فهرست
هفت ویژگی مشترک سوپراستارهای ورزش در دوران کودکی
هفت ویژگی مشترک سوپراستارهای ورزش در دوران کودکی

هفت ویژگی مشترک سوپراستارهای ورزش در دوران کودکی

مجله جهان ورزش (trans world sport) از سال گذشته و به مناسبت بیست و پنجمین سال فعالیت این برنامه، ویدئوهای کلاسیک خود را در هر قسمت از برنامه و البته روی صفحه یوتوب خود قرار می دهد. بخشی از این ویدئوها، اسطوره های فعلی جهان ورزش را پیش از رسیدن به شهرت و به عبارت صحیح‌تر در سن نوجوانی نشان می دهد. سن بین 9 تا 18 سال. زمانی که در بسیاری از کشورها، کودکان محکوم به تحصیل اجباری، کار اجباری یا بسیاری از موارد اجباری هستند که بعضا آینده خوبی برایشان مطرح نمی کند. دریک سال گذشته، جهان ورزش ویدئوهای دوباره تدوین نشده چندین سال قبل مربوط به معرفی استعدادهایی مانند اریک لاملا، کلارنس سیدورف، تایگر وودز، راجر فدرر، خواهران ویلیامز، ماریا شاراپوا، یائو مینگ، یوسین بولت، مایکل فلپس، تام دیلی، اسکار پیستوریس، دیوید های، رافائل نادال و ... را نشان داد. جالب اینکه اکثر این اسطوره ها در سن نوجوانی و کودکی، در 7 ویژگی مشترک بودند:

   

یوسین بولت دونده افسانه‌ای جاماییکا

7) ورزش کار هستند

 استعداد ورزشی اسطوره های امروز دنیای ورزش فقط در رشته تخصصی خودشان نبوده. برای مثال خواهران ویلیامز همراه با تنیس، دوچرخه سواری نیز انجام می دادند. نادال، فدرر، جوکوویچ، ووژنیاکی، مونفیلس و بسیاری دیگر از تنیسورها، در آخرین روزهای نوجوانی، بی خیال فوتبال شدند. حتی اسکار پیستوریس نیز با آن پاهای معلول، راگبی بازی می کرد. آنقدر جدی که زانویش در این ورزش مصدوم شد و از فکرش بیرون رفت. حتی در رشته مربوط به خودشان، یوسین بولت برای مثال در سایر مواد دو میدانی (حتی پرتاب ها) فعالیت می کرد. به نوعی نظریه وجود هوش ورزشی با رویت کودکی این افراد تأیید می شود.

اریک لاملا در دوران کودکی

 6) مربی تمام وقت دارند

 داشتن استعداد و تمرین به کنار، وجود مربی که تمام وقت متمرکز یک استعداد ورزشی باشد در تمامی این افراد و به صورت ویژه آنها که در ورزش های انفرادی فعال هستند، مشترک است. گاهی این مربی، همانند اریک لاملا و خواهران ویلیماز از بستگان آنهاست و در بسیاری موارد به ویژه در ورزش های با رویکرد المپیکی از طرف فدراسیون های ورزشی کشورها. مربی یا مربیان اختصاصی برای یک کودکی 12 ساله. مایکل فلپس و کارولین ووژنیاکی در چنین سنی به اندازه یک تیم ورزشی مربی در اطراف خود داشتند.

مایکل فلپس شناگر افسانه‌ای امریکا

 5) اسپانسر دارند

استعداد یابی صرفا محدود به فدراسیون ها و تیم های ورزشی نمی شود. به نفع کمپانی ها هم هست که از سن خیلی پایین استعداد یابی کنند و با قهرمانان ورزشی آینده قرارداد ببندند. برای مثال امسال اندی ماری قراردادی 4 ساله به ارزش 30 میلیون پوند با کمپانی آندر آرمور صرفآ برای پوشیدن البسه آنها (نه حتی کفش!) بست اما آدیداس زمانی که او نوجوانی بیش نبود با قراردادی ناچیز برای ده سال لباس و کفشش را به تن او کرد. این قراردادها، خیلی هم جدی بودند. مثلآ اسپانسر مایکل فلپس (اسپیدو) در قراردادش با او قید کرده بود اگر فلپس 16 ساله بتواند در آینده 7 مدال المپیک ببرد، مبلغ بالایی دریافت خواهد کرد.

یائو مینگ اسطوره بسکتبال چین 

4) از آنها انتظار می رود

 سرمایه گزاری روی این افراد بدون دیدگاه به آینده نیست. صرف افتخار آفرینی و تبدیل به ورزشکار حرفه ای نیز کافی نیست.  هیچ یک از مربیان یا والدین آنها ادعا نمی کنند فرزندشان در آینده بیشتر مشهور خواهد شد. آنها به وضوح از انتظارات بالا اسم می برند. مدال المپیک، مسابقات جایزه بزرگ، قهرمانی مسابقات جهانی، رکورد شکنی و امثال اینها. برای مثال در زمانی که هیچ بازیکنی از چین در ان بی ای بازی نکرده، از یائو مینگ 17 ساله انتظار دارند روزی در این مسابقات بازی کند. یا انگلیسی ها از تام دیلی در همان سن 14 سالگی می خواستند روی سکو المپیک برود. یا ریچارد ویلیماز (پدر خواهران ویلیماز) خیلی رک می گوید که ونوس در آینده قهرمان ویمبلدون می شود و سرنا هم یو اس اوپن را می برد و تازه از خواهر بزرگترش بازیکن بهتری می شود.

 3) سخت تمرین می کنند

 مسلما همه ورزشکاران تمرین می کنند. حتی در کودکی اما در تصاویر، بعضا این ورزشکاران کارهایی را برای اسطوره شدن در آینده انجام می دادند که همین امروز و با بالا رفتن سقف توانایی ها در رده بزرگ سالان کمتر کسی به صورت مداوم آنها را انجام می دهد. داشتن استعداد تکنیکی ورزشی اهمیت بالایی دارد. به خصوص در ورزش های غیر رکوردی اما برای اینکه از سن خیلی کم یارای رقابت با ورزشکارانی چندین سال بزرگ تر و با تجربه تر وجود داشته باشد، باید توان بدنی خوبی نیز داشت. در بین نفراتی که مجله جهان ورزش به سراغ آنها رفت، اغلب هنوز فعال هستند و شاید فقط کلارنس سیدورف هست که از ورزش حرفه ای به عنوان ورزشکار خداحافظی کرده اما خود او نیز بر پایه تمرینات انفرادی سختی در که آژاکس انجام می داد (برای مثال تمرینات شدید دوی داخل سالن) تا آخرین روزهای بازیگری هم پا با نفراتی بعضآ 20 سال جوان تر جلو می رفت و پیروز می شد. یا حتی تامی هاس که کماکان در سن نزدیک به 40 سالگی می تواند تنیس بازانی با رنکینگ یک رقمی را مغلوب کند.

تایگر وودز در دروان کودکی

 2) از الگوهایشان بهتر می شوند

 بدون استثنا، کسانی که این استعدادهای دیروز و اسطوره های امروز در کودکی به عنوان الگو از آنها یاد می کردند امروز از حیث افتخار و درجه اعتبار در رتبه پایین تری از آنها قرار می گیرند. مثلآ شاراپوا، از یوگنی کالفنیکوف به عنوان الگویش یاد می کند و امروز از حیث افتخارات خیلی با هم تفاوت دارند. یا نادال از کارلوس مویا یاد می کند. تنیس باز در آن زمان واقعآ افسانه ای اسپانیا که الآن افتخاراتش سالی چند بار توسط نادال تکرار می شوند! یوسین بولت نیز از مایکل جانسون به عنوان الگو یاد می کند. کسی که امروزه و با افتخارات بولت، جایگاه دست نیافتنی اش در دو و میدانی از بین رفته. درباره تایگر وودز اوج این موضوع دیده می شود که امروزه اسم او و ورزش گلف با هم گره خورده و اسم بردن او از گرگ نورمن به عنوان الگو، صرفا فرصتی شد برای بیشتر مطرح شدن قهرمان سابق آمریکا!

خوهران ویلیامز در دوران کودکی

 1) اهداف اساسی دارند

 از همان کودکی به دنبال هدف های بزرگ هستند. بعضا بزرگ تر از انتظاراتی که از آنها می رود. اوج این موضوع را در جمله سرنا ویلیامز در پاسخ به اینکه چه کسی الگوی توست می توان پیدا کرد. جواب سرنا 11 ساله این بود: \"می خواهم آنقدر بزرگ شوم که الگوی بقیه قرار بگیرم\". موضوعی که امروز به واقع اتفاق افتاده. یا تایگر وودز در روزهایی که کماکان در برخی نقاط دنیا، تبعیض نژادی آشکاری علیه سیاه پوستان وجود داشت، در 14 سالگی ادعا کرد می خواهد طوری عمل کند که حضور سیاهان در گلف موضوع غریبی نباشد. یائو مینگ قهرمانی در ان بی ای را مد نظر داشت، مایکل فلپس 7 مدال المپیک در یک دوره، یوسین بولت و تام دیلی، رکورد شکنی در ورزش خودشان، سیدورف و لاملا قهرمانی در جام جهانی فوتبال (که البته به آن دست پیدا نکردند هر چند لاملا هنوز 2-3 فرصت دیگر دارد). اهداف آنها صرف حرفه ای شدن یا به وضع مالی خوب رسیدن نیست. ولو اینکه برخی همانند شاراپوا در سن زیر ده سال آنقدر وضع مالی عجیبی داشته باشند که بالاجبار به شغل ظرف شویی روی آورده باشند.

+) متفرقه

برخی موارد همانند دوست بودن با دوربین و تصویر، مبارزه با موانع، داشتن یک اسلحه قوی در رشته خودشان، داشتن خانواده ای برای پشت گرمی و فعالیت های جانبی نیز در اکثر این افراد وجود داشت اما خب شاید این ویژگی ها در دوره نوجوانی برای خیلی از کسانی که ورزشکار مطرحی نشدند یا حتی خیلی از افرادی که اصلآ ورزشکار حرفه ای نشدند هم باشد. مثلآ پاپ ژان پل دوم و ژان کلود ون دام نیز به گواه تصاویر و تعاریف، اکثر این ویژگی ها را داشتند اما ورزشکار نشدند!

  ۲  
آی اسپورت
2015-02-21 10:32:18
نظر دهید
۲ نظر
مهدی
شنبه ۲ اسفند ۱۳۹۳، ۱۱:۴۳
بسیار عالی و خواندنی
آرتین بارسا
شنبه ۲ اسفند ۱۳۹۳، ۱۱:۴۴
مگه ای اسپورت فوتبالی نیست. این یادداشت که ربطی به فوتبال نداره
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر