فهرست
گزارش ویژه: ولبک حق داشت شادی کند
گزارش ویژه: ولبک حق داشت شادی کند

گزارش ویژه: ولبک حق داشت شادی کند

آی اسپورت - من عاشق تماشای شادی گل دنی ولبک بودم. وقتی یک بازیکن بعد از گلزنی به تیم سابقش شادی نمی کند، چندان جذاب نیست چون ما برای گل‌زدن است که بازی می کنیم، تماشا می کنیم یا حمایت می کنیم و مدتی از گل زدن دنی گذشته!

یونایتد او را نمی خواست، به آرسنال رفت و در بازگشت به اولدترافورد گل مهمی زد، نباید خوشحالی کند؟

قبل از گل تماشای بازی او لذت‌بخش نبود، توپ گویا از او دوری می کرد، گاهی وقت‌ها ناامید به نظر می رسید. حتی وقتی وارد محوطه جریمه شد، فکر کردم توپش را به بیرون می زند. واقعا چقدر دلش می خواست در این موقعیت شوتزنی قرار گیرد؟

اگر به دیه‌گو کاستا مهاجم چلسی نگاه کنید، برای موقعیت‌هایش زندگی می کند اما وقتی توپ به دنی می‌رسد انگار صدای نبضش را از تلویزیون می شنوید و براعصابش مسلط نیست.

خیلی‌ چیزها هست که در فوتبال می توانید رویش کار کنید اما گلزنان نوعی یخ در رگ‌هایشان دارند، مثل رابی فاولر، آلن شیرر و تیه‌ری آنری.

عجیب بود که لویی فن‌خال، به رادامل فالکائو توجهی نکرد. این مهاجم بیچاره شاید از خودش پرسیده: من دقیقا اینجا چه کار می کنم؟

حتی مایکل کریک هم بین دونیمه به بازی آمد اما این کلمبیایی نه.

می دانم بازیکنی نیست که منچستریونایتد فکر می کرد اما تقصیر مربی نیست که از او بهترین بازی را نمی گیرد. گلزن‌ها هستند که تکلیف بازی را روشن می کنند اما پشت سر دالی بلیند و مایکل کریک ماندند.

روی گل اول آرسنال هم دفاع یونایتد فاجعه بود، این به تاکتیک ربطی ندارد بلکه مدافع باید یاد بگیرد تکل کند. سه بازیکن یونایتد نتوانستند آکسلید چمبرلین را متوقف کنند و آنتونیو والنسیا به عنوان دفاع راست،‌پشتش را به بازیکن آرسنال کرد تا او پاس گل را برای ناچو مونرئال فراهم کند. روی کین در استودیو بود و شاید فکر می کرد باید دوباره به فوتبال برگردد، او حتی در 43 سالگی مقاومت بیشتری نشان می دهد.

سال‌ها بازی منچستریونایتد و آرسنال محل تلاقی کین با پاتریک ویه‌را بود اما در این بازی نقش هیچکس پررنگ‌تر از سانتی کاسورلا نبود. همیشه همان جایی هست که باید، از دو پا استفاده می کند و بازی را به جریان می اندازد. در طول بازی او را زیر نظر داشتم.

آرسنال بعد از باخت یک-3 به موناکو آماج انتقادات قرار گرفت و اگر دست من بود پر مرته‌ساکر بعد از آن بازی دیگر برای این تیم بازی نمی کرد. اما بازی او در اولدترافورد شخصیتش را نشان داد و البته بازگشتش به فرم ایده‌آل.

فرانسیس کوکلین بازیکن دیگری بود که درخشید.

لوک شاو هم می توانست عالی باشد اما اگر با یک ترمزدستی بازی می کرد. آیا مربی زیادی به او توصیه کرده؟ چه اتفاقی برای بازیکنی افتاده که آنچنان در ساوتهمپتون آزادانه بازی می کرد؟

او هنوز 19 سال بیشتر ندارد و دوباره بر می گردد اما بازیکنی که منچستریونایتد بابتش 30 میلیون پوند داده توانایی‌هایش را کنار گذاشته. اینطور تصور می کنم که زیاد به بازی‌اش فکر می کند و دستورات زیادی را باید عملی کند.

تماشای بازی یونایتد عجیب است و وقتی بهترین بازیکن آنها مارونه فلاینی می شود، جایگاه تیم به طور کامل مشخص می شود.

من طرفدار فلاینی نیستم اما او سخت تلاش می کند و بیش از بقیه شبیه بازیکنی است که می تواند تیم را نجات دهد. کنایه‌آمیز این که این بازیکن را دیوید مویس خرید.

 

جیمی ردنپ

دیلی میل

     
آی اسپورت
2015-03-10 20:41:03
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر