارغ از نتیجه بازی‌های فینال و رده بندی، سهمیه حضور در المپیک را می‌گیرند. امیدهای ایران در روز ۱۹دی با ازبکستان، در روز ۲۲دی با کره جنوبی و در روز ۲۵ دی با چین بازی خواهد کرد. این مسابقات تنها راه رسیدن تیم های فوتبال زیر ۲۳ سال آسیایی به المپیک است. امیدهای ایران اگر نتوانند در این دوره هم به المپیک برسند باید منتظر فرا رسیدن المپیک بعدی باشند که در سال ۲۰۲۴ در پاریس فرانسه برگزار خواهد شد. اگر به المپیک ۲۰۲۰ نرسیم فاصله بین دو حضورمان در المپیک حداقل به ۴۸ سال خواهد رسید! 

شرایط دشوار صعود از گروه

اما چرا نگاه‌ها به تیم امید ایران مثبت و امیدوارکننده نیست؟ حقیقت این است که تیم امید ایران وضعیت مساعدی ندارد. این تیم در آخرین بازی‌های تدارکاتی‌اش دو هفته پیش دو بار با امیدهای ازبکستان بازی کرد و هر دو را واگذار کرد. بازی اول با یک گل به سود ازبکستان تمام شد و بازی دوم با نتیجه ۴-۱ سود ازبک‌ها به پایان رسید. نکته نگران کننده این است که ما در مرحله نهایی انتخابی المپیک با همین ازبکستان همگروه هستیم و اولین بازی‌مان در این مرحله مقابل همین تیم است. فارغ از نتیجه این دو بازی، نوع نمایش تیم امید ایران حرف و حدیث‌های فراوانی ایجاد کرد. امیدهای ایران بسیار ضعیف، ناهماهنگ و بی روحیه بودند. به خصوص در بازی دوم. این نمایشها از تیم امید ادامه طبیعی نمایشهای این تیم در مرحله اول مسابقات انتخابی بود. در حالی که انتظار می رفت تیم امید از فروردین تا امروز در مسیر پیشرفت باشد اما نه تنها این اتفاق نیفتاده بلکه تیم روند معکوسی را در پیش گرفته است. امیدهای ایران در مرحله اول با این میزبان مسابقات بودند اما در گروهی شامل ایران، عراق، یمن و ترکمنستان در رده دوم قرار گرفتند و به عنوان یکی از بهترین تیم‌های دوم گروه‌ها، به مرحله نهایی رسیدند. اما بررسی حریفان مرحله نهایی نشان می‌دهد امیدهای ایران در وضعیت بدی قرار دارند. با توجه به نام و سابقه تیم‌های همگروه ایران شاید این طور به نظر بیاید که ازبک‌ها آسان‌ترین حریف ایران باشند اما نتیجه بازی های تدارکاتی چیز دیگری را نشان می‌دهد. اگر در مرحله قبلی حریفان آسانی مثل یمن و ترکمنستان داشتیم در مرحله بعدی هیچ حریف آسانی نداریم و ۳ بازی سخت انتظار امیدها را می‌کشد. تجربه نشان می دهد که برای صعود از گروهی با حضور ۴ تیم گرفتن ۴ امتیاز هم تضمین صعود نیست و حداقل باید 5 امتیاز بگیریم. این یعنی یک برد و دو مساوی یا دو برد و یک باخت. اما آیا تیم فعلی امیدها چنین توانی دارد؟ آیا تا دی ماه به شرایط مطلوب می‌رسد؟

مدیریت فاجعه در تیم امید

ناامیدی‌ها درباره تیم امید وقتی بیشتر می‌شود که وضعیت مدیریتی این تیم چه به لحاظ فنی و چه به لحاظ سازمانی را می‌بینیم. بعد از این که امیدها به زحمت از مرحله اول صعود کردند فدراسیون فوتبال به دلایلی عجیب و غریب تصمیم به برکناری زلاتکو کرانچار و آوردن یک مربی ایرانی گرفت. اما اوضاع بد تیم امید از یک سو و انتظار صعود به المپیک از سویی دیگر باعث شد هیچ کدام از مربیان مد نظر فدراسیون جرات نکنند هدایت این تیم را بپذیرند. در نهایت فرهاد مجیدی که از استقلال رانده شده بود جرات به خرج داد و پذیرفت مربی تیم «کم امید» ایران باشد. مدیریت تیم امید هم از مدت‌ها پیش بر عهده حمید استیلی بوده است. خیلی وقت بود که زمزمه اختلاف بین مجیدی و استیلی به گوش می‌رسید. هر چند دو طرف سعی می‌کردند چیزی بروز ندهند. اما در همین دو بازی دوستانه با ازبکستان بود که دیگر همه چیز علنی شد. اخباری که از ازبکستان می رسید باورکردنی نبود. گفته می‌شد مجیدی به عنوان سرمربی تیم امید هنوز از بازیکنان تیم امید شناخت کافی ندارد و بعضا نام و پست بازی آن‌ها را نمی‌داند! از طرفی هم خبر دخالت‌های حمید استیلی در کارهای فنی که قاعدتا به سرمربی مربوط است شنیده می‌شد. در بازگشت از ازبکستان شایعه احتمال تغییر در کادر فنی تیم امید منتشر شد. اما مجیدی در دو هفته اخیر به دیدن مسابقات مختلف لیگ برتر رفت و با مربیان تیم‌های لیگ برتری جلسه گذاشت تا نشان بدهد قصد ندارد میدان را خالی کند. از آن طرف هم استیلی شایعه دخالت در کارهای فنی را تکذیب کرد. اما لحن حرف‌های او نشان می‌دهد روابط دو طرف حسنه نیست. به این جمله توجه کنید: « هیچ‌کس در کار مجیدی دخالت نمی‌کند و تا این جای کار همه کارهای فنی از جمله انتخاب بازیکنان برای حضور در زمین با نظر مجیدی انجام شده است. ااما ین‌گونه نیست که هر تیمی که او بخواهد ما بتوانیم بیاوریم و بازی دوستانه برگزار کنیم چون ما مشکل ارزی و مشکلات زیاد دیگری داریم. باید ببینیم چه تیم‌هایی می‌آیند و با ما بازی می‌کنند. این بازی‌ها نباید برای ما هزینه زیادی داشته باشند. اما انتخاب تیم‌ها بر اساس تصمیم کمیته فنی با نظر مدیر فنی که من هستم و همینطور سرمربی تیم انجام می‌شود.» استیلی با این حرف‌ها مسئولیت صفر تا صد تیم امید را متوجه مجیدی دانسته و او مسئول نتایج تیم خواهد بود.

از مجیدی حمایت نمی‌شود

هر چند شایعات مربوط به تغییر در کادر فنی تیم امید از هفته گذشته کمرنگ‌تر شده است اما هنوز احتمال هر اتفاقی وجود دارد. به خصوص وقتی یکی مثل حمید استیلی که مدیر تیم امید است درباره این که مجیدی در مسابقات انتخابی سرمربی تیم امید خواهد بود یا نه می‌گوید: «‌این را من نمی‌دانم کمیته فنی درباره این مساله تصمیم می‌گیرد.» به وضوح مشخص است که استیلی تمایلی به ادامه فعالیت مجیدی در تیم امید ندارد وگرنه خیلی قاطعانه و به عنوان مدیر تیم امید، پشت سرمربی تیمش می‌ایستاد و شایعات مربوط به تغییر در کادر فنی را تکذیب می‌کرد. با این وجود تغییر سرمربی تیم امید کار بسیار سختی است. چرا که الان هیچ مربی خوبی بیکار نیست. ضمن اینکه فرصت کمی تا شروع مسابقات باقی مانده است و وضعیت نسبت به موقعی که مجیدی سرمربیگری تیم را پذیرفت بدتر است. با این اوضاع آیا می‌شود نسبت به موفقیت تیم امید خوش‌بین بود؟

 

سازندگی

 

 

 

 

۳    
آی اسپورت
2019-09-29 16:30:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر