فهرست
یونایتد Vs لیورپول: درسهای مورینیو و کلوپ از بازی رفت
یونایتد Vs لیورپول: درسهای مورینیو و کلوپ از بازی رفت

یونایتد Vs لیورپول: درسهای مورینیو و کلوپ از بازی رفت

آی‌اسپورت – جدال منچستر یونایتد و لیورپول در تاریخ لیگ برتر بدل به بازی‌ای شده که بیش از بقیه منتظرش بوده‌ایم و برایش هیجان داشته‌ایم. با اینکه این جدال در سال‌هایِ اخیر تا حد زیادی پایین‌تر از سطح توقعات بوده، اما این هفته باید خودمان را برایِ یک بازی واقعا جذاب آماده کنیم.

از منظر تاریخی جدال یونایتد و لیورپول در دورانِ لیگ برتر به ندرت رویاروییِ دو مدعیِ جدی قهرمانی بوده، و برای همین عجیب است که چطور هنوز این لیگ از این بازی به عنوان رقابتی تنگانگ یاد می‌کند. تقابل‌های دو تیم در دورانی که یونایتد برای قهرمانی با آرسنال و چلسی می‌جنگید جذابیتِ چندانی نداشت و در یک مقطع تا جایی پیش رفت و موضوعیت خودش را از دست داد که بازی‌شان ساعتِ 3 شنبه برگزار شد، یعنی پخش مستقیم نداشت.

اما در چنین فصلی که تیم‌های زیادی برای قهرمانی و قرار گرفتن در جمع بیگ‌فور تلاش می‌کنند، نبردِ یونایتد و لیورپول باز هم جذابیتِ خاص خودش را دارد. با این حال بازیِ رفت دو تیم که از سویِ رسانه‌هایِ انگلیس به "دوشنبه‌یِ سرخ" معروف شده بود بدل به یکی از بدترین بازی‌هایِ فصل شد. این اتفاق البته اصلا تعجب‌ برانگیز نبود، چون یونایتد فصل را با مشکلاتِ زیادی شروع کرده بود و ژوزه مورینیو همان کاری را در آنفیلد کرد که همیشه وقتی تیم‌هایش نسبت به میزبان ضعیف‌ترند می‌کند: تبدیل بازی به نبردی پر برخورد، دفاعی و محتاطانه. نتیجه؟ 0-0.

اما این تنها یک 0-0 معمولی نبود، بلکه 0-0‌ای بود وحشتناک! یونایتدی‌ها برای اینکه در زمین خودشان در تله‌یِ پرس لیورپولی‌ها نیفتند مدام توسط داوید دخئا و مدافعینِ میانی‌شان توپ را بلند به زمین حریف می‌فرستادند. خط دفاعیِ یونایتد در این بازی تقریبا هیچ مالکیتی نداشت. اریک بایی در جریان بازی تنها 14 پاس داد، که البته دو برابرِ پاس‌هایِ کریس اسمالینگ بود. در نقطه‌یِ مقابل مدافعینِ مرکزیِ لیورپول 92 و 70 پاس دادند.

اما در سه ماهی که از این بازی گذشته چه چیزهایی تغییر کرده‌اند؟ خب راستش خیلی چیزها. یونایتدِ مورینیو بدل به تیمی هجومی شده که فوتبالی باز و زیبا بازی می‌کند. در ضمن این بازی دیگر صرفا رویاروییِ پر افتخارترین تیم‌های انگلیس نیست، بلکه جدال دو تیمی است که طولانی‌ترین روندِ بدون شکست در لیگ را دارند. یونایتد شش بازیِ اخیرش را برده و در 11 بازی بدون شکست بوده و لیورپول شش بازی است که شکست نخورده است. یونایتد و لیورپول در آستانه‌یِ بازی فردا شب هر دو در فرمِ خوبی هستند و این حقیقت نوید جدالی جذاب می‌دهد.

نکته‌یِ جالب و قابل توجه در پیشرفتِ یونایتد ارتباط مستقیمش با همان بازی رفت مقابل لیورپول است. مورینیو برای این بازی برای اضافه کردن یک هافبک به خط میانی‌اش از ترکیبِ سه نفره در مرکز زمین استفاده کرد و پل پوگبا که تا این مقطع در پست هافبک دفاعی صرف نمایش‌هایی پایین‌تر از سطح توقعات داشت را یک خط جلوتر فرستاد. پوگبا در نقش جدیدش آزادی بیشتری برای استفاده از کیفیاتِ هجومی‌اش پیدا کرد و در چند صحنه هماهنگیِ بالایی با زلاتان ابراهیموویچ نشان داد. هافبک فرانسویِ یونایتد در بازیِ بعدی، یعنی شکستِ 0-4 مقابل چلسی هم در همان پست باقی ماند، اما در دو بازیِ بعد، در تساوی‌هایِ ناامیدکننده‌یِ خانگی مقابل برنلی و وستهم باز هم به پست هافبک دفاعی بازگشت.

از این مقطع به بعد پوگبا دیگر هرگز به عنوان یکی از دو هافبک دفاعی در خطِ میانیِ دو نفره بازی نکرد. مورینیو که در ابتدایِ حضورش در یونایتد مصمم بود از سیستمِ 1-3-2-4 استفاده کند، به 3-3-4 رویِ آورد، تغییر سیستمی که همراه با اوج گرفتنِ تیمش شد. از منظری می‌توان گفت تجربه‌یِ پوگبا مقابل لیورپول در آنفیلد شروعِ دورانِ جدیدِ او در بازگشت به یونایتد بود.

در سویِ دیگر زمین یورگن کلوپ هم درس‌هایی از تساویِ 0-0 خانگیِ تیمش مقابل یونایتد گرفت. کلوپ برای این بازی تصمیم گرفت از دنیل استوریج به عنوان مهاجم مرکزی در سیستمِ سه مهاجمه‌اش استفاده کند. اما استوریج نه کمک زیادی به تیم در هنگام مالکیت توپ کرد و نه نقش خودش در پروسه‌یِ پرس را درست انجام داد. بدین ترتیب بعد از تعویض استوریج به زمین آمدنِ آدام لالانا بود که لیورپول تازه راه افتاد. در نگاه اول این تعویضی دفاعی به نظر می‌رسید: بیرون بردن یک مهاجم و به زمین فرستادنِ یک هافبک. اما اضافه شدنِ لالانا به این معنی بود که فیلیپه کوتینیو از مرکز به چپ منتقل می‌شد و روبرتو فرمینو از چپ به مرکز. حضور فرمینو در این نقش جدید با تحرک زیاد او بدونِ توپ و خلق فضاهایی خالی در پشت باکس یونایتد برای دیگر عناصر هجومیِ تیمش همراه شد.

استوریج در دو بازیِ بعدی لیورپول روی نیمکت نشست و حتی یک دقیقه هم به زمین نرفت. او در دو بازیِ بعدیِ تیمش به عنوانِ بازیکن ذخیره به زمین رفت، اما مصدومیتی که گریبان‌گیرش شد باعث شد تا دیگر تا پایانِ سال 2016 حتی یک بار هم در ترکیبِ اصلی لیورپول قرار نگیرد. حتی بعد از بازگشت از مصدومیت، و حتی با غیبتِ هفت هفته‌ایِ کوتینیو، کلوپ باز هم ترجیح می‌داد فرمینو را در سمت چپ قرار بدهد و از دیووک اوریگی در مرکزِ خط حمله استفاده کند. از این دوران به بعد استوریج تنها در یک بازی از لیگ برتر از ابتدا به زمین رفت، بازیِ قبلیِ لیورپول، یعنی تساویِ 2-2 مقابل ساندرلند.

پس می‌بینیم که بازیِ رفت دو تیم بیش از آنکه به نظر می‌رسید برای یونایتد و لیورپول مفید بوده‌اند و درس‌هایی مهم برایِ مورینیو و کلوپ با خودشان داشته‌اند.

بازی فردا شب قاعدتا باید جذابیتِ بیشتری نسبت به جدال سه ماه پیش در آنفیلد داشته باشد. تنها نکته‌یِ نگران‌کننده مصدومیت‌ها است. زلاتان ممکن است به دلیل بیماری به بازی نرسد، اگرچه غیبتِ احتمالیِ او باعث می‌شود که به احتمال زیاد آنتونی مارسیال یا مارکوس رشفورد در مرکزِ خط حمله قرار بگیرند، بازیکنانی که با سرعتِ بالایش می‌توانند تاثیر بیشتری رویِ خط دفاعی بالای لیورپول داشته باشند.

برایِ لیورپول هم غیبتِ احتمالیِ جردن هندرسون، یکی از بهترین بازیکنانشان در این فصل، به دلیل مصدومیت می‌تواند مشکل‌ساز باشد. از سویِ دیگر غیبتِ سادیو مانه هم که به جام ملت‌هایِ آفریقا رفته ممکن است کلوپ را به این نتیجه برساند که از فرمینو در سمت راست و از استوریج به عنوان مهاجم مرکزی استفاده کند. با اینکه استوریج در هفته‌هایِ اخیر فرمِ خوبی داشته اما لیورپول این فصل در کل با فرمینو در مرکزِ خط حمله نمایش‌هایِ بهتری داشته است. خبر خوب برای کلوپ و لیورپول هم البته بازگشتِ کوتینیو است که در نیمه نهاییِ جام اتحادیه نیم ساعت مقابلِ ساوتهمپتون بازی کرد. اضافه شدن دوباره‌یِ هافبک ریزنقشِ برزیلی لایه‌ای جدید از خلاقیت و خطر در بعد هجومی به لیورپول می‌بخشد.

مدت‌ها بود که یونایتد و لیورپول همزمان تیم‌هایی خوب نبودند. یونایتد مشخصا بعد از بازنشستگیِ سر الکس فرگوسن دچار مشکلات زیادی شد و پیش از آن هم لیورپول به رهبریِ روی هاجسون و کنی دالگلیش تیمی در حد بیگ‌فور نبود. در واقع آخرین باری که دو تیم در رقابتی رو در رو برای فتحِ لیگ برتر به جدال هم رفتند بر می‌گردد به فصلِ 2009-2008، فصلی که در نهایت با قهرمانیِ یونایتد و نایب قهرمانیِ لیورپول به پایان رسید.

البته این فصل یونایتد و لیورپول اول و دوم نخواهند شد، و این نشان از کیفیتِ بالای لیگ برتر دارد. اما به هر سو بازیِ فردا شب در اولدترافورد جدالی جذاب بین دو تیم سازمان‌یافته، باهوش و تهاجمی خواهد بود.

مطلب مرتبط
پادکست پیرامید: هفت خواهران و جدال مورینیو و کلوپ

پادکست پیرامید: هفت خواهران و جدال مورینیو و کلوپ

فوتبال ایتالیا در سال جدید به شکلی دراماتیک و همراه با پیروزی هر هفت تیم اول جدول سری آ شروع شد و در هفته‌ای که گذشت با جدال‌های جذابی در کوپا ایتالیا ادامه پیدا کرد. پنل پادکست پیرامید در این اپیزود ابتدا نگاهی می‌اندازند به وقایع چکمه‌ی یخ‌ زده‌ی فوتبال اروپا و بعد به استقبال هفته‌‌ی جدید لیگ برتر و مهمترین بازی آن، یعنی رویارویی منچستر یونایتد و لیورپول در اولدترافورد می‌روند
آی اسپورت
2017-01-13 23:25:00

۹    
آی اسپورت
2017-01-14 12:38:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر