فهرست
برای مردی که هیچ وقت کم‌کاری نکرد
برای مردی که هیچ وقت کم‌کاری نکرد

برای مردی که هیچ وقت کم‌کاری نکرد

آی اسپورت - اگر اولین بازی‌های پژمان نوری را یادتان هست پس یعنی کلی از عمرتان گذشته که یادتان می‌آید توی یکی از گزارش‌های رختکن نود، بین بازیکن‌های ناشناخته ملوان یک نفر هم بود با موهای بسته و نگاه خجل از دوربین. امروز که شوت محکم سرضرب پشت هجدهش از کنار دروازه آلومینیوم به اوت رفت، یاد همه گل‌های نزده‌اش و همه تلاش‌ها و خسته نشدن‌هایش افتادم که البته روزی به همین جا می‌رسید که آخر یک بازی پرتنش و پر داستان، من بمیرم – توبمیری‌ها را پشت سر بگذارد و بگوید خداحافظ. اما لابد نه این قدر راحت که اگر این چنین بود پژمان این همه سال کوله را نمی‌بست تا با موهای پرپشت بلندش آلاخون این تیم و آن تیم شود بعد باز نفطه سرخط؛ ملوان. جایی که سکوهای فروریخته و چمن از بین رفته و وعده‌های بی سرانجام صاحبانش بازهم تنوره آن عشق ازلی را کم نمی‌کند.

امروز که پژمان آن وسط می‌خروشید و تکل می‌زد و دعوا می‌کرد، فکر می‌کردم به کیفیت نسلی که تک تک‌شان باید به یک جور دیگر بودن فکر کنند. یعنی اگر این مصیبت مکرر فوتبال دل‌شان را سیاه نکرده باشد باید بیایند و تک تک اوضاع را به سامان کنند. کاری که از پس قبلی‌ها برنیامد اما بالاخره یک نفر/ چند نفر، این نظام کهنه را به هم می‌زنند. چیزی که اگر از آدم‌هایی مثل پژمان با ذخیره اعتباری‌شان هم برنیاید که دیگر هیچ.

این چند خط به نشانه یادآوری و تقدیر از کسی که هرگز فکر نکردیم توی زمین کوتاهی می‌کند. کسی که از ملوان به پگاه رفته و از پرسپولیس به استقلال اما آنقدر محترم بوده که امروز کسی تصویر مخدوشی از او به خاطر نداشته باشد. این که پژمان، بی‌هیاهو و زحمتکش و دوست‌داشتنی باقی مانده هم چیز خاصی است. فقط کاش روز خداحافظی، سن سیروس اینقدر محقر و از ریخت افتاده نبود... که البته بازهمین هم به از اینکه ملوانی نباشد. ملوانی که امروز باغیرت و خون عجیبی بازی کرد؛ شبیه‌تر از همیشه به خودِ کاپیتانِ موبلندِ عصبانی. پس به امید روزهای بهتر پژمان عزیز. روزهایی که دور بودن از آنها به معنای ناممکن بودن‌شان نیست.

۱۳ ۱  
آی اسپورت
2019-04-11 01:45:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
مموتی هستم بزرگترین اسطوره تاریخ کیسه!
پنجشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۸، ۰۶:۴۹
حیف که بیشعور بود:))
۲
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر