فهرست
یادداشت ویژه‌گری نویل درباره منچستریونایتد؛ «فرگی‌تایم» را فراموش کنید؛ حالا در «زمانه فان‌خال» به سر می‌بریم
یادداشت ویژه‌گری نویل درباره منچستریونایتد؛ «فرگی‌تایم» را فراموش کنید؛ حالا در «زمانه فان‌خال» به سر می‌بریم

یادداشت ویژه‌گری نویل درباره منچستریونایتد؛ «فرگی‌تایم» را فراموش کنید؛ حالا در «زمانه فان‌خال» به سر می‌بریم

برای هواداران منچستریونایتد از جمله خود من وقت آن رسیده تا سلطه سر آلکس فرگوسن را به دست فراموشی سپاریم و از قضاوت درباره عصر جدید با افتخارات گذشته دست‌برداریم. سبک بازی و نام‌ها تغییر کرده‌اند، اما تنها کسی که از تحولات تیم سرگیجه نگرفته لوئیس فان خال است. من هیچ‌وقت مربی نبوده‌ام، اما شخصا به فوتبال تهاجمی با یک ضرباهنگ بالا اعتقاد دارم. اگر یونایتد متعهد به حفظ این سبک بازی به هر قیمت است، باید مربی‌ای با آن باورها را به کار گمارد. اما قرار بر این نبود که فان‌خال به منچستریونایتد بیاید و به فلسفه دیگران تن دهد. این درست مانند این است که بعد از ٢٦ سال زندگی در کنار یک همسر از او جدا شوید و بعد خواهان زندگی با کسی باشید که درست مثل او باشد! نباید سخت بگیریم، باید بگذاریم همه‌چیز به روند خود ادامه دهد. با اندیشه رجوع به فرگوسن یا ذکر اینکه «این فلسفه منچستر یونایتد نیست»، بار منچستریونایتد به منزل نخواهد رسید.

همان طور که گفتم، شخصا دلم می‌خواهم تیم با ضرباهنگ بالاتری بازی کند. همچنین دوست دارم تیم فشار زیادی به رقبا وارد کند، اما به این نتیجه رسیده‌ام که این رویکرد فان خال نیست. این چیزی است که من می‌پسندم؛ چیزی که منچستریونایتد در گذشته به آن اعتقاد داشت، نه آنچه اکنون پیش پای ما قرار دارد. یک بار دیگر می‌گویم؛ مساله پیشروی است، که خود مساله سختی است زیرا ما با سبکی از بازی و رهبری در فوتبال اخت گرفته بودیم که برای ٢٠ حاکم بی‌چون‌وچرای فوتبال انگلستان بود. اما حالا به کلی در دوره متفاوتی زندگی می‌کنیم و این یک مقایسه  مع‌الفارق  است.
یادم است هفت سال پیش با یکی از دوستان به یک سفر کاری رفته بودم. او برای توصیف یک تغییر به ذکر چهار کلمه پرداخت: شکل، توفان، هنجار، عملکرد. این حرف‌ها برایم بی‌معنی بودند تا آنکه به اندیشیدن درباره وضعیت جاری من‌یونایتد پرداختم. اندیشه این چهار واژه از این قرار بود: زمانی که شکل می‌دهید، وارد شراکت با افراد تازه می‌شوید. توفان همان نقطه به‌هم‌ریختگی است. هنجار یعنی ساختار جدید. عملکرد هم خودش گویاست. یونایتد با پشت سر گذاشتن عصر فرگوسن بی‌تردید وارد فاز توفان شد. اما هنجار هنوز در تلاش است تا خودش را پیدا کند. بسیاری از هواداران یونایتد با فکر کردن به اینکه «سرعت پایین است، مثل گذشته‌ها بازی نمی‌کنیم» و «یک دقیقه صبرکن، در ١٩ بازی قبل فقط یک بار شکست خوردیم، سوم لیگ و در یک‌چهارم نهایی جام حذفی هستیم»، خود را گیج می‌کنند. نظرات قطعی پایدار نیستند. می‌توان دم به دم گفت عملکردمان خوب بود، عملکردمان بد بود؛ این بازیکن خوب بود فلان بازیکن بد بود. اما باشگاه تازه دارد از یک دوره ابهام و تعلیق خارج می‌شود. یک دوره ١٤ روزه در ماه مارس می‌تواند خیلی از نظرات را تحکیم کند. با آرسنال در جام حذفی و تاتنهام و لیورپول در لیگ مصاف داریم. رسیدن به نیمه نهایی و کسب چهار امتیاز از این دو بازی می‌تواند منچستریونایتد را در موقعیتی رفیع در فصل قرار دهد. نتایج اوایل فصل را از ذهن خود خارج کنید، آنها بازی‌های دست‌گرمی‌های لوئیس فان خال بودند.
اما بزرگ‌ترین تردید من اینجاست: با تماشای چلسی فصل گذشته که سوم شد، به راحتی می‌شد نقاط ضعف را پیدا کرد. آنها به یک هافبک خلاق نیاز داشتند که بازی‌سازی کند و یک مهاجم نوک که موقعیت‌ها را به گل تبدیل کند. تقویت همین دو ناحیه به آنها کمک کرد تا امروز صدرنشین باشند. یونایتد هم‌اکنون در رتبه سوم لیگ برتر است اما من نمی‌توانم به راحتی نقاط ضعف آنها را شناسایی کنم. به نظر من کار فان خال با قهرمان شدن یا نشدنش در این فصل نباید قضاوت شود، بلکه باید دید آیا در نهایت می‌تواند بار دیگر این تیم را آقای انگلستان کند یا خیر. لیگ برتر فقط در حکم یک معیارسنجی است. من معتقدم که ما فاز نخست را تکمیل خواهیم کرد؛ یک مقامی به دست می‌آوریم و راهی لیگ قهرمانان می‌شویم. اما فتح لیگ برتر در دو فصل بعدی مستلزم یک جنگ در بازار خواهد بود. یونایتد در دو کارزار قبلی خود ٢٨٠ میلیون پوند خرج کرد و ٥٤ میلیون پوند به دست آورد. چلسی ٣١٣ میلیون پوند هزینه کرد و ١٩٠ میلیون پوند درآمد کسب کرد. آنها برای خرید کوادرادو ٢٤ میلیون هزینه کردند و آندره شورله را با قیمتی مشابه فروختند. یونایتد باید به یک عقلانیت در استفاده از سرمایه خود برسد. به نظرم می‌آید که بخشی از سیاست بازار یونایتد در پیش از شروع فصل با خرید دی ماریا مبتنی بر سیستم ٣-٣-٤ بود اما در حال حاضر تیم بی‌تعادل است. تا زمانی که تیم فرم خود را پیدا نکرده است، تصمیم‌گیری درباره نواحی مشکل‌دار کار آسانی نیست. در یک سیستم الماسی به یک شماره ١٠ نیاز دارید تا پیاپی گلزنی کند و یک خط میانه عریض و پرانرژی. در یک سیستم ٣-٣-٤ به بال‌های فوق‌العاده نیاز دارید که بتوانند از دو گوش برای شما گلزنی کنند. در این سیستم همچنین به دو پیستون فوق‌العاده نیاز دارید تا به موقع به عقب بازگردند. درواقع مشکل کار اینجاست که یونایتد هنوز نمی‌داند چه می‌خواهد. این پرسش‌ها در ذهن فان خال نیز مطرح هستند. و او می‌داند که در بازار بعدی پی کدام بازیکنان باید گشت. تابستان بعد از جام جهانی، و این ژانویه خیلی زود از راه رسیدند. اما تا ماه می  ‌فان خال قریب به یقین می‌داند که چه تیمی را می‌خواهد سر و سامان بدهد.
آیا از ماتا، فلاینی، هررا و فالکائو رضایت دارد؟ همه این بازیکنان هم روی نیمکت بودند و هم به قدر کافی شانس خودنمایی داشته‌اند. آیا دخئا می‌ماند؟ فان خال بر اساس این پرسش‌ها اسامی دسته بازیکنان جدید شیاطین سرخ را درخواهد یافت. گمان نمی‌کنم فان خال از همین حالا به فکر چند سال آینده باشد، بلکه بیشتر درصدد است تا هرچه سریع‌تر تکانی به این تیم دهد.
می‌دانم که باید تیم را تقویت کند اما به تمامی مطمئن نیستم کجا و چه هنگام. در حالی که هواداران یونایتد و از جمله خود من در ابهام به سر می‌بریم، تنها کسی که تضمین می‌کنم در ابهام به سر نمی‌برد خود فان خال است زیرا از خودش خیلی مطمئن است. شرط می‌بندم این همه هیاهوی ما حتی در مخیله‌اش هم نمی‌گنجد. آرامش خودش را حفظ می‌کند، از خود اطمینان دارد و از عملکرد   اخیر تیمش  هم  راضی  است.
این اندیشه که یونایتد تیم خوش‌شانسی است اندیشه غلطی است. شانس معمولا پس از سه یا چهار بازی بدون شکست منقضی می‌شود. یک شکست در ١٩ بازی چیزی شانسی نیست. از سوی دیگر برخی بزرگ‌ترین خریدهای ما در ١٨ ماه گذشته کم‌کم خودی نشان می‌دهند. اما هنوز کار زیادی در پیش دارند و با عملکرد خود در دو سه ماه آینده باید نشان دهند چند مرده حلاجند. بنابراین منچستریونایتد اکنون در وضعیت توفان به سر می‌برد. با این حال آثار یک دوران گذار را می‌توان در همین تیم دریافت. پس سوال اینجاست؛ چگونه رهیافتی به کار شیاطین سرخ خواهد آمد؟
فان خال مالکیت کنترلی بر توپ را بیشتر می‌پسندد. سر الکس فرگوسن هم به حفظ توپ علاقه داشت اما حرف اول او ضرباهنگ و خطرپذیری بود. معمولا هم در رختکن همین‌ها را به بازیکنان می‌گفت: «در پاسکاری‌ها سرعت می‌خواهم و ضرباهنگ. سریع توپ را رد کنید.»
فان خال بیشتر علاقه دارد تا توپ را در خط عرضی جابه‌جا کند و از باز کردن بازی می‌ترسد. همین حالا هم خیلی‌ها از تماشای بازی بارسلونا با آن حفظ توپ‌های کشدار خسته می‌شوند. فان‌خال بیشتر تمایل به این نوع بازی دارد و می‌توانیم مطمئن باشیم که این سبک بازی او تغییر نخواهد کرد. اما می‌توانم به شما نوید دهم که فان خال، با توجه به تجربه من از نشستن کنار او در اوایل فصل، ثابت خواهد کرد که این روش در من‌یونایتد پیاده‌شدنی است.
باری، هنوز برای قضاوت نهایی درباره فان خال خیلی زود است اما می‌توانیم اطمینان داشته باشیم که او موهای خودش را در آسیاب سفید نکرده است. همیشه به آخرین سوالی که از فان خال در مصاحبه‌ای پرسیده شد فکر می‌کنم و پاسخی که او به مصاحبه‌کننده داد:
-«آیا شما تا سه سال آینده لیگ را فتح خواهد کرد؟»
-«بله البته.»

  مترجم: آرش گنجی/ اعتماد

     
آی اسپورت
2015-02-26 10:16:46
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر