فهرست

۲۸ فروردین ۱۳۹۷ - ۰۰:۱۴

گفتن ندارد اما سطح مربیان خارجی، حتی مربیان درجه دوم و سوم اروپایی که به ایران آمده‌اند به مراتب از مربیان ایرانی بالاتر است. اما مساله اینجاست مربیان ایرانی به انتظار لحظاتی سر می‌کنند که #شفر دلار روی دلار بگذارد، #برانکو مطابق سلیقه شان تعویض نکند، قرارداد #کی‌روش به خیال شان ایهام داشته باشد، برای‌شان خبر ببرند دهان #کرانچار بوی الکل می‌دهد، یا بشنوند یک بطری در چند فرسخی #اسکوچیچ بود. این مواقع کارشناسان محترم ایرانی، پیشکسوتان محترم پایتخت، کانون مربیان و فلاسفه ایرانی، آهسته آهسته از پستو بیرون می‌آیند و وا مصیبتا سر می‌دهند. اما این روزها که باشگاه های ایرانی و فوتبال ملی سردمدار آسیا هستند خبری از آنها نیست که نیست.
آی اسپورت
2018-04-17 00:14:25
نظر دهید

۱۰ نظر
امیرعباس
سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷، ۰۱:۰۹
طلایه دارشونم مجید جلالی که یک پیرهن عثمان داره به اسم «موتور گازی » که یک قرنه سر هر قضیه ای میکشدش وسط!!
علی
سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷، ۰۲:۲۷
بدجور از جلالی خوردین ها،کیروش کوچولوتون رو با منطق به سخره گرفته؟!
علیرضا
پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ۲۲:۵۵
جلالی اخیرا تغییر موضع داده و ماندن کی روش رو در فوتبال ایران بیشتر به صلاح دونسته تا رفتنش. به گمانم خودش فهمیده دعوای مربیان ایرانی سر لحاف ملاست تا منافع ملی...ضمنا قرار نیست جلال رو مربی تیم ملی کنند
بی طرف
سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷، ۰۲:۲۰
حالا از همین مقایسه می شه بین خبرنگاران داخلی و اروپایی هم استفاده کرد نویسنده های ایرانی برای دفاع از عقیده خودشون شروع می کنن به تخریب ایده و شخصیت مخالفین با بی ربط ترین مثالها مثل ربط فیلم پاپیون به حمایت از کی روش و یا اینکه مقالاتشون کاملا یک بعدی هست و تمام نوشته هاشون در مدح یکنفر هست و اگر کسی با مربی محبوبشون مخالفت کنه از کوچکترین بهانه برای تخریب اون فرد استفاده می کنن.
از نظر فنی درسته که کی روش جایگاه بالاتری نسبت به خیلی از مربیان داخلی داره ولی همین مربیان و پیشکسوتان فوتبال قطعا خدمات بیشتری نسبت به نویسندگان برای این فوتبال انجام دادن ولی خیلی از نویسنده ها مقالاتی رو انتخاب می کنن که جنجالی و اهانت امیز باشه چون باعث معروف تر شدنشون می شه .
خیلی از این مربیان که امروز بدترین اهانتها رو بهشون نسبت می دید در سالهای قبل باعث شدن که تیم راهی جام جهانی بشه و قطعا صاحب این فوتبال همون ها هستن که شما فرصت می کنید درباره این فوتبال مطلب بنویسید.
رادين
سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷، ۱۰:۱۳
خدا را شكر كه همه توئيت نويسان مثل شهاب خان "زبردست"!!! نيستن كه اصول اوليه نوشتن را هم بلد نيست.
خانم اشك ريز و آقايان طباطبايي، مهريزي و گرانپايه و ...هم هستند كه باعث قوت قلب است.
خسته نباشيد دوستان
۱ ۲
شقایق اشک ریز
سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷، ۱۱:۳۱
سلام.
این نقدی که به آقای شاهرخ زبردست کردید هرگز منصفانه نیست. به شخصه ایشون رو از لحاظ نگرش، متانت، دیدگاه، درک و شعور ورزشی ای که دارند تحسین کردم.
و ممنون
۷
رادين
سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷، ۱۳:۵۲
حق با شماست خانم اشك ريز، كمي تند رفتم و منصف نبودم، از آقاي زبردست هم عذر مي خواهم.
۲
&
سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷، ۱۱:۱۷
از مربیان درجه دوم و سوم خارجی حرف زدین البته بلانسبت ناجی المانی تون! ولی از خبرنگاران حرفه ای و اماتور هم حرف بزنید مثلا کسانی که هدف شون از تعریف یکی، کوبیدن دیگری و تهمت و توهین نیست و وسط دعوا واسه ناجی المانی شون هوچی گری راه بندازن!
محمد
سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷، ۱۳:۰۷
پارسال یه کلاس مربیگری برای مربیهای لیگ برتر برگذار شد یه مربی بین المللی اومده بود برای تدریس

گزارشی که شد از حاشیه این کلاس خیلی زیبا بود

عبدالله : علی چقدر دلار داری ؟؟؟

علی : دلار ندارم زمین دارم شمال تهران

یحیی : زمین خوابیده بیا مشارکتی برج بسازیم امیر خان آشنا داره شهرداری ردیف میکنه مجوز ها رو

امیر خان : الان نقد ندارم شرکت کنم ولی کارها یاجراییش با من 1 درصد کمیسیون میگیرم

فرهاد : دو تا جای خالی دارم تو تیم سهمیه زیر 23 سال کسی خواست معرفی کنه کمیسیون رو نقد اول میگیرم

فراز : سه تا نیجریه ای رودستم مونده فقط میخورند تو رو خدا بیایید ببردشون کمتر با هاتون حساب میکنم

مدرس خارجی : دیز ایز بال وی هو بال این فوتبال

گزارشات پارسال هست اگر کسی خواستمیتونه بره در بیاره یا گوگل کنه
۲
پرسپولیس واقعی
سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷، ۱۸:۵۷

"گفتن ندارد اما سطح مربیان خارجی، حتی مربیان درجه دوم و سوم اروپایی که به ایران آمده‌اند به مراتب از مربیان ایرانی بالاتر است"

حتی درجه چهار و پنج واقعا
ولی دلم میخواد بروید تحقیق کنید یا مستند ارائه دهید با رفتن سر تمرین این مربیان پرتلاش خارجی و حتی از نحوه ی زندگی شخصی و اجتماعی این افراد و مقایسه اش با
کارکردن و مربیگری مربیان ایرانی
تا واقعا معلوم بشه که چرا اونها موفق ترند.
آیا این مربیان خارجی سر تمرین گوشی بدست بفکر کارهای بیرونی و بی ارتباط به باشگاه و فوتبالشون هستند .
آیا بیرون از مسابقه و تمرین دیگه هرگز به فوتبال فکر نمی کنند؟
آیا دایم سرشون خونه همسایه (باشگاه) را دید می زنه و ....

برانکو که همه می دونند چقدر روی کارش متمرکز است و قهرمانی هاش اونو تایید میکنه ولی آقای شفر
وقتی حین بازی دوربین روی ایشان زوم میکند می بینم بی توجه به دوربین و مثل یک شطرنج باز و مثل کسی که انگار جانش در خطر است تمام حواسش به بازی است .
۳
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر